Nisâ Sûresi 166. Ayet Meali

[Evet, bütün peygamberler, meleklerin varlığı, Allah’ın hakkaniyeti, Hz. Muhammed’in peygamberliğine birer şahit oldukları gibi, o da onlar için mucizeli, ilmî bir hüccet ve delildir.]  

Ehl-i Kitap, önceki peygamberleri ve kitapları kabul ettikleri halde Hz. Muhammed’i ve ona indirilen vahyi kabul etmiyorlardı. Her fırsatta onun yalancı olduğunu ve vahiy diye söylediklerinin uydurulduğunu ya da eski kitapların bazı bölümlerinden kopyalandığını iddia ediyorlardı. Bu da Hz. Peygamber’in şevkini kıracak derecede üzülmesine sebep oluyordu. Gelen âyet, “Üzülmeni gerektirecek bir şey yok, bunun Allah’ın ilmiyle indiğini Allah’ın bilmesi yeter” dercesine onu teselli ediyordu.  

Tanrı'nın Kuran hakkındaki tanıklığını yine Kuran'dan öğrenmemiz ilk başta boş bir iddia gibi gelebilir. Ancak, Kuran'da tanık olacağımız Tanrı bilgisi, Tanrı'nın tanıklığını belgeler.  

Resûlullah [sallallahu aleyhi vesellem] efendimiz, yahûdîlerden bir kalabalığa hitâben: “Vallâhi, benim Allah’ın peygamberi olduğumu bildiğinizi, biliyorum!” buyurdu. Onlar ise: “Hayır, bilmiyoruz!” dediler. Bunun üzerine bu âyet-i kerîme nâzil oldu.  

(3)Peygamber Efendimiz (asm) yahudilerden bir kalabalığa hitâben: “Vallâhi, benim Allah’ın peygamberi olduğumu bildiğinizi, biliyorum!” buyurdu. Onlar ise: “Hayır, bilmiyoruz!” dediler. Bunun üzerine bu âyet nâzil oldu. (Celâleyn Şerhi, c. 2, 160)“Nasıl ki Kur’ân, bütün mu‘cizâtıyla (mu‘cizeleriyle) ve hakkāniyetine (haklılığına) delil olan bütün hakāikıyla (hakīkatleriyle) Muhammed Aleyhissalâtü Vesselâm’ın bir mu‘cizesidir. Öyle de, Muhammed Aleyhissalâtü Vesselâm da, bütün mu‘cizâtıyla ve delâil-i nübüvvetiyle (peygamberlik delilleriyle) ve kemâlât-ı ilmiyesiyle (ilminin yüceliğiyle) Kur’ân’ın bir mu‘cizesidir ve Kur’ân kelâmullah (Allah kelâmı)olduğuna bir hüccet-i kātı‘asıdır (kesin bir delîlidir).” (Şuâ‘lar, 7. Şuâ‘, 124)  

(*) Ehl-i Kitap, önceki peygamberleri ve kitapları kabul ettikleri halde Hz. Muhammed’i ve ona indirilen vahyi kabul etmiyorlardı. Her fırsatta onun yalancı olduğunu ve vahiy diye söylediklerinin uydurulduğunu veya eski kitapların bazı bölümlerinden kopyalandığını iddia ediyorlardı. Bu da Hz. Peygamberin şevkini kıracak derecede üzülmesine sebep oluyordu. Gelen âyet, “Üzülmeni gerektirecek bir şey yok, bunun Allah’ın ilmiyle indiğini Allah’ın bilmesi yeter”dercesine onu teselli ediyordu. (C. Külünkoğlu Meal Açıklaması) Ayrıca bu vb. ayetlerde Allah’ın şahitliği haber verip bildirmesi demektir. Aşağıdaki tefsir metnine bakılabilir. ونزل لما سئل اليهود عن نبوته صلى الله عليه وسلم فأنكروه (لكن الله يشهد) يبين نبوتك (بما أنزل إليك) من القرآن المعجز (أنزله) ملتبسا (بعلمه) أي عالما به أو وفيه علمه (والملائكة يشهدون) لك أيضا : معنى شهادة الله بما أنزل إليه إثباته لصحته بإظهار المعجزات، كما تثبت الدعاوى بالبينات، إذ الحكيم لا يؤيد الكاذب بالمعجزة (تفسير القاسمي ).  

[3] Gerçi ehl-i Kitap, münafıklar nübüvvetini inkâr ettiler; fakat Allah sana inzal ettiği Kur'an ile nübüvvetini izhar eder,[4] Başkasının bilmediği bir ilim ile, ilm-i has ile, artık ona yetişilemez. Yahut inzal ettiği zatın hal ve istidadını bilerek, veya nâsın muhtaç oldukları şeyi bilerek.  

Yüce Allah vahiy ve risalet sisteminde keyfiliğin değil, bir sistemin var olduğunu ifade etmek üzere sözü genel anlamda bütün peygamberlerin tâbi kılındığı sisteme getirmektedir. Nisâ 4:152’de de belirtildiği gibi, kitap ehli Hz. Muhammed’den kendilerine gökten bir kitap indirmesini istemişti. Yüce Allah işte bu ayette kişilere özel vahiy indirmediğini ifade ederek vahyi indirmenin de peygamberlerin işi değil Allah’ın kudretiyle şekillendirildiğini ilan etmektedir. Hz. Muhammed’den gökten kendilerine bir kitap indirmesini isteyenlere cevap verilmekte, Hz. Nuh’a ve sonraki peygamberlere vahyedildiği gibi Hz. Muhammed’e de vahyi Yüce Allah’ın göndermekte olduğu ifade edilmekte, böylece hem risalet kurumuna ait bir sisteme değinilmekte hem de vahyi Allah’ın sahiplendiği bildirilmektedir.  

(Nitekim Enbiya suresinin 27. ayetinde "Melekler, O'ndan önce söz söylemezler" buyurulmuştur.)  

[1] Eşrâf-ı Mekke Rasûlullah nezdine gelerek "Biz senin hakkında yahûdîlere sorduk, kitâblarında sana dâir bir şey oldığını bilmeyiz cevâbını virdiler" dimeleriyle Rasûl-u Ekrem yahûdîlere "Vallâhi siz benim Rasûl oldığımı bilirsiniz" buyurdı. Onlar yine "Bilmeyiz" didiler. O zamân bu âyet-i kerîme nâzil oldı.  

672 Inspiration, though it is clothed in human language, and shaped to the personality of the inspired one, proceeds from the knowledge of Allah. (R).