Yâsîn Sûresi 78. Ayet Meali

(*) İnsanın kendi yaratılışı üzerinde düşünmeyi bir kenara bırakıp, bilgisizce bir tavırla yüce yaratıcının ve peygamberinin bildirdiklerini yalnızca aklıyla yargılamaya kalkışmasının ne kadar çelişkili olduğu bir örnek ışığında ortaya konmaktadır. Bu örnekte iki nesne (nutfe ve çürümüş kemik) kıyaslanmaktadır. Bunlardan nutfe, döllenmiş hücre (zigot) mânasına gelmektedir. Böylesine önemsiz görünen bir cismin belirli süreçlerden geçtikten sonra yetişkin bir insan haline gelebilmesini sağlayan bir irade ve kudretin yani yaratıcının bulunduğunu kabul eden kişinin – ki başka âyetlerde belirtildiği üzere müşrik Araplar evrenin ve evrendeki varlıkların yaratıcısının Allah olduğunu itiraf ediyorlardı–, işte bu gücün çürümüş kemiğe de can verebileceğini yadırgamaması gerekir. Ne var ki Hz. Muhammed’in peygamberliğini ve onun bildirdiklerini, dolayısıyla öldükten sonra dirilme gerçeğini kabul etmemek, sonuç olarak da Allah’ın yanı sıra başka mâbudlara tapma esasına dayalı kurulu düzenlerini sürdürmek için kırk dereden su getiren müşrikler, akıllarınca bu tür örneklerden de yararlanarak alaycı ifadelerle çevrelerindekileri etkilemeye çalışıyorlardı.  

[1] Mahlûkun gücünü yaratanın gücüne benzetti.  

24 Bu ayetin, müşriklerden Ubey bin Halef’in eline bir çürük kemik alarak “Sen Tanrı’nın bu kemikleri yeniden dirilteceğini mi söylüyorsun?” diye Hz. Peygamber’e soru sorması üzerine nazil olmuştur rivayeti vardır.  

Benzer mesajlar: Ra‘d 13:5; İsrâ 17:49, 98; Meryem 19:66; Mü’minûn 23:35, 82; Neml 27:67; Secde 32:10; Sâffât 37:16, 53; Duhân 44:35; Kâf 50:3, 15; Vâkı‘a 56:47; Teğâbun 64:7; Nâzi‘ât 79:11.  

1 Übeyy b. Half, Hz. Peygamber (s.a.v.)’in huzuruna çürümüş bir kemikle gelip, onu eliyle ufalayarak, “Ey Muhammed! Allah’ın bunu böyle çürüdükten sonra dirilteceğini mi zannediyorsun?” der. Peygamber (s.a.v): “Evet Allah seni öldürür, sonra diriltir ve cehenneme de kor” buyurur. Bu âyet, bu olay üzerine nâzil olur.  

46 Lafzen, “Bize bir örnek (mesel) getirir” -“hakikatı inkar edenler”in, insanın duyguları ve düşünceleri ile kavrayabileceği her şeyden köklü biçimde ayrılan ve yaratılmış varlıkların sahip olabilecekleri vasıflar ile karşılaştırılamayacak nitelikte güçlere sahip bulunan aşkın bir varlığı kabul etmekteki isteksizliklerine işaret eden bir îma. (Karş. 42:11, “Hiçbir şey O’na benzemez” ve 112:4, “Hiçbir şey O’na denk tutulamaz”.) Bu tür insanlar, materyalist bir dünya görüşünü benimsediklerinden -ayetin öncesi ve sonrasından da anlaşılacağı gibi- her türlü yeniden dirilme ihtimalini reddederler ki bu da Allah’ın yaratıcı güçlerinin ve son tahlilde Allah’ın varlığının inkarına varır.  

4024 That is, man thinks that Allah is like His creatures, who at best have very limited powers, or man draws idle parallels like that mentioned at the end of this verse. 'Who can give life to dry bones, and decomposed ones at that?' Man certainly cannot, and no power in nature can do that. But why compare the powers and capacities of Allah's creatures with the powers and capacities of the Creator? The first creation-out of nothing-is far more difficult for us to imagine than a second or subsequent process for which there is already a basis. And Allah has power over all things.