Sâd Sûresi 32. Ayet Meali

5.Tefsirlerin genelinde atların Hz. Süleyman (a.s.)`a bir akşam üstü arzedildiği ve bunlarla meşgul olurken ikindi namazını kaçırdığı bu yüzden böyle söylediği ifade edilmektedir. Türkçe`deki meallerin çoğunda bu ifadenin anlamı: "Ben mal sevgisini Rabbimi anmaktan dolayı tercih ettim" şeklinde verilmektedir. Ancak ayetin metninde "an" harfi cerri geçtiğinden dolayı bu anlam metne uygun düşmemektedir.  

Bu âyetin bu kısmı, “Nihayet güneş perde arkasına çekilince (batınca)” şeklinde de tercüme edilebilir.  

 Âyet, muharebe için at beslemenin öteden beri yürütülegelen güzel bir âdet olduğunu ortaya koymaktadır. Hz. Süleyman, savaş ihtiyacı belirince, atların hazırlanmasını ve idman için koşturulmasını emrederek, «Ben bunları dünyada nefsimin hazzı için değil, Allah’ın emrinden ve onun dinini takviye etmek arzusundan dolayı seviyorum» demişti.  

Süleyman peygamberin, atlarıyla meşgul olurken akşam namazını kaçırdığı anlaşılıyor.  

1- Hayırlı olan şeyler, bana Rabb'imi hatırlattığı için sevdim. 2- Atlar.  

(*) Akşam vakti sunulan iyi cins ve eğitimli atlardaki kusurları anlamak için Hz. Süleymân atları perdenin arkasından çıkarttırmış ve elleri ile sıvazlayarak kontrol etmiştir. Eski dönemlerde, savaşlarda atlı süvariler çok kritik rol oynamaktadır. Göğüs göğüse çarpışan savaş atlarının hasta veya zayıf olması savaş kaybettiren önemli bir faktördür. Eski Yunan ve Roma imparatorluğunda savaş atı hekimliği ve cerrâhisi bu nedenle çok ilerlemişti. (Kurandan Hayata) فَطَفِقَ مَسْحًا بِالسُّوقِ وَالْأَعْناقِ) أي فجعل يمسح سوقها وأعناقها إظهارا لكرامتها لديه، إذ هي أعظم الأعوان، في دفع العدوان أو الخير من المال. . والغرض من ذلك المسح أمور الأول: تشريفاً لها وإبانة لعزتها لكونها من أعظم الأعوان في دفع العدو الثاني: أنه أراد أن يظهر أنه في ضبط السياسة والملك يتضع إلى حيث يباشر أكثر الأمور بنفسه الثالث: أنه كان أعلم بأحوال الخيل وأمراضها وعيوبها، فكان يمتحنها ويمسح سوقها وأعناقها حتى يعلم هل فيها ما يدل على المرض، فهذا التفسير الذي ذكرناه ينطبق عليه لفظ القرآن انطباقاً مطابقاً موافقاً،(مفاتيح الغيب ، التفسير الكبير) وقيل : حتى توارت أي : الخيل في المسابقة . وذلك أن سليمان كان له ميدان مستدير يسابق فيه بين الخيل ، حتى توارت عنه وتغيب عن عينه في المسابقة ; لأن الشمس لم يجر لها ذكر (القرظوبي) والمسح حقيقته : إمرار اليد على الشيء لإِزالة ما عليه من غبش أو ماء أو غبار وغير ذلك مما لا يراد بقاؤه على الشيء ويكون باليد وبخرقة أو ثوب ،. (تفسير المراغي)  

[1] Veya Rabbinin Kitabı olan Tevrat'tan dolayı. Yani atlara olan muhabbetim heva ve hevesimden dolayı değil, belki Allah'ın dinine kuvvet vermeden, cihattan dolayıdır.[2] Yahut bu atların muhabbeti beni Rabbimi anmadan alıkoydu, güneş battı, ikindi namazını kılamadım.  

12 Bu tercüme Razî’nin bu ayet ile yorumundan esinlenerek yapılmıştır. Atların gözden kaybolması; bir engelin/perdenin veya dağın/tepenin arkasına geçmesi veya havanın iyice kararması şeklinde yorumlanabilir.  

1 Araplar iyi ata mecâzen “hayr” dedikleri için bu şekilde tercüme edilmiştir. (Kurtubî)  

29 Lafzen, “Rabbimi anmamdan dolayı” (‘an) [yahut “sonucu olarak”.]30 Bu parantez içi ifadeler, Râzî’nin bu pasaj ile ilgili yorumuna dayanmaktadır.  

[4073] Her güzellik, bilinçli bir tasarımın eseridir. Güzele bakıp da o güzelliği yaratanı görmeyen, camdan bakacağı yerde cama bakıyor demektir. [4074] Tevâratın dişillik tası “güneşi” de gösterebilir (Tercihimiz için krş: Râzî).  

Hz. Süleyman (a.s.) savaşta istifade etme ve daha başka gayelerle atların hazırlanmasını ve eğitimleri için koşturulmalarını emrederek, bazan bu işe bizzat nezaret ediyordu.” Ben bunları nefsimin haz duyması için değil, Allah’ın dinini güçlendirmek arzumdan dolayı seviyorum.” demişti.  

4185 The story is not found in the Old Testament. I interpret it to mean that, like his father David, Solomon was also most meticulous in not allowing the least motive of self to be mixed up with his spiritual virtues. He was fond of horses: he had great armies and wealth; but he used them all in Allah's service. Cf. 27:19, n. 3259; 27:40, n. 3276, etc. His battles were not fought for lust of blood, but as Jihad in the cause of righteousness. His love of horses was not like that of a mere race-goer or of a warrior: there was a spiritual element in it. He loved by a kind of love which was spiritual—the love of the highest Good. Some commentators interpret this verse saying that Solomon, peace be upon him, was so engrossed in the inspection of his fine horses that he completely forgot to say his 'Asr prayer before the sunset. In the light of this interpretation the verse may be translated: "And he said, Truly did I prefer the good things (of this world) to the remembrance of my Lord". (R). 4186 His review of his fine horses was interrupted by his evening devotion, but he resumed it after his devotions. ,