Neml Sûresi 42. Ayet Meali

(* ) Kraliçeye “Senin tahtın bu mu?” diye sorulmamıştır. Aksine, “Senin tahtın böyle midir?” diye sorulmuştur. Kraliçe “Bu aynen odur” dememiş, aksine “Sanki odur” diye cevap vermiştir. Bundan da anlaşıldığı gibi kraliçenin tahtının getirilmesi değil de onun benzerinin hazırlanması istenmişti. (Muhammed C. Şems Meal Açıklaması) Müslimîne kelimesinin kastettiği anlam ise her şekilde gönüllü ve iradeyle kabul etmek, barışçıl olmak vs. anlamına gelmektedir. En ufak bir zorlamanın olması durumunda bile bu kelime anlamını tamamen kaybeder. İşte arşın getririlmesiyle ilgili ayetleri bu şekilde meallendirmeye bizi iten sebepler aşağıdadır. 1-Melike’nin tahtı hem muhafızlarla hem de sağlam duvarlarla çok sıkı korunmuş kapalı bir yerde iken çıkarılıp çalınması asla mümkün değildir. 2. Zaten onun bulunduğu yere görevlilerden başka bir kimse giremezdi. 3. Oraya giren ifrit bile olsa, o maddi bir cisim olan büyük tahtı çıkarıp taşıyamayacağı gibi, taşıyıp çıkarmaya çalışsa da, görevliler ve muhafızlar ifriti görmeseler bile, çıkarılmaya çalışılan söz konusu tahtı göreceklerinden ona engel olurlardı. 4. Işınlanmasına gelince; enerji ışınlanabilse bile, madde (taht vb.) ışınlanamaz. 5. Madde (taht vb.) ışınlanabilseydi, o zaman Hz. Süleyman kitaptan ilim sahibi olan bu adam vasıtasıyla bütün işlerini ışınlama yoluyla yapardı. Ama öyle bir şey yapmış değildir. 6. İşte bütün bunlar gösteriyor ki, Melike’nin tahtı yerinden nakledilmemiş, bilakis kitaptan ilim sahibi olan öteki ifrit tarafından kopyası alınarak zanaatkârlar tarafından en kısa bir zamanda aynısı yapılmış ve Melike gelmeden önce bu taht tamamlanarak Hz. Süleyman’ın yanına getirilmiştir. (الله اعلم) Bununla ilgili Amr Hamdi’in ((أسرار عرش الملكة بلقس adlı kitabına bakılabilir. Yine Hz. Süleyman da Melike’nin tahtının aynısı olan bu tahtın en kısa bir zamanda tamamlanarak yanına getirildiğini görünce (قال هذا من فضل ربي) dedi ki,‘’ Bu Rabbimin fazlındandır, bağışındandır…’’ diyerek Rabbine şükretmeye başlıyor. كما كان للكاتب عمرو حمدى فى كتابه (أسرار عرش الملكة بلقيس) رأي مختلف عن آراء كثيرة، وهو هناك دليل على عرش بلقيس لم ينقل ولكنه استنسخ، ويدلل على ذلك عندما فال لها سليمان عليه السلام "أهكذا عرشك قالت وكأنه هو"، وهذه الآية تثبت بلا نقاش أن العرش تم نسخه وليس نقله من وجهة نظر الكاتب (من نقل عرش بلقيس؟.. رغم صراحة القرآن لماذا اختلف المسلمون؟)  

