Nâziât Sûresi 19. Ayet Meali

Buradaki [ehdiye] fiili “rehberlik etmek, göstermek, yönlendirmek” şeklinde anlamlandırılmalıdır.  

1 Bu istifhamda sorulan mübtedaya, gizli olan müteallakının; “niyet, rağbet veya meyil” olduğu düşünülürse mana: “Nasıl var mı bir meylin? Veya bir arzun, bir niyetin? Bir meyil eder, bir rağbet gösterir veya bir niyet besler misin? Küfür ve tuğyan kirlerinden, kötü ahlaklarından temizlenip, pak iman ve İslâm hasletleriyle kendini nemalandırır mısın?” şeklinde olabilir. (Elmalılı)2 (Tâ Hâ: 44)’deki Hz. Mûsa ve Hârûn’a “yumuşak söz söyleyin” emrinin, Hz. Mûsa tarafından uygulaması bu şekilde olmuştur.  

8 İnsanın, Allah’ın varlığının tam bilincinde olmadıkça ahlakî olarak doğru ile yanlış arasında gerçek bir ayrım yapamayacağına işaret; ve Allah adil olduğundan, bu ayrımı yapma derecesine, yahut önceki cümlede ifade edildiği gibi, “[ahlakî] arınmaya” henüz ulaşmamış bulunan hiç kimseyi cezalandırmaz: karş. 6:131 -“bir toplumun fertleri, [doğru ile eğrinin anlamından] habersiz olduğu sürece Rabbin o toplumu yaptığı yanlışlıklardan dolayı asla yok etmez”.  

[5552] Bunları söyleyen Hz. Musa’nın, bir prens olarak büyütülen eski bir saraylı olduğunu unutmayalım.  

Hz. Mûsa (a.s.) yalnız İsrailoğullarını kurtarmak için değil, Firavunu ve onun ülkesinde yaşayanları uyarmak için elçi gönderilmişti. Fakat bunlar onu dinlemedikleri takdirde, kavmini Mısırdan çıkarmak görevi vardı.  

Mûsâ gitti, Allah'ın buyruğunu Fir'avn'a duyurdu.  

5930 Even for such a one as Pharaoh, intoxicated with his own power and greatness, guidance and grace were offered through Moses.