Tevbe Sûresi 20. Ayet Meali

(*) Cihad, müslümanın Allah’a kulluk ve onun rızâsını temin için İslâm esaslarını öğrenme, öğretme, ferdî ve içtimaî planda yaşama, yaşanmasına çalışma, İslâm’ı tebliğ ve bu hususlarda içte ve dışta karşılaşacağı engelleri aşma konusunda içinde bulunması gereken şuurlu ve sürekli gayret ve aksiyon halini ifade eder. (CİHAD - TDV İslâm Ansiklopedisi) Ayrıca cihad kelimesinin savaşla hiçbir alakası yoktur. Çünkü Kur’an’ın her yerinde savaşla ilgili kullanılan kavram (قتال)’’kıtal ’’dır. Bu kıtal/savaş/ da Bakara- 190. ayette kesin bir hükme bağlandığı gibi sadece Müslümanlara saldırı yapıldığında meşru müdafaa haklarını kullanmak üzere yapılırdı. Yani gerekçe ne olursa olsun, hangi ad altında olursa olsun Kur’an’a göre hiçbir surette Müslümanlar savaşı başlatamaz ve saldıramazlar. Zira Hz. Peygamberin zamanında yapılan savaşların Mekke ve çevresinde değil de hepsi Medine ve çevresinde vuku bulmuş olması, bunun açık bir göstergesidir. Hz. Peygamber ve Müslümanlar ise Mekkeli müşriklerin zulüm, şiddet ve baskılarına dayanamayarak kendi öz yurtlarını terk ederek 450 km. mesafedeki yabancı bir yer olan Medine’ye iltica etmek zorunda kalmışlardı. Ama buna rağmen Mekkeli müşrikler hem Hz. Peygamberi, hem de ezilen, zulme uğrayan ve mülteci konumuna düşen Müslümanları yok etmek ve ortadan kaldırmak için sürekli Medine’ye saldırıyorlardı. Hz. Peygamber ve Müslümanlar da sadece Medine ve çevresinde Mekke’den saldırı için gelen bu saldırgan müşriklere karşılık vermek zorunda kalıyorlardı. İşte bütün savaşlar bu şekilde idi. Her fırsatta Mekkeli müşrikler Medine sözleşmesine ihanet eden oradaki işbirlikçileriyle (Medine sözleşmesine ihanet eden yahudilerle) birlikte Medine’ye iltica eden Hz. Peygamber ve Müslümanlara hep saldırıyorlardı.  

1 Hz. Ali, Hz. Abbas’a Müslüman olduktan sonra: “amca hicret edip, Peygamberimize katılsanız olmaz mı?” deyince, o da: “ben hicretten daha iyi bir iş yapmıyor muyum? Baksana Kâbe’yi ziyaret edenlere su veriyorum ve onun bakımını yapıyorum.” der. Daha sonra da bu âyetler nâzil olur. (Elmalılı) Nu’man b. Beşîr’den, Rasûlüllah’ın minberi yanında idim, adamın birisi: “Ben Müslüman olduktan sonra sadece hacılara su dağıtmaktan başka bir iş yapmasam, başka bir şey istemem.” dedi. Diğer biri de: “Ben Müslüman olduktan sonra sadece Mescid-i Haramı imar etmekten başka bir iş yapmasam, başka bir şey istemem.” deyince, bir başkası da: “Allah yolunda cihad, bu sizin söylediklerinizden daha iyidir.” dedi. Bu olay bir Cuma günü olmuştu. Derken Ömer (r.a) bunlara: “Susun! Peygamberin minberi yanında gürültü yapmayın. Namazdan sonra bu konuyu Efendimizden sorayım.” dedi ve bu âyet nâzil oldu. (Müslim)  

[*] Hicret: Göç etmek  

1270 Here is a good description of Jihad. It may require fighting in Allah's cause, as a form of self-sacrifice. But its essence consists in (1) a true and sincere Faith, which so fixes its gaze on Allah, that all selfish or worldly motives seem paltry and fade away, and (2) in earnest and ceaseless activity, involving the sacrifice (if need be) of life, person, or property, in the service of Allah. Mere brutal fighting is opposed to the whole spirit of Jihad, while the sincere scholar's pen or preacher's voice or wealthy man's contributions may be the most valuable forms of Jihad.