Nisâ Sûresi 155. Ayet Meali

26.Yani: "Bizim kalplerimiz artık dışarıdan bir şey alamayacak kadar dolmuştur. Kendi kitaplarımızdan okuyup öğrendiklerimiz kalplerimizi bütünüyle doldurduğu için artık üstlerine bir örtü çekilmiştir. Bu yüzden dışarıdan bir şeye açık değildir."  

Bkz. 5/13  

Âyetin son cümlesi, “onların pek azı inanır” veya “onlar pek az inanırlar” şeklinde de tercüme edilebilir.  

* “…haksız yere peygamberleri öldürmeleri”; Peygamberlerin öldürülmesi her hâlükârda haksız yere işlenen bir fiil olduğu halde, âyet-i kerîmede “haksız yere” kaydının konması, işlenen günahın, ne kadar büyük bir günah olduğunu vurgulamak içindir.  

1. Gerçeğin üzerini örttükleri.  

(*) Ayrıca Kur’an’da geçen (قلب) ‘’kalb’’biyolojik kalp değildir, yerine göre akıl, gönül, duygu, düşünce veya bunların merkezi olan beyin kast ediliyor. Aşağıdaki tefsir metnine bakılabilir. Eğer bu damga veya mühür, onların kalblerini, yani akıl ve idraklerini kilitleseydi, Nisa-155. ayetin sonunda بَلْ طَبَعَ اللّهُ عَلَيْهَا بِكُفْرِهِمْ فَلاَ يُؤْمِنُونَ إِلاَّ قَلِيلاً) )’’ Fela yü’minüne illa kalilen’’ Onların ancak pek azı inanır.’’ cümlesi gelmezdi, çünkü bu damga veya mühre rağmen yine inananlar vardır. Demek ki kilitlenme söz konusu değil, bu damga veya mühür manevi bir iz olup kalblerinde/beyinlerinde geçen inanç ve düşüncelerinin bir tescilidir…Yani melekler âleminde tanınmaları için bunların beyin korteksi üzerine manevi bir damga (iz, işaret) bırakılır. Bilindiği gibi meleklerin bir görevi de kalbinde/beyninde iman bulunan kimselere, yani mü’minlere istiğfarda bulunmalarıdır. Fakat inanmamış olanların beyni üzerinde bu tür (damga, ekinne veya mühür gibi) manevi işaretler bulunanlara ise isiğfarda bulunmazlar. İşte Kur’an’ı Kerimde kalblerine/akıl merkezi olan beyinlerine vurulan ekinne, damga ve mühür gibi manevi işaretler bunun içindir. Yoksa beyinleri kilitlemek veya anlamamak için değil. Zaten bunların beyinlerine bu tür manevi işaretler konulmadan önce de kendi özgür iradeleriyle inkâr edip sapıklığı tercih etmiş ve büyüklük taslayarak haktan yüz çevirmişlerdir. Bu nedenle iman ve küfür kişinin iradesiyle gerçekleşir. فيه تأويلان:أحدهما: أنه فيه تأويلان:أحدهما: أنه أنه جعل فيها علامة تدل الملائكة على كفرهم كعلامة المطبوع، وهو قول بعض البصريين –( النكت والعيون - الماوردي) والمراد من القلوب هنا الألباب والعقول ، والعرب تطلق القلب على اللحمة الصنوبرية ، وتطلقه على الإدراك والعقل ، ، وهو المراد هنا ، ومقره الدماغ لا محالة (التحرير والتنوير {بل طبع الله عليها}، قيل: الطبع علامة جعلها الله تعالى على قلوبهم تدل الملائكة أنهم كفار، وقيل: ذم {بكفرهم} أي بسبب كفرهم (تفسير الأعقم  

[1] Veya azına iman ederler.  

Yüce Allah kitap ehlinin verdikleri sözleri çeşitli zamanlarda sürekli bozmaları, taahhütlerini çiğnemeleri sebebiyle onları cezalandırdığını bildirmektedir Benzer mesajlar: Bakara 2:61; Âl-i İmrân 3:21, 112, 181.,İnkârcıların kalplerinin mühürlenmesinin sebebi, inkârlarında ısrarcı olmalarıdır. Yani inkâr “sebep”, mühürlenme ise “sonuç”tur. Benzer mesajlar: Bakara 2:7, 88; A‘râf 7:100, 101; Tevbe 9:87, 93; Yûnus 10:74; Nahl 16:108; Rûm 30:59; Mü’min 40:35; Muhammed 47:16; Münâfikûn 63:3.  

