Yâsîn Sûresi 7. Ayet Meali

1- Karar, ilke. Azap. Gerçeği yalanlayarak nankörlük edenlerin, büyüklenerek yeryüzünde haksızlık yapanların, ortak koşanların, yapılan bütün uyarılara aldırmamaları ve bu tutumlarını baskı ve zulme dönüştürmeleri durumunda, yani zulmetmeleri onların cezalandırılmalarını zorunlu kıldığından, Allah, onlara hiçbir zaman iman nasip etmeyecektir. Ki zulümleri karşılıksız kalmasın. Bu zalimlerin Cehennem'e gideceklerine dair alınan bir karardır, gerçekleşecek bir sözdür. Allah, zalimlere, yaptıklarının karşılığını görmeleri, hak ettikleri cezayı bulmaları için onlara hidayet nasip etmeyecektir. Bu husus yüzlerce ayette açıkça ifade edilmektedir.  

(*) Not: İman etmemek sebep, azap vermek ise sonuçtur. Peki, sonuç sebepten önce mi gelir, yoksa sonra? Hâlbuki bu yanlış tefsirlere göre sonuç önce gelmiş, sebep ise sonra! Çünkü neredeyse aşağı yukarı bütün mealler hemen hemen şu şekildedir. ‘’And olsun ki, hüküm çoğunun aleyhine gerçekleşmiştir, bunun için artık inanmazlar.’’ Ki bu ayette yemin de yoktur. Sadece tekid edatı olan (لقد)’’lekad’’ vardır. Demek ki, haşa ezelden beri onların aleyhine bu söz gerçekleştiği için onlar iman etmezler’’ Yani buna göre haşa yüce Allah onların iman etmesini istememiştir! Eğer öyle olsaydı, o zaman yüce Allah ne diye ilahi kitaplar ve son olarak Kur’an’ı kerimi ve bunlardaki mesajları tebliğ eden elçileri gönderiyor ve insanlara da haydi iman edin diyor? Peki, eğer ezelden beri onların aleyhine böyle bir hüküm verilmişse, (Ki, hatalı meallerden böyle anlaşılıyor) o zaman onların günahı ne? Neden onlara azap verilsin? İşte maalesef İsrailiyat ve uydurma hadislere göre Kur’an’a yapılan tefsirlerin nass gibi kabul edilip hiç araştırılmadan bunların esas alınması ve bunlara göre meallerin yanlış yapılması sebebiyle haşa yüce Allah’ın sonsuz adaleti ve onun evrensel mesajı sorunlu hâle getirilmektedir. İşte ayetle ilgili doğru tefsir. {لَقَدْ حَقَّ ٱلْقَوْلُ عَلَىٰ أَكْثَرِهِمْ فَهُمْ لاَ يُؤمِنُونَ } يعني قوله: { لأَمْلاَنَّ جَهَنَّمَ مِنَ ٱلْجِنَّةِ وَٱلنَّاسِ أَجْمَعِينَ } [السجدة:13] (مدارك التنزيل وحقائق التأويل – النسفي - إرشاد العقل السليم إلى مزايا الكتاب الكريم) وقيل: أراد أن القول بالدعوة بلغ أكثرهم ولكنهم لا يؤمنون جحوداً وعناداً(غرائب القرآن و رغائب الفرقان) ،وقيل: حق القول الذي قاله الله على لسان الرسل من التوحيد وغيره وبان برهانه؛ فأكثرهم لا يؤمنون بعذ ذلك. والظاهر أن قوله: {إنا جعلنا في أعناقهم أغلالاً} الآية هو حقيقة لا استعارة. لما أخبر تعالى أنهم لا يؤمنون، أخبر عن شيء من أحوالهم في الآخرة إذا دخلوا النار.( البحر المحيط – ابو حيان) الثالث: المراد لقد حق القول الذي قاله الله على لسان الرسل من التوحيد وغيره وبانَ بُرْهَانُهُ، فإنهم لَمَّا لم يؤمنوا عندما ما حق القول واستمروا، فإن كانوا يريدون شيئاً أوضح من البرهان فهو العِنَاد وعند العناد لا يُفيد الإيمان. وقوله: "عَلَىٰ أَكْثَرِهِمْ" على هذا الوجه معناه أن من لم تَبْلُغْه الدعوة والبُرْهَانُ قليلُون فحق القَول على أكثرهم وهو من لم يوجد منه الإيمان ...(اللباب في علوم الكتاب)  

Benzer mesajlar: Yûnus 10:33, 96; Mü’min 40:6.  

