Nisâ Sûresi 156. Ayet Meali

cHz. Meryem’in iffetine dil uzatıp Hz. İsa’nın gayr-ı meşru olduğunu söylüyorlardı. Bu iddia bir anlamda Allah’ın babasız bir çocuk yaratmayacağını ya da yaratamayacağını iddia etmekti.  

(*) Yahudilerin Hz. İsa hakkında ‘’Allah’ın elçisi‘’şeklindeki ifadeyi kullanmaları, onun Allah’ın elçisi olduğuna inandıklarından değil, bilakıs bu sözle Hz. İsa ile istihza/alay/ederlerdi. Yani onlar, kendilerini haklı çıkarmak için şöyle bir mesaj vermek istiyorlardı. Bakınız! Kendini Allah’ın bir elçisi olarak ilan eden ve iddiada bulunan İsa, eğer gerçekten Allah’ın elçisi olsaydı biz onu öldürebilir miydik? Ama onu öldürdüğümüze göre demek ki o Allah’ın bir elçisi değildir… Ayrıca’’Allah onu (vefat ettirerek ruhunu) kendisine yükseltmiştir, canlı olarak bedeniyle değil. Bu nedenle ahir zamanda gelip Deccali öldürecek vs. gibi şeklindeki rivayetlerin tümü uydurma olup Hıristiyanlık kültüründen Müslümanlara geçmiştir… Yine İlk kilise yazarlarından İskenderiyeli Basilides Valentinus (M. 2. yy’ın ilk yarısı), İsa’nın çarmıha gerilmediğini kaydeder. Zaten Kur’an-ı Kerim’de, bu olaydan kurtulan Hz. İsa ve annesinin hayatlarını [Şam’ın hâlâ meşhur bir bölgesi olan bir tepede] tamamladıkları açıkça bildirilmektedir: Bkz: (Mü’minün-50) Buna göre; İsa, Yahûdîler tarafından öldürülmeyip, Allah tarafından vefat ettirilerek ruhu yükseltilmiştir. Yani Hz. İsa, ölmüştür ve göklerde bir yerde dünyaya ineceği günü beklememektedir. “Hz. İsa’nın ölmediği”şeklindeki yorumlar, dayanaksızdır ve âyetlerin zahirine aykırıdır. Bkz: (Âli İmrân: 55, dipnotu) Zaten “Allah’ın katına yükselmek”, mecâzen“vefat etmek” veya (Meryem:57) de kullanıldığı gibi,“Allah’ın rahmetine kavuşmak, yüce mertebelere ulaşmak”anlamına gelmektedir. Hıristiyanlar ise çarmıha gerildiğini, ardından da defnedildiğini, ancak üç gün sonra mezarından doğrulduğunu iddia ediyorlardı. Oysa İsa diye çarmıha gerdikleri, onu Romalılara ihbar eden hâindi. Allah’ın desteği ve mucizesiyle İsa’yı ihbar eden kişi, onların gözlerine İsa’ya benzer gösterildi. Bu yüzden askerler İsa’yı değil, ona benzeyen adamı astılar. Ayrıca çarmığa gerilip öldürülen kişinin mezardan kalkması da mümkün değildir. وقوله (إنا قتلنا المسيح عيسى ابن مريم رسول اللّه أي هذا الذي يدعي لنفسه هذا المنصب قتلناه وهذا منهم من باب التهكم والاستهزاء كقول المشركين: (تفسير بن كثير) يا أيها الذي نزل عليه الذكر إنك لمجنون (وَمَا قَتَلُوهُ يَقِينًا) لكنّهم قتلوا غيره (بَل رَّفَعَهُ اللّهُ إِلَيْهِ) بعد موته أي رفع روحه إلى السماء بعد الحادثة بزمن ، وذلك أنّه أفلت منهم فذهب إلى ربوة فبقي فيها يتعبّد لله ولحقته أمّه وبعد زمن مات بأجله فدفِن جسمه في تلك الربوة وصعدت روحه إلى السماء ، والدليل على ذلك قول الله تعالى في سورة المؤمنون {وَجَعَلْنَا ابْنَ مَرْيَمَ وَأُمَّهُ آيَةً وَآوَيْنَاهُمَا إِلَى رَبْوَةٍ ذَاتِ قَرَارٍ وَمَعِينٍ : المصدر(كتاب حقائق التأويل في الوحي والتنزيل: التفسير الكامل) وفى بعضهم الرفع فى قوله - تعالى - { بَل رَّفَعَهُ ٱللَّهُ إِلَيْهِ } بأنه رفع بالروح فقط (تفسيرالوسيط لطنطاوي).قال ابن جرير، بسنده عن ابن جريج " فرفعه إياه: توفيه إياه وتطهيره من الذين كفروا " أي: ليس المراد الرفع إلى السماء، لا بالروح والجسد، ولكن بالروح فقط. وعلى القول بأن التوفي: الإماتة، لا يظهر للرفع معنى إلا رفع الروح ...وقد فسر بعض العلماء الرفع بأنه رفع الروح، وأخذوا ذلك من قوله تعالى: (إِنِّي مُتَوَفِّيكَ وَرَافِعُكَ إِلَيَّ) فبمقتضى النسق الظاهر يكون الرفع عقب الوفاة. (زهرة التفاسير) وقد روى عن ابن عباس أنه فسر التوفي بالإماتة وفى تفسير ابن عباس معنى الرفع رفع الروح (تفسير المراغي)، و قد أوضح القرآن الكريمُ صراحةً أنّ السيّد المسيح و اُمّه قد أكملا حياتهُمـا في [ ربـوةٍ ، و هي حتى الآن منطقة شهيرة في دمشْق ] : ( و جعَـلْنـا ابنَ مريَم و اُمّـهُ آيـةً ، و آويْنـاهُمـا إلى ربوةٍ ذات قـرارٍ و مَعـين ) المؤمنون 50 .(د. علي منصور كيالي).  