1 (قُلُوبُنَا غُلْفٌ) ifâdesi, “bizim kalplerimiz ilimle doludur” veya “bizim kalbimiz temizdir” diye de anlaşılabilir.2 Bu parantez, aynı âyetin (Mâide: 13)’te (لَعَنَ) fiiliyle beraber zikredilmesinden dolayı ilave edilmiştir.  

168 Onların cezalandırılmasına ilişkin -burada açık şekilde îma edilen- beyan, 160. ayette açıklığa kavuşturulmuştur.169 Bkz. 2:88 ve ilgili notlar.  

[858] Bu ifadeyle ilgili bkz: 2:88, not 150. [859] Burada îmâ edilen “cezalandırma” 160. âyette açıkça zikredilmektedir. [860] Zımnen: Elleriyle karartıp taşlaştırdıkları kalplerini suç delili olarak Hesap Günü önlerine koymak üzere mühürlemiştir.  

2,88’de o Yahudilerin, Hz. Peygamber (a.s.)’ın dâvetini sağır bir kulakla dinledikleri hatta “Siz ne kadar kesin delil getirseniz de, dâvetinizi kabul etmemekte kararlıyız. Zira kalplerimiz size karşı örtülüdür.” dedikleri bildirilir. Hz. Îsâ (a.s.)’ın mûcize olarak çarmıha gerilmekten kurtarılması, onu öldürtmeye çalışan Yahudilerin günahını azaltmaz. Zira onlar işkence ve hakaret ettikleri, astırdıkları şahsın Îsâ olduğunu sanıyorlardı. Hz. Îsâ hakkında ihtilâfa düşenler, Hıristiyanlardır. Zira iyice bilindiği üzere bu konuda farklı inançlar vardır. Bir inanca göre çarmıha gerilen, Hz. Îsâ değil, ona çok benzeyen bir adamdı. Başka bir görüşe göre Hz. Îsâ idi, fakat çarmıhta ölmedi, oradan indirildiğinde yaşıyordu. Bazıları ise çarmıhta öldüğüne, ama daha sonra dirilip havarileri ile görüştüğüne inanırlar. Bazıları onun mukaddes ruh olarak göğe yükseldiğine, bazıları ise maddî vücudu içinde göğe yükseldiğine inanırlar. Yahudilerin sözünde geçen “Allah’ın resulü” vasfı, onların alay etmek için yaptıkları bir nakilden ibarettir. “Sizin iddianıza göre Allah’ın resulü olan Îsâ” demek istemişlerdir.  

[*] Biz, manevi doyuma ulaştığımız için senin nasihatlerine ihtiyacımız yok, demiş oluyorlardı. Çünkü kendilerini cenneti garantilemiş görüyorlardı. Bir ayet şöyledir: "Dediler ki 'Yahudi veya Hristiyan olandan başkası cennete giremeyecektir.' Bu, onların kuruntusudur. De ki 'Doğru söylüyorsanız delilinizi getirin.' " (Bakara 2/111) 88- "Bizim gönüllerimiz tok!" dediler. Hayır, görmezlik etmeleri yüzünden Allah onları lanetlemiştir. Artık pek az inanırlar.  

659 In verses 155, 156, 157, 160 (latter half), and 161 with parenthetical clauses including those in verses 158-159, and 160 (first half), there is a catalogue of the iniquities of which the Jews were guilty, and for these iniquities we must understand some such words as: "They are under divine displeasure." Each clause of the indictment I have indicated by prefixing the word "that." 660 Cf. 3:21 , and nn. 363 and 364. 661 Cf. 2:88, and n. 92, where the full meaning is explained. Note the crescendo (heightening effect) in the argument. Their iniquities were: (1) that they broke their Covenant; (2) that they rejected Allah's guidance as conveyed in His signs; (3) that they killed Allah's Messengers and incurred a double guilt, viz., that of murder and that of a deliberate defiance of Allah's law; and (4) that they imagined themselves arrogantly self-sufficient, which means a blasphemous closing of their hearts forever against the admission of Allah's grace. Then begins another series of iniquities from a different point of view. (1) that they rejected Faith; (2) that they made false charges against a saintly woman like Mary, who was chosen by Allah to be the mother of Jesus; (3) that they boasted of having killed Jesus when they were victims of their own self-hallucination; (4) that they hindered people from Allah's way; and (5) that by means of usury and fraud they oppressed their fellow-men.