1 Bk. (Bakara: 6)2 Bu âyet : “Yemin olsun onların pek çoğunun üzerine azap sözü hak olmuştur. (Yani azabı hak etmişlerdir.) Çünkü onlar îman etmeyecekler.” diye de tercüme edilebilir.  

5 Lafzen, “doğru çıkmıştır”. Geçmiş zaman kipi, onun “doğru çıkması”nın, yani gerçekleşmesinin kaçınılmazlığını gösterir. (Bu kaçınılmazlığı Türkçe’de gelecek zaman kipi ile daha iyi verebildiğimiz için ayetin orijinal Arapça metindeki geçmiş zaman ve İngilizce mealdeki geniş zaman kipine karşılık Türkçe tercümesinde gelecek zaman tercih edilmiştir -T.ç.n.)  

[3930] Çoğunluğun akletmeyeceği, iman etmeyeceği ve şükretmeyeceğine dair ilâhî bilgi (Msl: 7:187; 25:50; 40:61).  

(*) Azap emri, onların cehenneme atılacaklarına dair ilahi hüküm kesinleşmiştir. Nitekim, Secde suresinin 13. ayetinde "Andolsun ki cehennemi, bütün cinlerden ve insanların bir çoğuyla dolduracağım" buyurulmuştur. (**) Çünkü biz, ayetlerimizi yalan sayıp, Peygamber ile alay ettikleri için onların kalpleri üzerine mühür bastık, işledikleri günahlardan kalp aynaları kapkara olmuştu, tevbe edip imana gelme imkânı ortadan kalkmıştı, şeytan onları gururlandırmış peşine takmıştı, büyüklük taslayarak, şirk ve küfürde direniyorlardı, bu yüzden,  

[*] Tıpkı şu ayette olan durum meydana gelmişti: النمل (27) وَجَحَدُوا بِهَا وَاسْتَيْقَنَتْهَا أَنفُسُهُمْ ظُلْمًا وَعُلُوًّا فَانظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُفْسِدِينَ 14} Burada fa, önceki cümleyi, sonraki cümlenin hali yapar. Bkz. Muhamme İsbir, Bilal Cüneydî, eş-Şamil, Mucem fî ulum'il-luğa'l-arabiyye ve mustalahatiha, Ahkâm'ul-fâ, Beyrut 1985, ikinci baskı. Daha geniş bilgi kitabın sonundadır. (Kn.ile ilg. Bkz. Ennahvü-l vâfi c. 3 s. 575) Kur'ân'ın Allah'ın sözü olduğunu anlayınca ona önce inanırlar ama hayat tarzlarını değiştirmek istemezlerse görmezlikten gelmeye başlar kâfir olurlar. Zaten inanmadan kâfir olunmaz.. Allah Teâlâ şöyle buyurur: O gün nice yüzler ak çıkar, nice yüzler de kararır. Yüzleri kararanlara şöyle denir: "Siz inandıktan sonra kâfir oldunuz, değil mi? Kâfir olmanıza karşılık, tadın şu azabı!"(Al-i İmran 3/106)  

(2) Allah’ın azap vaadini, inkârda diretmeleri yüzünden hak etmişlerdir.  

3947 Cf. 7:30 , and n. 1012; also 17:16, and n. 2193. If people deliberately and obstinately refuse "to believe", i.e., to receive guidance and admonition, the result must be that Allah's grace and mercy are withdrawn from them. Their own perversity inevitably blocks up all channels for their correction.