Tevbe Sûresi 128. Ayet Meali

bk. Kur’an-ı Kerim, 2/129, 151; 3/164; 26/215-217.  

Bkz. 2/129, 3/164  

 Allah Teâlâ bu âyette kendi isimlerinden olan, «raûf=çok şefkatli ve rahîm=pek merhametli sıfatlarını Peygamberimize de vermiştir ki, önceki peygamberlerden hiçbiri bu sıfatların ikisine birden mazhar olamamıştır.  

(1)“Evet, rivâyet-i sahîhada (sahih bir hadisde) vardır ki: Mahşerin (insanların dirildikten sonra toplanacakları haşir yerinin) dehşetinden herkes, hattâ enbiyâlar (peygamberler) dahi ‘nefsî, nefsî!’(nefsim, nefsim!) dedikleri zaman, Resûl-i Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâm ‘ümmetî, ümmetî!’ (ümmetim, ümmetim!) diye re’fet (merhamet) ve şefkatini göstereceği gibi, yeni dünyaya geldiği zaman, ehl-i keşfin tasdîkıyle, vâlidesi onun münâcâtında (duâsında) ‘ümmetî, ümmetî!’ dediğini işitmiş. Hem bütün târih-i hayâtı ve neşrettiği şefkatkârâne mekârim-i ahlâkı (yaydığı şefkatli güzel ahlâkı), kemâl-i şefkat ve re’fetini (ne kadar merhametli olduğunu) gösterdiği gibi, ümmetinin hadsiz salavâtına hadsiz ihtiyaç göstermekle, ümmetinin bütün saâdetleriyle kemâl-i şefkatinden alâkadar olduğunu göstermekle, hadsiz bir şefkatini göstermiş. İşte bu derece şefkatli ve merhametli bir rehberin sünnet-i seniyesine mürâat etmemek (tâbi‘ olmamak) ne derece nankörlük ve vicdansızlık olduğunu kıyâs eyle.” (Lem‘alar, 4. Lem‘a, 15-16)  

(*) Yani, “sizin gibi bir beşer; tabiatüstü güçlerle donatılmamış, ama Allah tarafından O’nun mesajını size ulaştırmak üzere seçilmiş bir insan/beşer gelmiştir” (M. Esed Meal Açıklaması) ‘’Sizin sıkıntıya düşmeniz ona çok ağır gelir’’ şeklindeki ifadede, insanın sapma ve inkârından dolayı ebedî mutluluğu kaybetmesine tekabül eder. Allah Rasûlü’ne ağır gelen de işte budur. Zira o “âlemlere”, yani insanlığın tümüne rahmetti. Ömrünün sonunda şöyle dua ediyordu: “Ya Rab! Muhammed de bir insandır! Her insan gibi o da kızıp öfkelenebilir! Kime kızmış ya da beddua etmişsem, onu o kişi hakkında bir ecir, bir rahmet, bir dua kıl!” (Müslim, Birr 45/25). (M. İslamoğlu Meal Açıklaması)  

Uğranılmasından söz edilen sıkıntının hem dünya hayatını, hem de mahşerde karşılaşılacak şeyleri içerdiğini düşünmekteyiz. Azap şöyle dursun, müslümanlara yönelik dünyadaki geçici ve küçük sıkıntılar bile ümmetine çok düşkün olan Hz. Muhammed’e ağır gelmektedir.,Benzer mesajlar: Âl-i İmrân 3:159; Tevbe 9:61.  

1 Yani; hem sizin gibi bir insan, hem sizin dilinizi konuşan, hem de kendi içinizden, soyu-sopu bilinen, Kureyşli, bir Peygamber.2 Burada Efendimiz’e esma-i hüsna’dan hiçbir Peygamber için kullanılmayan(رَؤُۧفٌ رَح۪يمٌ) “raûf ve rahîm” isimleri verilmiştir. Bu da Peygamberimizin diğer Peygamberlere göre olan farklarından birisidir. Ancak bazıları, bu sıfatların Peygamberimiz için kullanılamayacağını söylemişse de İslâm âlimlerinin çoğunluğu bu iki sıfatın da Allah’ın zatına mahsus sıfatlardan olmamasından dolayı Efendimiz hakkında kullanılmasının bir sakıncası olmadığı kanaatini belirtmişlerdir.  

170 Yani, “sizin gibi bir beşer; tabiatüstü güçlerle donatılmamış, ama Allah tarafından O’nun mesajını size ulaştırmak üzere seçilmiş bir insan”.  

[1560] Min enfusikum; lafzen “sizin içinizden”. Bu ibarenin en geniş anlamı, “melek ya da olağanüstü yetilere sahip biri değil, sizden, sizin gibi insan bir peygamber” demektir. Bunu 18:110 ve 41:6 da destekler. Kimi rivayetlerin bazı seçkin isimlere dayandırdığı min enfesikum (sizin en iyinizi) okuyuşu, “hissi” bir okuyuş olsa gerektir. [1561] ‘Anittum, “zorlayarak kırma, tahrip etme” anlamındaki ‘anete’den türetilmiştir. Kur’an’da kullanıldığı beş yerde de “insanın zorlandığı bir belânın ortasına düşmesini, köşeye sıkışmışlığı” ifade eder (Zemahşerî ve Râğıb). Burada, insanın sapma ve inkârından dolayı ebedî mutluluğu kaybetmesine tekabül eder. Allah Rasûlü’ne ağır gelen de işte budur. Zira o “âlemlere”, yani insanlığın tümüne rahmetti. Ömrünün sonunda şöyle dua ediyordu: “Ya Rab! Muhammed de bir insandır! Her insan gibi o da kızıp öfkelenebilir! Kime kızmış ya da beddua etmişsem, onu o kişi hakkında bir ecir, bir rahmet, bir dua kıl!” (Müslim, Birr 45/25).  

(Görülüyor ki bu Ayet-i Kerim'e de Resulullah s.a.s'a -Allah’ın güzel isimlerinden olan- Rauf ve Rahim isimleri verilmiştir.. bundan anlaşılır ki, Allah’ın güzel isimlerinin hepsi "Allah, Rahman ve Rabb" gibi sırf Allah'a mahsus olan isimlerden değildir.. Resulullah ilahi ahlak ile muttasıf olduğundan dolayı müminlere karşı da çok şefkatli ve çok merhametlidir)  

1379 The tender heart of the Teacher is grieved that any among his flock should rush headlong to ruin. He watches ardently over them, and whenever any of them show signs of Faith, his kindness and mercy surround him and rejoice over him.