Tevbe Sûresi 53. Ayet Meali

53.İbnu Cerir`in Abdullah bin Abbas (r.a.)`tan rivayet ettiğine göre (yukarıda sözü edilen) Cedd bin Kays, Resulullah (a.s.)`ın teklifine karşı: "Ben kadınları gördüğümde fitneye düşerim" dedikten sonra: "İstersen sana malımla yardımcı olayım" diye teklifte bulundu. Bunun üzerine Yüce Allah böyle buyurdu.  

[174] Fâsık kavramı hakkında geniş bilgi için bk. Bayraklı, KUR’ÂN TEFSÎRİ, VIII, 229-231; I, 274-285; I, 481-485.  

Bu ayetten anlıyoruz ki; münafıklardan ve kâfirlerden İslâm’a hizmet adına asla yardım talep edilemez. Birtakım fonlar aracılığıyla onlar yardım etmek isteseler de asla kabul edilemez.  

1- Yardım.  

(*) Yüce Allah bu ayette dolaylı yoldan münafıkların dünyaya düşkünlüklerine değinmektedir. Ayrıca yoldan çıkan bir topluluk olduğunu ifade etmektedir. Anlaşılıyor ki infak denen eylem aslında şeklen ekonomik bir işlem gibi görünse de aslında bunun bir iman eylemi olduğudur. İmansız yapılan infak Yüce Allah’ın kabul edeceği bir yardım değildir. Çünkü bu işlem imansız yapıldığı için “salih amel” olarak isimlendirilemez. (M. Okuyan Meali Tevbe-53. Ayet Açıklaması)  

[8] Cihad uğurunda ister istemez harcetseniz de.  

Yüce Allah bu ayette dolaylı yoldan münafıkların dünyaya düşkünlüklerine değinmektedir. Ayrıca yoldan çıkan bir topluluk olduğunu ifade etmektedir. Anlaşılıyor ki infak denen eylem aslında şeklen ekonomik bir işlem gibi görünse de aslında bunun bir iman eylemi olduğudur. İmansız yapılan infak Yüce Allah’ın kabul edeceği bir yardım değildir. Çünkü bu işlem imansız yapıldığı için “salih amel” olarak isimlendirilemez.  

1 Bu âyetten; İslâm toplumunda, münâfıklardan ve kâfirlerden asla yardım talep edilmeyeceği, onlar verseler de asla kabul edilmeyeceği anlaşılmaktadır. Ayrıca bu âyet; Cid b. Kays’ın: “Ben, kadınlara düşkün birisiyim. Bu yüzden sarışın Rum kızlarıyla beni belâya sokma. Ben, sana malımla yardım edeyim de beni bırak.” sözüne cevaptır. (Taberî)  

76 Yani, “bu, asla Allah için kabul edilebilir olmayacaktır”: yahut “bu asla Allah uğruna harcanmış sayılmayacaktır”. Pek çok münafıkta görülen ve görünüşte yüce ahlakî değerler, ahlakî ülküler uğrunaymış gibi olsa da, gerçekte sadece gösterişe ve insanların katında övgü ve saygınlık elde etme saikine dayanan “bonkörlük” ya da “hayırlı girişimler”i desteklemeye teşne gözükme tavrına işaret eden bir ifade (karş. 2:264 ve 4:38).  

[1463] İnfak-nifak karşıtlığı işleniyor ve gönülsüz verildiği bir sonraki âyette dile getiriliyor. Zımnen: Allah için vermek gerçekte almaktır. Bunu bilmedikten sonra verseniz ne olacak? (Krş: 2:272 ve âyetin notları)  

Bu âyet, nifaklarını gizlemek için bazı maddî katkılarda bulunmak isteyen münâfıklara sert bir uyarıdır.  

1314 The Hypocrites, who secretly plotted against Islam, might sometimes (and they did) make a show of making some contribution to the Cause in order to keep up their pretence. Their contributions were not acceptable, whether they seemed to give willingly or unwillingly, because rebellion and disobedience were in their hearts. Three reasons are specifically given for their rejection, in the next verse: {1) they did not believe; (2) their prayers were not earnest, but for mere show; and (3) in reality their hearts were not behind the contributions which they offered. Nothing is acceptable to Allah which does not proceed from a pure and sincere heart.