Nahl Sûresi 126. Ayet Meali

bk. Kur’ân-ı Kerim, 5/45; 42/40.  

126.Hakim`in, ed-Delâil`de Beyhaki`nin ve Bezzar`ın Ebu Hureyre (r.a.)`den rivayet ettiklerine göre Uhud savaşında Hz. Hamza (r.a.) şehid edildikten sonra bedeni yarılmış ve bazı organları kesilmişti. Resulullah (a.s.) savaştan sonra Hz. Hamza (r.a.)`nın cesedinin yanında durdu ve: "Senin yerine onlardan yetmiş kişiye aynı uygulamayı (temsil) yapmaya yemin ediyorum" dedi. Bunun üzerine bu ayeti kerime indirildi. Bu ayeti kerimenin indirilmesinden sonra Resulullah (a.s.) bu yemininin gereğini yerine getirmekten vazgeçti ve keffaret verdi.Tirmizi ve Hakim, Ubeyy bin Ka`b (r.a.)`dan buna benzer bir rivayet nakletmişlerdir. Ancak bu rivayette bu ayeti kerimenin Mekke`nin fethinden sonra indirildiği ifade edilmektedir. Yukarıdaki rivayette ise bu ayeti kerimenin Uhud savaşı esnasında indirildiği bildirilmiştir. Bazı müfessirler iki rivayetin arasını birleştirebilmek için ayeti kerimenin bir Uhud savaşında bir de Mekke`nin fethi esnasında olmak üzere iki kere indirilmiş olabileceğini söylemişlerdir.  

 Resûlullah (s.a.), Uhud savaşında amcası Hz. Hamza’yı kâfirler tarafından burnu ve kulakları kesilmiş, ciğeri çıkarılmış bir şekilde görünce: «Allah’a andolsun ki, eğer Allah bana zafer verirse senin yerine yetmiş kişiyi böyle yapacağım!» diye yemin etti. Bunun üzerine 126. âyet indi. Resûlullah (s.a.) yeminine keffâret verdi ve onu uygulamadı.  

1- Bağışlarsanız.  

Benzer mesajlar: Bakara 2:261, 272, 273; En‘âm 6:160; Enfâl 8:60; Yûnus 20:27; Hacc 22:60; Neml 27:89-90; Yâsîn 36:54; Zümer 39:10; Şûrâ 42:40; Müzzemmil 73:20; Nebe’ 78:36. Konuyla ilgili ayetlerden anlaşılıyor ki iyiliklerin ödülleri “en az” o iyilik kadar, hatta sınırsız da olabilir. Kötülüklerin karşılığı ise affedilmezlerse “en fazla” o kötülük kadardır.  

1 126 ve 127. Âyetlerin Medeni olduğu ve Uhud şehitleri hakkında nâzil olduğu ile ilgili rivâyetler kuvvetlidir.  

150 Lafzen, “maruz kaldığınız kadarıyla karşılık [veya “cevap”] verin”: bu talimatla, müminlerin, başka inançlara bağlı kimselerle tartışırken kendilerini tutmaları ve muhataplarına karşı asla onur kırıcı, zihnen tezyif edici olmayan davranış tarzlarını seçmeleri öğütleniyor. Gerçi tartışmada kişinin dürüstlüğü ya da samimiyeti muhatabınca itham altına sokulduğunda buna misliyle karşılık vermek caizdir; ama ayetin devamı, sabır ve itidalle karşılamanın ahlakî planda daha tercihe değer olduğunu ortaya koyuyor.  

Hz. peygamber, Uhud Savaşında, amcası Hamza'yı kâfirler tarafından burnu ve kulakları kesilmiş, ciğeri çıkartılmış bir durumda görünce: "Allah'a andolsun ki, eğer Allah bana zafer verirse, senin yerine, onlardan yetmiş kişiyi böyle yapacağım!" demişti. Fakat yemînine keffâret vererek bu sözünü uygulamamış, Mekke'nin Fethinde düşmanlarını affetmiştir.  

[1] Bu âyet-i kerîme Uhud şehîdleri hakkında nâzil olmuşdur. Uhud güni şehîd olan İslâmların müşrikler burun, kulak ve sâir a'zâlarını kesmişlerdi. Mü'minler bunı görünce eğer bir kere de biz gâlib gelir isek bunun kat kat fevkinde mu'âmele idelim diye 'ahid itdiler. Bu âyet-i kerîmede behemehal onlara 'ikâb ider iseniz size yapdıklarının misliyle 'ikâb idiniz, fazla yapmayınız diye emir buyuruldı.  

2163 In the context this passage refers to controversies and discussions, but the words are wide enough to cover all human struggles, disputes, and fights. In strictest equity you are not entitled to give a worse blow than is given to you. But those who have reached a higher spiritual standard do not even do that. They restrain themselves, and are patient. Lest you should think that such patience only gives an advantage to the adversary, you are told that the contrary is the case: the advantage is with the patient, the self-possessed, those who do not lose their temper or forget their own principles of conduct.