Talâk Sûresi 6. Ayet Meali

bk. Kur’an-ı Kerim, 2/233.  

3.Yani boşadığınız ancak henüz iddetleri dolmamış kadınları.  

[1] Yâni evvelki kocası emzirme ücretini eski karısına vermeye ve eski karısı da çocuğu emzirmeye razı olmazlarsa eski karısı çocuğu emzirmeye icbar edilemez. Bu halde evvelki kocası bir süt ana tutmaya mecbur olur.  

7 Kişinin evi müsait olmaz veya boşayacağı kadın o evde oturmak istemezse veya daha başka sebeplerle daha güvenli bir mekânda kalması sağlanabilir. Ayette geçen “gücünüz/imkânınız nispetinde” sözünden bunu anlıyoruz. 8 Krş. Bakara, 2/233  

1 Onlara çocuklarını doğuruncaya kadar nafakalarını verin. Boşanan bir kadının hamile olduğu anlaşılırsa, onun iddeti üç ay hali değil “çocuğunu doğuruncaya kadardır.” Boşama tarihinden itibaren hamilelik müddetinin en azı altı ay, en çoğu Hanefilere göre iki, Şafiîlere göre dört sene olabilir. Buna göre, hamile olmayıp da iddet bekleyen kadınlara da iddet müddetince nafaka verileceği, delalet yoluyla anlaşılır. Kocası ölen kadına kocasının varislerinden olduğu için ölen kimsenin varislerinin iddet süresince nafaka vermeleri gerekmez. İçerisinde yaşadıkları sistemlerle bütünleşen bazı Müslüman kadınların bundan istifade ederek boşandıkları kocalarından ölünceye kadar nafaka almaları, onları sömürmektir ve haramdır. 2 Bu ifâdelerden anlaşıldığına göre; çocuk doğunca ona baktırma görevi, babalara aittir. Yok, eğer ana kendi namına emzirmek isterse, o zaman babanın anaya emzirme ücreti vermesi gerekmez. Ancak giyim ve diğer masraflarını verir. Bu konuda da aralarında güzelce anlaşmaları gerekir. Boşanıp ayrıldık diye eşlerin küsüşüp birbirlerine zorluk çıkarmaları da yasaklanmıştır.3 Yani, ücret tespitinde, kadının sağlık sebepleri veya yeniden evlenmek istemesi gibi bir sebeple…  

12 Lafzen, “oturduğunuz yerde onları oturtun” -yani, “onları kendi hayat standardınızla aynı düzeyde yaşatarak”.13 Kadının sağlık nedenlerinden dolayı ya da yeniden evlenmek istemesinden ötürü.14 Yani, babanın hesabına: bkz. 2:233 ve ilgili notlar 219 ve 220.  

[5161] Lafzen: “yerde”. Min haysu’nun bu bağlamdaki vurgusuna dayanarak. [5162] Lafzen: “birbirinize ma’rufu emredin!” Maruf: Aklen mümkin, şer’an meşru, kalben tatminkâr, örfen münasip olandır. [5163] Ayrıntılarla örülü bu âyet muhatabın dikkatini bir hususa çeker: Boşanmış eşler ve özellikle baba, müşterek meyveleri olan bebeğe karşı sorumludur. Annenin hamilelikle yaptığı fedakârlığa, baba doğum sonrasının külfetini üstlenerek katılmalıdır. Bebeğin hayatını idame ettirmek için, “ortak akıl” (ma’ruf) etrafında herkes üstüne düşeni yapmalıdır.  

5516 Cf. n. 5507 above. A selfish man, because he has divorced his wife, may, in the probationary period before the divorce becomes absolute, treat her with contumely, and while giving her residence and maintenance, may so restrict it as to make her life miserable. This is forbidden. She must be provided on the same scale as he is, according to his status in life. There is still hope of reconciliation, and if not, yet the parting must be honourable. 5517 If there is a pregnancy, a sacred third life comes on the scene, for which there is added responsibility (perhaps added hope for reconciliation) for both parents. In any case no separation is possible until after the child is born. Even after birth, if no reconciliation between parents is possible, yet for the nursing of the child and for its welfare the care of the mother remains the duty of the father, and mere must be mutual counsel between him and the mother in all truth and sincerity. 5518 If ye find yourselves in difficulties: e.g., if the mother's milk fails, or if her health fails, or if any circumstance arises which bars the natural course of the mother nursing her own child. There may be psychological difficulties also. 5519 That is, the father must stand all expenses, without cutting down the reasonable allowance to which the mother is en tided.