Sebe Sûresi 2. Ayet Meali

“Toprağa giren ve ondan çıkan, gökten inen ve ona yükselen” söylemini farklı şekillerde düşünebiliriz. Toprağa giren tohumların nebatat olarak geri dönmesi, nebatatın tekrar toprağa dönerek kömür ve petrol gibi yeraltı maden zenginliklerine dönüşmesi; öldükten sonra insan ve hayvan cesetlerinin çürüyüp başka canlılar için beslenme kaynağı olması, başka canlıların da insana ve hayvana hizmet etmesi; yere giren yağmurun, nehirlerde akan, denizlerde biriken suyun buharlaşarak gökyüzüne çıkması ve oradan da tekrar rahmet olarak arza inmesi, böylece yeryüzünün neşv-ü nema bulması; İlahi vahyin semadan gelmesi ve bu yolla olgunlaşan insanın yüce yaratıcısına dua etmesi ve yapılan bu duaların Allah’a ulaşması…bütün bunlar Allah’ın ilmi dahilindedir.  

(*) Ayette geçen: “toprağa giren ve ondan çıkan, gökten inen ve ona yükselen” ifadeleri geniş bir perspektifle ele alınabilir. Toprağa giren tohumların nebatat olarak geri dönmesi, nebatatın tekrar toprağa dönerek kömüre ve petrole dönüşmesi; öldükten sonra insan ve hayvan cesetlerinin çürüyüp başka canlılar için beslenme kaynağı olması, başka canlıların da insana ve hayvana hizmet etmesi; yere giren yağmurun buharlaşarak gökyüzüne çıkması ve oradan da tekrar rahmet olarak yeryüzüne inmesi, böylece yeryüzünün neşv-ü nema bulması; İlahi vahyin semadan gelmesi ve bu yolla olgunlaşan insanın yüce yaratıcısına dua etmesi ve yapılan bu duaların semaya yükselmesi…bütün bunlar Allah’ın (c.c) bilgisi dahilindedir. (C. Külünkoğlu Meali 2. Ayet Açıklaması)  

Benzer mesaj: Hadîd 57:4.  

1 Bu tanım, hem maddî hem de manevî oluşumları kapsar: Toprak altında kaybolup sonra yeniden ortaya çıkan sular; tohumun bitkiye ve bitkinin de petrol ve kömüre dönüşmesi; toprak altında kalan eski yapıların ve uygarlıkların izleri ve bunların daha sonraki kuşakların bilinçlerinde ve bakışlarında yeniden canlanması; hayvan ve insan cesetlerinin yeni bir hayatın beslenme kaynakları haline gelmesi; topraktaki buharın göklere yükselmesi ve sonra yağmur, kar ve dolu olarak yeniden yere inmesi; insanların özlemleri, ümitleri ve ihtiraslarının zirvelere tırmanması ve ilahî vahyin insanların zihinlerine inmesi; böylece inancın ve düşüncenin yenilenmesi ve bununla birlikte yeni yapıların, yeteneklerin ve ümitlerin yeşermesi: kısacası, Allah’ın yaratma eylemini karakterize eden doğum, ölüm ve yeniden dirilmenin sonsuz biçimde tekrarlanması.  

[3805] “İnen” ve “çıkan”, maddî-mânevî bir çokşeyi kapsar: yağmur-filiz, vahiy-dua, nüzul-miraç, melek-ruh, gazap-isyan, akıbet-eylem… Âyetin devamı, bu son iki şıkkı teyit eder.  

“..gökten inen yağmur, melekler ve Kur’an gibi çeşitli rahmetlerine, göğe çıkan güzel sözleri, dua ve sâlih amelleri de bilir, demektir. Çünkü Cenab-ı Hak, “O’nay ükselir güzel söz..” (Fatır, 10) buyurmuştur.. ki en son Allah’tır. O’na ulaşmanın ötesinde, artık başka bir merci yoktur. Ama gök ise yakın olandır. Onun üzerinde, münteha vardır! Cenab-ı Hak, “O, çok merhametli, çok affedici” buyurmuştur. Allah Teâla, indirmesi sebebiyle Rahim’dir. Çünkü O, rızkı gökten indirir. Ruhlar ve ameller kendisine yükseldiğinde de Gafur ’dur.” (Razi, a.g.e.. c.18, s.313)  

3786 An ignorant man may think that water absorbed in the soil or seed sown beneath the sod is lost, but it replenishes numerous rills and streams, and feeds and sustains numerous roots and forms of life, and throws up all kinds of vegetable life. So with things that come out of the earth who can count the myriad forms of herbs and trees that grow and perish, and yet sustain a continuous life for ages and ages? Yet these are symbolical of other things or entities beyond time or space, and beyond physical form. We see the birth and death of the animal part of man: when he is buried beneath the soil, the ignorant man thinks there is an end of him. But what countless stages still lie before him for his inner and spiritual life? And so with the Platonic Forms of Things: Goodness, Virtue, Mercy, and the various functions of the soul. They are never lost, but go up to Allah. 3787 The vapours that rise from the earth and ascend to the sky descend again as rain and snow and as symbols of Allah's Mercy. So are the prayers of the devout and the call of those in agony for help and light, answered by the descent of mercy and guidance, help and light from the Throne of Majesty. The imagery indicated in the last note can be worked out to moral and spiritual forces, and they all centre in Allah. Do not forget that, just as there is the element of Mercy, so there is an element of Justice and Punishment—in the physical forces as well as in the moral and spiritual forces, all centering in Allah.