Zumer Sûresi 60. Ayet Meali

 Müşriklerin Allah hakkında uydurdukları yalanların başında O’na ortak koşmaları, evlât nisbet etmeleri ve sıfatlarını inkâr etmeleridir.  

* “(Hakka karşı) kibirlenenler için cehennemde yer mi yok?”; Buradaki soru, istifhâm-i takrîrîdir. Yani, evet, hiç şüphesiz, kâfirlerin yaptıklarının karşılığı olarak, müstahak oldukları cehennemde azap görecekleri yerleri vardır, manasındadır.  

(1)Âyetin meâlinde geçen “Allah hakkında yalan söyleyenler”: Allah’a ortak koşmak ve O’na oğul isnâd etmek gibi Zât-ı Akdes’ine hiçbir vecihle yakışmayan sıfatlar uyduranlar ve O’na âid bazı yüksek vasıfları inkâr edenlerdir. (Beyzâvî, c. 2, 330)  

(*) Müşriklerin Allah hakkında uydurdukları yalanların başında O’na ortak koşmaları, başka nesnelere de tanrısal nitelikler yakıştırmaları, evlât nispet etmeleri ve sıfatlarını inkâr etmeleridir.  

1 “Suratların kapkara kesilmesi” mecâzen; “son derece rezil, aşağılık ve kepaze olmak” demektir. Buna göre âyetin bu bölümü, “Allah’a karşı yalan söyleyenlerin, kıyamet günü son derece kepaze olduklarını görürsün.” şeklinde de tercüme edilebilir.  

62 İsvedde vechuhû (lafzen, “yüzü karardı” veya “karanlıklaştı”) deyimi, deyimsel olarak, acıyı ve aşağılanmayı yansıtan bir yüz ifadesini tanımlamak için kullanılır (karş. 16:58), tıpkı karşıtı olan ibyedda vechuhû (lafzen, “yüzü beyazlaştı” veya “parlamaya başladı”) deyiminin mutluluğun veya haklı bir gururun yüzdeki ifadesini göstermesi gibi: karş. 3:106 -“bazı yüzler [mutlulukla] parıldar ve bazı yüzler [acıyla] kararır”. Bunun yanında, her iki deyim mecazî bir anlama da sahiptir: “aşağılandı” [yahut “aşağılanmayı hissetti”] ve tersi olarak “onurlandırıldı” -bu ayette geçen “Allah hakkında yalan uydurma” konusunda ise bkz. yukarıdaki not 37.63 Bkz. bu surenin 32. ayetinin son cümlesi ile ilgili not 38.  

4332 As spotless white is the symbol of purity, honour and truth, so black is the symbol of evil, disgrace, and falsehood. Perhaps "black" in connection with Hell also refers to the scorching punishment of the Fire. 4333 Cf. above, 39:32, and n. 4292, where the subtle implication of the interrogative form is explained.