[De ki ey Muhammed:] “[İnsanın yaratılışına] karşı çıktıklarında yüce topluluk[ta neler olup bittiği] hakkında bilgi sahibi değildim; ⁵²
52 Meleklerin (“yüce topluluk”) insanın yaratılışına karşı çıkmalarının mecazî anlamı için bkz. 2:30 vd. ve ilgili notlar 22-24. İnsanın yaratılışının, Allah’ın meleklere bu yeni varlık önünde “yere kapanmaları”nı emretmesinin ve İblis’in buna karşı çıkmasının kıssası Kur’an’da altı kez geçmiştir (2:30-34, 7:11 vd., 15:28-44, 17:61-65, 18:50 ve 38:69-85) ve her defasında da kıssanın farklı bir cephesi vurgulanmıştır. Bu örnekte anlatılan (ki vahiy kronolojisi içinde ilkidir) kıssa, ayet 2:31’de geçen, Allah’ın “Âdem’e bütün isimleri öğretmesi” (bkz. 2:31, not 23) yani, insana kavramsal düşünme yetisi ve dolayısıyla, doğruyu eğriden ayırma yeteneği bahşetmesi ile yakından bağlantılıdır. İnsan bu yetiye sahip kılındığına göre Allah’ın varlığını ve birliğini kavramamasının artık bir mazereti olamaz -önceki pasajda vurgulanan “muazzam mesaj” budur.