Zâriyât Sûresi 55. Ayet Meali

Bütün peygamberlerin vazifesi baskı yapmadan, dayatmada bulunmadan usulünce öğüt vermektir. İnsanlar öğüt almıyor ya da bazıları inanmamakta direniyor diye vazgeçmek olmaz. Nitekim Zuhruf, 43/5. âyette “Siz haddi aşan kimseler oldunuz diye, sizi Kur’an’la uyarmaktan vaz mı geçelim?” buyrulmaktadır. Hidayet de dalalet de (insanın iradesine bağlı olarak) Allah’ın takdirindedir. Hz. Peygamber’in özel çabası elbette ki önemlidir ama karar Allah’a aittir. Kasas, 28/56. âyette “Şüphesiz sen sevdiğin kimseyi doğru yola iletemezsin. Dileyen kimseyi doğru yola eriştirecek olan ancak Allah’tır…” buyruluyor. Unutulmamalı ki Hz. Peygamberin yaptığı gibi güzel örnek olmak da nasihat etmek kadar önemlidir.  

(*) Bütün peygamberlerin vazifesi baskı yapmadan, dayatmada bulunmadan usulünce öğüt vermektir. İnsanlar öğüt almıyor ya da bazıları inanmamakta direniyor diye vazgeçmek olmaz.  

[3] İmanlarını artırır.  

19 Krş. A’lâ, 87/9. Bu ayete göre Kur’anî öğütlerin inananlara/mü’minlere mutlaka fayda vereceği belirtilmektedir. Eğer bu ayet gereği gibi anlaşılıp hayata geçirilseydi bugün İslam âlemi ahlaki değerlerde en önde olurlardı. Hâlbuki durum tam tersinedir. Müslümanların ya imanında bir sorun var ya da Kur’an’ı terk ettiler (Furkân, 25/30) veyahut her ikisi de.  

Benzer mesajlar: Bakara 2:6; Mâide 5:63, 79; En‘âm 6:69; A‘râf 7:164; Hûd 11:116; Yâsîn 36:10; Zâriyât 51:55; Tûr 52:29; Mürselât 77:5-6; A‘lâ 87:9; Ğâşiye 88:21.  

1 Öğüt vermenin, görev ve sorumlulukları hatırlatmanın ancak mü’minlere faydası olur. Yani, senin verdiğin öğütler; îman edenlerin unutmamasına, gaflete düşmemesine, îmanlarının kuvvetlenmesine ve bilmediklerini öğrenmelerine sebep olur.