[4] Yahut şu mecaldedir: Belkıs'ın tahtı onun saltanatına malik olmak demektir. Belkıs gelmeden evvel onun saltanatına mâlik olalım diye Süleyman aleyhisselâm vüzerasıyle istişare esnasında İfrit öğleye kadar vakit istedi. Asaf ise ahval-i hükümete vâkıf olmakla saltanatına mâlik olmak yolunu tuttu. Bu kolaylığa binaen Hazret-i Süleyman Allah'a şükretti. Sonra Belkıs'ın emri saltanattaki nizamlarını bozdu. Hayaline gelmeyen nizamlar koydu ki kendi saltanatını unutsun. Belkıs geldi. Süleyman'ın umur-u saltanatına baktı, hayran oldu. Bu, benim saltanatımı okşuyor dedi. Memleketini teslim edip iman getirdi. Süleyman'a tâbi oldu.[5] Yani bu mûcizeye ne hacet! Ondan evvel senin hak üzere olduğunu bilmiştik. Çünkü hediyeler iade olunmuştu, ona münkat olmuştuk veya bu söz tahdisi nimet makamında Süleyman Aleyhisselâm tarafından irat olunmuştur. Bizim senden evvel tevhit hakkında ilmimiz vardı, senden evvel Müslümandık.  

1 Âyetin son bölümündeki ifâdeler, Hz. Süleyman’a veya toplumuna da ait olabilir denilmişse de Melike’ye ait olması daha uygundur.  

37 Zımnen, “Ama tam olarak aynısı değil”; bununla Sebe Melikesi şüphesini dile getirmektedir, ki şüphe de bütün manevî derinleşme ve ilerlemelerde ilk adım hükmündedir. Melike, “değiştirilen taht”ın dış görünüş olarak ardında bıraktığı tahtla aynı olduğunu görmekle birlikte, bunun diğerinin sahip olmadığı manevî niteliklerle donanmış olduğunu sezgisel olarak fark etmekte ama bu dönüşümü ya da değişimi henüz tam olarak anlayamamaktadır.38 Bu pasajla ilgili açıklamalarıyla çevirimize ve yukarıdaki parantez içi ilavemize ışık tutan Taberî, Zemahşerî ve İbni Kesîr’in yorumu da bu yöndedir.  

[3320] Veya, söz Sebe kraliçesine nisbetle şöyle anlaşılabilir: “ve bu olaydan önce bize bilgi verilmişti, bunun üzerine biz de müslüman olmuştuk” (Krş: Râzî). Bu sözü başta Mücahid olmak üzere Mukâtil, Taberî, Zemahşerî ve İbn Kesir Hz. Süleyman’a nisbet etmişlerdir. Zemahşerî bunun ikna edici gerekçesini ayrıntılarıyla açıklamıştır. Bu okuma kıssadaki olay-zaman örgüsüne uygundur. Çünkü kraliçenin müslüman olduğunu ifade eden 44. âyet daha sonra gelecektir.  

Bu sözü, Allah’ın nimetini anmak için Hz. Süleyman(a.s) da söylemiş olabilir; “Allah’ın kudreti hakkında bu kadından önce bize ilim verildiğinden, biz O’na itaat edenlerden olduk”. Kraliçe zeki ve tecrübeli biri olarak Süleyman (a.s.)’ı dikkatle inceleyip şunları tesbit etti. 1.Mektûbunun değişik üslubu, Allah’ın adı ile başlaması. 2.Kıymetli hediyeleri kabul etmemesi. 3.Elçisinin onun hakkındaki iyi intibaları. Bunlar onu ziyaret etmesine sebep teşkil etti. Şahsen görüşünce onun şu özelliklerine de şahid oldu: 4.Tahtının getirilmesi mûcizesi. 5-O dünya padişahının temiz, dürüst, mütevazi ve dindar bir insan olması.  

[*] Uzaktaki bir nesneyi yanına getirme bilgisi, ilimi  

(7) Hz. Süleyman’dan mektubun geliş şekli, Rahmân ve Rahîm olan Allah’ın adıyla başlaması, elçilerin getirdiği cevap, tahtını orada bulması gibi hadiseler, oldukça zekî bir kimse olduğu anlaşılan Belkıs’ı tatmin etmiş ve Hz. Süleyman’ın dünya mülkünde gözü olmayan âdil bir hak adamı olduğu kanaatini onda yerleştirmişti.  

3279 Bilqis stands the test. She knows it was her throne, yet not exactly the same, for it was now much better. And she is proud of her good fortune, and acknowledges, for herself and her people, with gratitude, the light which was given to them by Allah, by which they recognised Allah's prophet in Solomon and received the true Religion with all their will and heart and soul.