Onların yaptığı harcamaların kendilerinden [bir iyilik olarak] kabul edilmesinde biricik engel, ⁷⁷ onların Allah’ı ve O’nun Elçisi’ni tanımaktan kaçınır bir eğilim göstermeleri, (dolayısıyla) namaza ancak üşene üşene katılmaları ⁷⁸ ve [iyi amaçlar için] ancak gönülsüzce harcamalarıdır.
77 Lafzen, “...nın dışında yaptıkları harcamaların kabul edilmesine hiçbir şey engel değildir”.78 Lafzen, “ve üşenmeden namaza yaklaşmazlar” -yani, belli ibadet eylemlerine katılırken, bunu içten, yürekten bir yönelmeyle ve inanarak değil sadece gösteriş için, zevahiri kurtarmak için yaparlar.