Tevbe Sûresi 67. Ayet Meali

[Not: "Allah’ın unutması" deyimi; Cenab-ı Hakkın zalim, kâfir ve hain kullarını, ceza olarak hidayetinden mahrum bırakması ve rahmetinden uzaklaştırması anlamında bir uyarıdır. Yoksa, hâşâ Allah’ın CC hiçbir şeyi ve hiçbir kimseyi unutması söz konusu olmayacaktır.]  

bk. Kur’an-ı Kerim, 45/34.  

Burada bir anlamda münafıkların özellikleri sıralanmaktadır: Her daim kötülerin başarısını ve kötülüklerin egemen olmasını isterler, bunun için de doğrudan ya da dolaylı kötülüğü teşvik ederler. İyilere ve iyiliklere sürekli karşı çıkarlar, iyiliğin yayılmaması için ellerinden gelen her şeyi yaparlar. Olabildiğince cimridirler, gösteriş yapmanın dışında kimseye bir zırnık koklatmazlar, insanların yoksulluğundan zevk alırlar ve bunun devam etmesi için farklı planlar yapar, komplolar kurarlar. Yaşamlarında, Allah yokmuş gibi hareket ederler, Allah’ın iradesinin hayatlarına müdahalesini asla istemezler.Ayette geçen “Allah’ı unuttular, O’da onları unuttu” ifadesi, mecazi bir deyiş olup, ikiyüzlülüğü içselleştirmiş olan münafıklardan Allah’ın yardımını ve merhametini keserek onları terk edilmiş bir vaziyette bırakması demektir. Allah’a “unutmak” gibi bir eksikliği izafe etmek ya da O’nu bu tip zayıflıklarla nitelendirmek asla caiz değildir. Bu ayette olduğu gibi, Araf 7/5, Taha 20/126, Casiye 45/34’de ve daha birçok ayette de “unutmak” teriminin diğer bazı kelimeler gibi mecazi anlamda kullanıldığı görülmektedir.  

 Allah’ın münafıkları unutmasından maksat, onlardan yardımını, hidayetini ve rahmetini kesmesi, münafıklıkları sebebiyle onları unutulmuş ve terkedilmiş bir vaziyette bırakmasıdır. Buna göre, Allah’ın münafıkları unutması mecazî manadadır. Zira Allah unutmaktan münezzehtir.  

1- Çok cimridirler. 2- Onlar, Allah'ın gösterdiği yoldan gitmediler, Allah da girdikleri yanlış yolda, onları kendileri ile baş başa bıraktı. 3- Günaha sapan. Vahyin belirlediği sınırların dışına çıkan; iyi, doğru, güzel ve temiz şeylerden uzak kalan.  

(*) Ayete bulunan (فنسيهم)’’ fenesiyehum’’fiilinin kökü olan (نسيان)’’nisyan’’kelimesi, terk etmek, bırakmak, anlamındadır. Aşağıdaki tefsir metnine bakılabilir. Yani ayette geçen (فنسيهم) ’’fenesiyehum‘’ ifadesi, mecâzi olup ikiyüzlülüğü içselleştirmiş olan münafıklardan Allah’ın (c.c) yardımını ve merhametini keserek onları terk edilmiş bir vaziyette bırakması demektir. (فنسيهم) فان معناه تركوا الله أن يطيعوه ويتبعوا أمره، فتركهم الله من توفيقه وهدايته ورحمته (تفسير الطبري)  

[3] Cimridirler.[4] Onlar Allah'ın emrini unuttular, Allah da onları inayetinden mahrum etti.  

Benzer mesajlar: Mâide 5:51; Enfâl 8:73.,Meryem 19:64 ve Tâhâ 20:52’de Yüce Allah’ın unutmayacağı açık bir şekilde ifade edildiğinden, bu ayetteki unutma fiili “kendi hallerine terk etme” şeklinde anlaşılmalıdır. Benzer mesajlar: A‘râf 7:51; Tâhâ 20:126; Secde 32:14; Câsiye 45:34; Haşr 59:19 Bu ayette 71. ayette geçen “müminlerin” özelliklerinin zıddına “münafıkların” bazı özelliklerinden söz edilmektedir. Münafıkların özellikleriyle ilgili bkz. Münâfikûn 63:4, dipnot 5.  

1 Âyetin bu bölümü “Münafıkların (birbirlerine) kötülüğü emretmek, iyilikten sakındırmak ve Allah yolunda harcamaktan kaçınmak yönüyle erkekleriyle kadınları birbirlerinin aynısıdır.” şeklinde de tercüme edilebilir.  

94 Yani, onların davranışları -en azından etki ya da sonucu bakımından- müminden beklenenin tam tersidir (karş. 3:104, 110 ve 114; 9:71, 112 ve 22:41).95 Öyle görünüyor ki bu ve bunu izleyen ayetler, ikiyüzlülüğü içsel korku ve tasalardan, zihinsel bulanıklıklardan, karışıklıklardan ileri gelen kimseleri değil de, önceki ayetin son cümlesinde sözü geçen bilinçli münafıkları/ikiyüzlüleri işaret ediyor.  

[1479] Burada ba‘duhum min ba‘d olarak gelen ibare, söz konusu mü’minler (71. âyet) ya da kâfirler (8:73) olduğunda ba‘duhum evliyâu ba‘d kalıbıyla gelir. Çünkü münafıklar örgütsüz olan ve kendilerine özgü bir inanç sistemi ve kimliği olmayan kimselerken, mü’minler ya da kâfirler örgütlü ve kendilerine özgü bir kimlik ve inanç sistemi bulunan cemaatlerdir (İtkân III, 344). [1480] Krş: 32:14 ve 59:19. [1481] Bu son cümle, yersiz korku ve kaygılara kapılan kalbi hasta tereddütlü tipleri değil, ikiyüzlülüğü içselleştirip bir kimlik hâline dönüştürenleri kastediyor gibidir.  

1324 Literally, "the Hypocrites . . . are of each other". The forms of hypocrisy may vary, but they are all alike, and they understand each other's hypocrisy. They hold together. 1325 The English phrase "close-fisted" would cover only a part of the meaning. The hand is the symbol of power, help, and assistance. They may be financial, or it may be in other ways. The Hypocrites pretend a great deal, but are of no use or real help to anyone. 1326 Cf. 7:51 and n. 1029. They ignore Allah: and Allah will ignore them.