Nisâ Sûresi 76. Ayet Meali

İnsan için iki yol vardır: Biri Allah’ın yolu, diğeri şeytanın yoludur. İnananlar, insanca yaşamak için gerektiğinde Allah’ın yolu için savaşmaktan geri durmazlar. İnkârcılar ise âyetin ikinci cümlesinde ifade buyrulduğu gibi “Tâğûtun yolunda savaşırlar.” Yani onlar da nefsin ve şeytanın istekleri istikametinde dünyanın düzenini bozmak, hakça yaşamayı engellemek, fitnenin, fesadın egemen olması için mücadele verirler.  

Tâğût: Şeytan, nefis, put, sihirbaz.. gibi insanları azdıran, saptıran her şeyi ifade eder. (Bakınız: Bakara sûresi, âyet, 256-257; Nisâ sûresi, âyet, 51,60,76; Mâide sûresi, âyet, 60; Nahl sûresi, âyet, 36; Zümer sûresi, âyet, 17.)  

1- Tağût: “Azgın, sapık, kötülük ve sapıklık önderi, zorba, şeytan, put, put hane, kâhin, sihirbaz, Allah'ın hükümlerine sırt çeviren kişi ve kuruluşlar.” 2- Bir önceki ayetin  

(1)“Her bir mü’min İ‘lâ-yı Kelimetullah (Allah’ın adını yüceltmek) ile mükelleftir (vazîfelidir). Bu zamanda en büyük sebebi, maddeten terakkī etmektir (yükselmektir). Zîrâ ecnebîler, fünûn (fenler) ve sanâyi‘ silâhıyla, bizi istibdâd-ı mâ‘nevîleri (ma‘nevî baskıları) altında eziyorlar. Biz de fen ve san‘at silâhıyla, İ‘lâ-yı Kelimetullâhın en müdhiş düşmanı olan cehl (câhillik) ve fakr ve ihtilâf-ı efkâra (fikir ayrılıklarına karşı) cihâd edeceğiz!Amma, cihâd-ı hâricîyi (dışarıya karşı cihâdı), Şeriat-ı Garrâ’nın berâhîn-i kat‘îsinin (kat‘î delillerinin) elmas kılınçlarına havâle edeceğiz; zîrâ, medenîlere galebe çalmak iknâ‘ iledir, söz anlamayan vahşîler gibi icbâr(zorlama) ile değildir.” (Mektûbât, Hutbe-i Şâmiye, 435-436)  

1 Bk. (Bakara: 257 ve dipnotu, Nisâ: 60, Mâide: 60, Nahl: 36, Zümer: 17,18) 2 Her ne kadar zaman zaman Müslümanlar, sıkıntı ve baskı altında kalsalar bile sonunda mutlak galip olanlar, onlar olacaktır. Şeytanların ve tağutların kurdukları tuzaklar mutlaka bozulacak ve yerlerinde yeller esecektir. Çünkü Allah yeryüzüne sadece “Müslümanları vâris” kılmıştır (Enbiyâ: 105, Ahzab: 27) ve Müslümanlara, “yeryüzünde fitne kalmayıncaya, Allah’ın dini (yeryüzüne) tamamen egemen oluncaya kadar kâfirlerle savaşmayı” emretmiştir. (Bakara: 193, Enfâl: 39) Allah’ın katında “din, sadece İslâm dinidir ve onun dışında başka bir din, asla kabul edilmeyecektir.” (Âlu İmrân: 19-85) “En mükemmel din de İslâm Dinidir” (Mâide: 3) ve Allah “yeryüzüne Müslümanları, halîfe tayin etmiştir.” (Fâtır: 39) Bu konuda bu kadar hüküm varken mutlaka bu hükümlere duyarlı Müslümanlar var olacak ve bu kutlu sonuca, onlar ulaşacaklardır. Selam olsun onlara.  

90 Böylece Kur’an, “kötülüğün” (şeytanîlik) hayatın bağımsız, içsel bir faktörü olmadığına, ama insanın kendi ahlakî zaafından doğan şeytanî eğilimlerine teslim olmasının ve böylece “hakikati inkar etmesi”nin bir sonucu olduğuna işaret eder. Başka bir deyişle, Şeytan tarafından sembolize edilen negatif unsurun “güc”ü, aslî bir gerçekliğe sahip değildir (“Şeytan’ın hile ve tuzakları kesinlikle zayıftır”); o ancak insanın bilerek ve isteyerek yanlış bir hareket tarzı seçmesi suretiyle gerçeklik kazanır.  

[807] İnsanların ya sayılan değerler uğruna savaşan “iyilerden”, ya da aynı değerlere karşı savaşan “kötülerden” müteşekkil olacağını, hiç bir cephede yer almayanın anılmaya dahi değer olmadığını vurguluyor.  

594 Awliya ' plural of wali, friend, supporter, protector, patron: from the same root as mawla, for which see 4:33 , n. 543.