Bu ayet Meryem 19:27. ayetle birlikte okunmalıdır.  

1 Yahûdîler Meryem’e zina isnat ederek, Hz. İsa (a.s)’ın gayr-ı meşru bir çocuk olduğunu iddiâ ederler. Bu; Allah’ın babasız bir çocuk yaratamayacağını iddiâ etmek demektir.  

170 Burada işaret edilen iftira, Hz. İsa’nın “gayrimeşru bir çocuk” olduğu şeklindeki yaygın Yahudi iddiasıdır.  

[861] Hz. Meryem’in iffetine dil uzatıp Hz. İsa’nın gayr-ı meşru olduğunu söylüyorlardı. Meryem sûresinin 30. âyetindeki kudret delilinden dolayı İsa çocukken bu iftirayı atmazken, İsa davete başladığında kıskançlıklarından iftira atmaya başladılar.  

2,88’de o Yahudilerin, Hz. Peygamber (a.s.)’ın dâvetini sağır bir kulakla dinledikleri hatta “Siz ne kadar kesin delil getirseniz de, dâvetinizi kabul etmemekte kararlıyız. Zira kalplerimiz size karşı örtülüdür.” dedikleri bildirilir. Hz. Îsâ (a.s.)’ın mûcize olarak çarmıha gerilmekten kurtarılması, onu öldürtmeye çalışan Yahudilerin günahını azaltmaz. Zira onlar işkence ve hakaret ettikleri, astırdıkları şahsın Îsâ olduğunu sanıyorlardı. Hz. Îsâ hakkında ihtilâfa düşenler, Hıristiyanlardır. Zira iyice bilindiği üzere bu konuda farklı inançlar vardır. Bir inanca göre çarmıha gerilen, Hz. Îsâ değil, ona çok benzeyen bir adamdı. Başka bir görüşe göre Hz. Îsâ idi, fakat çarmıhta ölmedi, oradan indirildiğinde yaşıyordu. Bazıları ise çarmıhta öldüğüne, ama daha sonra dirilip havarileri ile görüştüğüne inanırlar. Bazıları onun mukaddes ruh olarak göğe yükseldiğine, bazıları ise maddî vücudu içinde göğe yükseldiğine inanırlar. Yahudilerin sözünde geçen “Allah’ın resulü” vasfı, onların alay etmek için yaptıkları bir nakilden ibarettir. “Sizin iddianıza göre Allah’ın resulü olan Îsâ” demek istemişlerdir.  

[1] Bu âyet-i kerîmede yahûdîlerin Mûsâ zamânında ve ondan sonra yapdıkları muhâlif emr işler bil-münâsebe tekrâr zikr buyuruluyor. Bunların tafsîlâtı Sûre-i Bakara ve Sûre-i 'Al-i 'İmrân'da müte'addid âyetler notlarında zikr olunmuşdı.  

662 The false charge against Mar)' was that she was unchaste, Cf. 19:27 -28. Such a charge is bad enough to make against any woman, but to make it against Mary, the mother of Jesus, was to bring into ridicule Allah's power itself. Islam is specially strong in guarding the reputation of women. Slanderers of women are bound to bring four witnesses in support of their accusations, and if they fail to produce four witnesses, they are to be flogged with eighty stripes and debarred forever from being competent witness: 24:4.