Yâsîn Sûresi 82. Ayet Meali

[Not: Allah bir şeyin olmasını dilerken, onun bütün sebeplerini ve ayrıntılı projelerini bilerek ve hazır hale getirerek "OL!" emrini vermekte, o da hemen meydana gelmektedir. 82. ayetten sonraki 83. ayette "Her şeyin melekutunun", yani en ince sırlarının ve harika planlarının Cenab-ı Hakkın elinde olduğunun vurgulanması da buna işarettir.]  

Bkz. 3/47, 59, 6/73, 16/40, 19/35, 40/68, 54/50  

Evrenin yaratılışı böyle bir emir sonucu aniden olmuştur. Bak 21:30.  

* “(Allah) bir şeyin olmasını takdir ettiğinde, O’nun emri sadece ‘Ol!’ buyruğudur, o da hemen olur”; Allah Teâlâ, ilm-i ezelîsinde, bir şeyi yaratmayı takdir buyurmuşsa, yaratılacak olan şeyin, takdir buyrulan yaratılma zamanı geldiğinde, o şeyi, dilediği şekilde, dilediği miktarda, dilediği ölçülerde, bir örneğe ve hammaddeye ihtiyaç duymaksızın, idrak edemeyeceğiniz bir hızda yaratır, buna engel olacak hiçbir güç ve kuvvet de yoktur, manasındadır. Hülâsa; Allah Teâlâ’nın tekvîn sıfatı, âyet-i kerîmede, “ol” emri ile ifade edilmiştir.  

(2)Herşeyin “ol” emriyle oluvermesi hakkında bakınız; (Mektûbât, 20. Mektûb, 76-85)  

(*) Şöyle bir iddia var! Bakara, 117 ve Yasin- 82. ayetler, “Allah ol deyince hemen olur.” derken, Kaf, 38. ayette de gök ve yerin 6 evrede/ aşamada yaratıldığı belirtilir. Evrenin oluşumu milyonlarca yıl sürmüştür. Cevap: İddia edilen meal şekli hatalıdır. Çünkü Bakara, 117 ve Yasin -82. ayetlerde, “kün fe kâne” yani; ‘ol dedi ve o da oldu.’ şeklinde, mazi ( geçmiş zaman sigası ile ) geçmez. Arapçası,’’ كُن فَيَكُونُ “ kün fe yekûn” şeklinde, muzari (geniş, şimdiki ve gelecek zaman) sigası ile geçer. Muzari fiil, aşamalar içeren bir süreci ifade eder. Bu nedenle ayetin meali, “Allah ol deyince oluşmaya başlar veya oluşma sürecine girer.” şeklindedir, yani yaratılışı hemen tamamlanmaz. Çünkü yüce Allah bir şeyin yaratmasını istediğ zaman onu takdir ettiği bir süreç içinde tamamlıyor. İşte ayetlerde de geçen (كن فيكن)‘’kün feyekün’’de bu anlamdadır. Yani Kâinat: kün (ol) emri ile meydana gelmeye başlayan micro ve macro kozmozun bütününü ifade eder. Kâinat, kün emrinin tezahürüdür. Kün emri verilmiş bitmiş değil, her an aktif ve sonuç doğuran/doğurmakta olan bir emirdir. İşte burada da, yani Yasin.82. ayette ‘’yekün" muzari fiilinin anlama kattığı süreklilik ifade eder. Çünkü (يكون) Yekün (كن) kün (ol) fiilinin muzari zaman formudur. Bu formda gelen fiiller şimdiki zamanı, geniş zamanı ve gelecek zamanı içerecek şekilde aktiftirler. Bu ve benzeri ayetlerde "kün fe kâne" ol dedi ve oldu-bitti -şeklinde geçmiş zaman kipi kullanılmamıştır. Bu nedenle bu vb. ayetlerin “Allah ol deyince hemen olur.” şeklindeki mealler hatalıdır. İşte Kâinatın 6 evrede yaratılması bunun böyle olduğunun bir göstergesidir. (الله اعلم)  

[Kün fe yekûnu] yani “yaratılış sistemi”yle ilgili detaylı bilgi için bkz. Bakara 2:117, dipnot 2.  

1 Yani; Allah’ın yaratmak için hiçbir şeye ihtiyacı yoktur ve yaratmak, Allah’a hiçbir güçlük de vermez.  

48 Bu, innemâ emruhû ifadesinin karşılığıdır -emr terimi, bu örnekte, şe’n (“var olma durumu” [veya “biçimi”]) ile eş anlamlıdır. Allah’ın yaratıcılığının benzersizliği, innemâ tahsis edatı ile vurgulanmaktadır.  

[*] İrâde, istemek ve dilemektir. Allah kullarının, imtihanı başarmalarını irade eder ama herkes başaramaz. Bir âyet şöyledir: "Allah size, her şeyi açık açık göstermeyi; sizi, sizden öncekilerin doğru yollarına yönlendirmeyi ve tevbenizi kabul etmeyi irade eder. Allah bilir, doğru kararlar verir." (Nisa 4/26) Bu âyete göre Allah "ol" emrini vermeden onun iradesi gerçekleşmez. İmtihanla ilgili konularda "ol" emrini, sadece gereğini yapanlar için verir. Ayetteki شَيْئاً (= şey'en) mastar, ondaki tenvîn ise muzafun ileyhten ıvazdır. Yani شيءٍ شيئ iken muzafun ileyh olan şey شيئ kaldırılmış yerine tenvîn konmuştur. Kaldırılan isimdir ve mastar olan شيئ'in mef'ûlüdür. Ayetteki كُنْ tam fiildir ve faili şey (شيئ)'dir. Şey (شيئ)'in kendisi henüz oluşmamış olsa da ölçüsü oluştuğu için emre muhatap kılınmıştır. Ayetteki فَيَكُونُ (feyekûn) da tam fiildir. Bu sebeple (إِذَا أَرَادَ شَيْئاً)'e;" إِذَا أَرَادَ إحداث و شيء تكوينه = bir şeyi var etmek ve oluşturmak istediği zaman" anlamı verilir. Çünkü tam olan كُنْ = kün'ün a nlamı, "kevvin كوِّنْ= oluşmaya başla!" veya "uhdus أحدث = varlık sahnesine çık" şeklindedir. Buradan hareketle mastar olan شيئ'in, ihdas (إحداث) ve tekvîn (تكوين) anlamında olduğu ortaya çıkar. İhdas, 'yokken var etmek', tekvîn ise 'oluşturmak'tır. Bize göre tekvîn anlamı daha uygundur Şey (شَيْء) mastarından (شاء) fiili türetilmiştir. Aslı (شَيَأَ)'dir. Yâ (ي)'dan önce fetha olduğu için yâ elife dönüşmüş ve (شاء) olmuştur. Mastar ile fiil arasında anlam farkı olmaz; tek fark fiilin bir zaman dilimi içinde olmasıdır. Şey mastarının anlamı (تكوين) tekvîn olduğu için şâe (شاء)'nin anlamı da "(كوَّن) kevvene = oluşturdu" olur. Daha geniş izah için "Doğru Bildiğimiz Yanlışlar" adlı kitabımızın (5.baskı) ilgili bölümüne bakınız.  

4028 And His creation is not dependent on time, on instruments or means, or any conditions whatsoever. Existence waits on His Will, or Plan, or Intention. The moment He wills a thing, it becomes His Word or Command, and the thing forthwith comes into existence. Cf. 2:177; 16:40 , n. 2066; etc.