Hâlbuki onlardan (o erkek ve kız çocuğu ayrımı yapanlardan) biri, kız (çocuk) ile müjdelendiğinde, öfkelenmiş biri olarak (üzüntüden) yüzü kapkara kesilir.
(*) İslam’dan önceki Arap toplumunda kız çocuklarından hoşlanılmazdı. Erkek çocuk isterlerdi ki kendilerini, düşmanlarına karşı savunsun. Kız çocukları savaşamazdı. Bu yüzden kız çocuğu olması, bir insan için utanç verici bir şeydi. Bu utanç ve eziklikten kurtulmak için çölde, küçücük kız yavrularını diri diri toprağa gömenler vardı. (Süleyman Ateş Meali 59. Ayet Açıklaması) Bu mantık, ufak tefek farklılıklarıyla günümüzde bile devam etmektedir. Doğum evlerinde doğum müjdesi alanların suratlarına bakıldığı zaman, pek çoğunda buna benzer durumları görmek mümkündür. (M. Türk Meali 58. Ayet Açıklaması)