Yûsuf Sûresi 36. Ayet Meali

bk. Kamus “Hamr” maddesi, Kur’an-ı Kerim, 12/41, 47/15; Lisânü’l-Arab.  

(*) Lafzen, “o’nunla hapse giren”. Tevrat’taki anlatıma göre (ki bu noktada Kur’an’la bir uyuşmazlık sözkonusu değildir) bu mahpuslardan biri Kral’ın sâkîsi, biri de fırıncısıydı; her ikisi de kesinleşmemiş suçlardan ötürü hapisteydiler. (M. Esed Meal Açıklaması)  

[6] Şarap olacak üzüm.[7] Veya bu hususta mahir kimselerden.  

Hz. Yusuf’un hapishane arkadaşlarının ondan rüyalarını yorumlamasını istemelerinin muhtemel nedeni daha önce gördüğü rüyayı babasının yorumlamasını kendilerine aktarmış olmasıdır.  

35 Lafzen, “o’nunla hapse giren”. Tevrat’taki anlatıma göre (ki bu noktada Kur’an’la bir uyuşmazlık sözkonusu değildir) bu mahpuslardan biri Kral’ın sâkîsi, biri de fırıncısıydı; her ikisi de kesinleşmemiş suçlardan ötürü hapisteydiler.36 Muhsinîn ifadesine yukarıdaki anlam örgüsü içinde Beğavî, Zemahşerî ve Beydâvî tarafından verilen anlam budur. İsmi geçen müfessirlere göre ahsene fiili “iyi oldu” ya da “iyilikte bulundu” şeklindeki birincil anlamına ilaveten, “[bir şeyi] bildi” ya da “[bir şeyi] iyi bildi” anlamında mecaz olarak da kullanılır. Bu itibarla, Kur’an bu ayetle sanki Hz. Yusuf’un hikmet sahibi güvenilir bir rüya yorumcusu olarak saldığı ünün kendisinden önce hapishaneye vardığını îma eder gibidir.  

Baskılar ve tuzaklarla hakikati örtbas etmeye çalışanlar, uzun vâdede asla başarılı olamazlar. Kuyu dibine de atılsa, köleleştirilse, zindana da atılsa gerçek, güneş gibi kendisini gösterir. İşte Hz. Yusuf (a.s.) bu sefer hapishaneyi dershane haline getirerek, kıyamete kadar gelecek tebliğ ve hizmet insanlarına da üstad olup, Medrese-i Yusufiyeleri başlatıyor. “Hapishane müdürü, bütün mahkûmları Yusuf’un emrine verdi, kendisi de bir köşeye çekilip rahatına baktı.” (Tekvin, 39,22-23).  

[1] Biri Mısır hükümdârı "Rayan"ın sâkîsi idi. Diğeri aşçısı idi. Melik'i zehirlemekle ithâm olunarak zindâna atılmışlardı. Yûsuf'un zindânda ru'yâ ta'bîri ile herkesi memnûn iylediğini gördüklerinden, gördükleri veyâhud uydurdukları ru'yâyı ona nakl ile ta'bîrini istediler.  

1685 Now opens another chapter in Joseph's life. The Plan of Allah develops. The wicked might plot; the weak might be swayed by specious arguments: but everything is used by the Universal Plan for its own beneficent purposes. Joseph must get into touch with the King, in order to work out the salvation of Egypt , and yet it must be through no obligation to smaller men. And he must diffuse his personality and teach the truth to men of all sorts in prison. 1686 Two men came to the prison about the same time as Joseph. They were both apparently officers of the king, who had incurred his wrath. One was a cupbearer (or butler or chief steward) whose duty was to prepare the king's wines and drinks. The other was the king's baker, whose duty was to prepare the king's bread. They were both in disgrace. The former dreamed that he was again carrying on his duties and pressing wine: the latter that he was carrying bread, but it did not reach his master, for the birds ate of it. 1687 Both these men saw the Signs of Allah about Joseph. They felt not only that he had wisdom, but that he was kind and benevolent, and would give of his wisdom even to strangers like themselves. They therefore told him their dreams and asked him to interpret them.