Yûnus Sûresi 38. Ayet Meali

bk. Kur’an-ı Kerim, 2/24; 11/13; 17/88.  

Bkz. 2/23, 11/13, 17/88, 52/34Sûre, Kur'an'ın, 114 bölümünden birisine dendiği gibi, Bakara 2/282’de olduğu gibi bir konuyu detaylıca anlatan tek bir ayete ya da ayetlere de denmektedir.  

38-48 ayetleriyle, 27:77-85 ayetleri arasındaki ilişkiyi inceleyin.  

* “Yoksa “Onu (Kur’ân’ı, Muhammed kendisi) uydurdu mu” diyorlar?”; Ezelî ve ebedî ilmi ile her şeyi hakkıyla bilen Rabbimizin, sormuş olduğu bu soru, esasında kâfirleri azarlama ve kınama ifadesidir. * “Eğer sözünüzde (iddiânızda) sadık iseniz, Allah’tan gayrı (yardıma) çağırabileceğiniz kim varsa çağırın da onun benzeri bir sûre (meydana) getirin.”; Bu âyet-i kerîme, bâtıl iddiâları hususunda kâfirleri âciz bırakmak ve susturmak için bir meydan okumadır.  

1- Sure, Kur'an'ın 114 bölümünden birisine dendiği gibi, tek seferde indirilmiş olan veya bir konuyu anlatan bölüme, kısma da denmektedir. (17:88; 11:13; 52:3 3-34; 2:23.)  

(1)“Eğer muâraza (sözle karşılık verme) mümkün olsa idi, acabâ hiç mümkün mü idi ki, bir-iki satırla muâraza edip da‘vâsını ibtâl etmek gibi rahat bir çâre varken, en tehlikeli, en müşkilâtlı muhârebe tarîkı (savaş yolu) ihtiyâr (tercîh) edilsin? Evet o zekî kavim, o siyâsî millet ki, bir zaman âlemi siyâsetle idâre ettiği hâlde, en kısa ve rahat ve hafif bir yolu terk etsin? En tehlikeli ve bütün mal ve canını belâya atacak uzun bir yolu ihtiyâr etsin, hiç kābil midir (mümkün müdür)? Çünki edîbleri(edebiyatçıları), birkaç hurûfâtla (harfle) muâraza edebilseydi, Kur’ân, da‘vâsından vazgeçerdi. Onlar da maddî ve ma‘nevî helâketten (felâketten) kurtulurlardı. Hâlbuki muhârebe gibi dehşetli, uzun bir yolu ihtiyâr ettiler. Demek, muâraza-i bi’l-hurûf (harflerle karşı koyma) mümkün değildi, muhâldi (imkânsızdı). Onun için muhârebe-i bi’s-süyûfa (kılıçla savaşmaya)mecbûr oldular.” (Zülfikār, 25. Söz, 5)  

(*) Kur’an-ı Kerîm, müşriklerin iddia ettikleri gibi Hz. Muhammed (s.a.s.)’in uydurduğu bir söz değil, Allah’ın kelâmıdır. Fesahat, belâğat ve i’câz bakımından zirvede olan böyle bir kelâm, ancak Allah’ın sözü olabilir. Burada Kur’an-ı Kerîm’in dört mühim vasfına dikkat çekilir:› Kendinden önceki kitapları doğrulaması: Bu kitaplar Tevrat, İncil ve diğer semâvî kitaplardır. Kur’an, zamanla tahrife ve değişikliğe uğrayan bu kitapların kusurlarını tamamlayarak doğru olan asıllarını onaylamış ve bu hakikatleri muhteşem ve mükemel ifade kalıpları içinde yeniden insanlığa sunmuştur. Bununla beraber Kur’an, önceki kitaplarda olmayan fakat insanlığın gelişmesiyle birlikte ihtiyaç duyulan yepyeni hükümler de ihtiva etmektedir... Kur’an, hayatın her sahasıyla ilgili olan bu hükümleri tafsilatlı bir şekilde açıklamaktadır. Kur’an’ın Allah’tan geldiğinde ve verdiği bilgilerin doğruluğunda hiçbir şüphenin bulunmaması.› Âlemlerin Rabbi olan Allah tarafından indirilmiş olması. Kur’an işte böyle bir ilâhî kitaptır. Onun bir başkası tarafından uydurulmuş olduğunu söyleyenleri susturmak üzere Allah Teâlâ’nın ileri sürdüğü delil gayet açıktır: “Eğer bu iddianızda doğru ve samimiyseniz, gücünüzün yettiği herkesi yardıma çağırarak, ne kadar imkânınız varsa hepsini kullanarak Kur’an’ın, hepsine değil, sadece en küçük bir sûresine denk bir sûre meydana getirin!” Fakat onlar bunu bile yapamamış, daha zahmetsiz ve kolay olan ilim ve delil yoluyla değil, son derece meşakkatli olan güç ve silah yoluyla Kur’an’a karşı çıkmışlar. (Ö. Çelik Tefsiri) Ayrıca ayette geçen (أم)’’em’’(بل) veya atif edatı olan (و) ‘’vav’’ anlamındadır. ) لقرطبي تفسيرا ( أم " بمعنى الواو  

Hz. Muhammed’e “müfteri” suçlamasıyla ilgili benzer mesajlar: Hûd 11:13; Nahl 16:101; Enbiyâ 21:5; Furkân 25:4; Secde 32:3; Sebe’ 34:8; Şûrâ 42:24; Ahkâf 46:8.,Bu ayet [tehaddî] denen “meydan okuma” ayetlerinin dördüncüsüdür. Bütün Kur’an’la ilgili herhangi bir meydan okuma olmamıştır. Meydan okuma ayetleri, sırasına göre (yaklaşık 60-70 surelik meydan okuma için) İsrâ 17:88, Tûr 52:34, (on surelik için) Hûd 11:13, (tek sürelik olan ise) Yûnus 10:38 ve Bakara 2:23-24’tedir.  

1 Bk. (Bakara: 23, Hûd: 13, İsrâ: 88, Tûr: 34)  

61 Beğavî’nin kaydettiği gibi, büyük dilbilimci Ebû ‘Ubeyde Ma‘mer b. el-Musennâ’ya göre cümlenin başındaki em edatı her zaman soru belirtmez; fakat, Kur’an’ın başka bazı yerlerinde olduğu gibi, burada da ve bağlacının fonksiyonunu görür ki bu durumda ayetin yukarıdaki gibi tercüme edilmesi uygun olacaktır.62 Karş. 2:23 ve ilgili 15. not.  

("Fakat yapamazsanız -ki asla yapamayacaksınız- o halde yakıtı insanlarla taşlar olan ateşten sakının." - Bakara/24)  

(9) 2:23-24’ün ve 11:13-14’ün açıklamalarına bakınız.  

1430 Cf. 2:23 and n. 42, 11:13 , and 52:33-34.