Sâd Sûresi 33. Ayet Meali

6. Veya: "Ayaklarını ve boyunlarını kesmeye başladı." Tefsirlerde ifade edildiğine göre Süleyman (a.s.) kendisini ikindi namazından alıkoymaları dolayısıyla bu atları kurban ederek etlerini fakirlere dağıttı. Çünkü onun şeriatında at eti yemek caizdi.  

(*) Birinci görüşte atları, güzelliklerinden, mana-yı ismiyle sevmişti. Zikirden gafil kalmıştı. İkinci görüşte ise onları, Allah namına mana-yı harfiyle sevmişti. Bu ayetlerle ilgili İsrailiyatın İslamî bir kaynağı yoktur.  

Bu âyetin bu kısmı, “Nihayet güneş perde arkasına çekilince (batınca)” şeklinde de tercüme edilebilir.  

 Âyet, muharebe için at beslemenin öteden beri yürütülegelen güzel bir âdet olduğunu ortaya koymaktadır. Hz. Süleyman, savaş ihtiyacı belirince, atların hazırlanmasını ve idman için koşturulmasını emrederek, «Ben bunları dünyada nefsimin hazzı için değil, Allah’ın emrinden ve onun dinini takviye etmek arzusundan dolayı seviyorum» demişti.  

1- Sevgiyle okşamaya. 2- Bu ayete, kimi çevirilerde: “Bacaklarını ve boyunlarını kesti” şeklinde anlam verilerek önemli bir hataya düşülmektedir. Böylesi kötü bir davranışı, bir nebiye yakıştırmak, “kör” bir anlayıştan ve İsrâîlliyât'tan başka bir şey değildir.  

(*) Akşam vakti sunulan iyi cins ve eğitimli atlardaki kusurları anlamak için Hz. Süleymân atları perdenin arkasından çıkarttırmış ve elleri ile sıvazlayarak kontrol etmiştir. Eski dönemlerde, savaşlarda atlı süvariler çok kritik rol oynamaktadır. Göğüs göğüse çarpışan savaş atlarının hasta veya zayıf olması savaş kaybettiren önemli bir faktördür. Eski Yunan ve Roma imparatorluğunda savaş atı hekimliği ve cerrâhisi bu nedenle çok ilerlemişti. (Kurandan Hayata) فَطَفِقَ مَسْحًا بِالسُّوقِ وَالْأَعْناقِ) أي فجعل يمسح سوقها وأعناقها إظهارا لكرامتها لديه، إذ هي أعظم الأعوان، في دفع العدوان أو الخير من المال. . والغرض من ذلك المسح أمور الأول: تشريفاً لها وإبانة لعزتها لكونها من أعظم الأعوان في دفع العدو الثاني: أنه أراد أن يظهر أنه في ضبط السياسة والملك يتضع إلى حيث يباشر أكثر الأمور بنفسه الثالث: أنه كان أعلم بأحوال الخيل وأمراضها وعيوبها، فكان يمتحنها ويمسح سوقها وأعناقها حتى يعلم هل فيها ما يدل على المرض، فهذا التفسير الذي ذكرناه ينطبق عليه لفظ القرآن انطباقاً مطابقاً موافقاً،(مفاتيح الغيب ، التفسير الكبير) وقيل : حتى توارت أي : الخيل في المسابقة . وذلك أن سليمان كان له ميدان مستدير يسابق فيه بين الخيل ، حتى توارت عنه وتغيب عن عينه في المسابقة ; لأن الشمس لم يجر لها ذكر (القرظوبي) والمسح حقيقته : إمرار اليد على الشيء لإِزالة ما عليه من غبش أو ماء أو غبار وغير ذلك مما لا يراد بقاؤه على الشيء ويكون باليد وبخرقة أو ثوب ،. (تفسير المراغي)  

[3] Atların boyunlarından, bacaklarından, muhabbetinden dolayı tozunu silkti. İkinci mânâya göre kılıç sürdü, ayağını kesti. Bu hal Süleyman için mubah idi. Fakat bizim şeriatımızda böyle değildir.  

Bu ayette Hz. Süleyman’in atlarının boyunlarını ve bacaklarını sıvazlamasından söz edilmektedir; iddia edildiği gibi atların katledilmesi söz konusu değildir.  

1 Birçok tefsirde, Hz. Süleyman ve atları ile ilgili yakışıksız rivâyetler vardır. Bazıları bu ayeti, [“Ben hayrı yani malı ve atı sevmek için Rabbimin zikrinden kaldım. Sonunda Güneş battı gizlendi ve böylece ikindi namazım geçti” diye üzüldü ve bundan dolayı: “getirin onları bana” deyip hepsini Allah için kurban etti.] şeklinde anlamışlarsa da bu rivâyetlerin sağlam bir kaynağı olmadığından dolayı tercüme yukarıdaki gibi yapılmıştır. Bk. (Râzî) Esasen Hz. Süleyman (a.s.), “Gerçekten ben, iyi atı bana Rabbim(in gücünü) hatırlattığından dolayı severim.” dedi. Yani namazını geçirmedi. Zira ayetin metninde namazla ilgili hiçbir ifade geçmemektedir. Belki de atların kendisine ikindi vakti arz olunmasından dolayı böyle bir iftira uydurulmuş olabilir.  

31 Hz. Süleyman’ın güzel atlara karşı sevgisi ile, gerçek Allah sevgisinin, O’nun yarattığı güzelliğin anlaşılması ve takdir edilmesiyle tezahür etmesi gerektiği vurgulanır.  

Hz. Süleyman (a.s.) savaşta istifade etme ve daha başka gayelerle atların hazırlanmasını ve eğitimleri için koşturulmalarını emrederek, bazan bu işe bizzat nezaret ediyordu.” Ben bunları nefsimin haz duyması için değil, Allah’ın dinini güçlendirmek arzumdan dolayı seviyorum.” demişti.  

4187 Like all lovers of horses, he patted them on their necks and passed his hand over their forelegs and was proud of having them—not as vanities but as a "lover of Good".