Nahl Sûresi 112. Ayet Meali

Mekke'deki kıtlığa işarettir.  

[Not: Ayetin sonundaki yesneun=bir işi sanatlı ve ustalıklı yapmak, yani kötülükleri iyilik kılıfına sarmak anlamındadır.]  

“Allah kendilerine, yaptıkları şeyler yüzünden açlık ve korku elbisesini/karmaşasını tattırdı” ifadesi açlığı ve korkuyu somutlaştırarak giysi şeklinde tasvir ediyor. Yani korku ve açlık onları bütünüyle kuşattı ne yiyecek bir şey bulabildiler ne de korkudan emin olabildiler. Bu temsil, Allah’ın insana bahşettiği sınırsız nimetlere karşı bilinçli ya da kasıtlı nankörlüğün, bir başka deyişle Allah’ın direktiflerine bilerek karşı çıkmanın, O’na meydan okumanın insanların başına sadece ahirette değil, bu dünyada da büyük felaketler getireceğini gösteriyor. Tefsir otoritelerinin çoğu bu şehrin Mekke olduğunu söylemektedir. Çünkü Mekke halkı Hz. Peygamberi yalanladılar, Allah’ın verdiği nimetlere nankörlük ettiler. Hz. Peygamberin ve inananların Medine’ye hicretinden sonra uzun zaman kıtlık yaşadılar.    

 Bu ülkeden maksat Mekke’dir. Zira Mekkeliler Allah Resûlü’nü yalanladılar ve nâil oldukları bunca refaha karşı nankörlük ettiler de arkasından yedi yıl korkunç kıtlığa uğradılar.  

1- Açlık ve korku onları her taraftan kuşattı.  

(*) Lafzen, “giysi/elbise” (libâs) -İnsanı bir elbise gibi her yandan kuşatan felaketi ifade için klasik Arapça’da kullanılan deyimsel bir ifade (Tâcu’l-‘Arûs, yukarıdaki ayete özel bir atıfta bulunarak). Bu örnek ya da mesel, Allah’ın insana bahşettiği hesapsız rızık ve nimetlere karşı bilinçli ya da kasıtlı nankörlüğün, bir başka deyişle Allah’ın doğru yolu gösteren mesajına bilerek karşı çıkmanın, uzun vadede ve bir bütün olarak toplumsal hayatın karmaşık dokusu içinde dönüp dolaşıp eninde sonunda insanların başına sadece ahirette değil, bu dünyada da vahim sonuçlar, büyük felaketler açacağını gösteriyor (M. Esed Meali 112.Ayet Açıklaması)  

[1] Kâfir oldular.[2] Kıtlığa müptelâ etti, üzerlerine de asker sevk ettirdi.  

Âlimlerimiz bu şehrin veya ülkenin Mekke veya Medine olduğu kanaatindedirler. Burada sözü edilen belde Mekke olarak kabul edilirse, Mekke’nin güvenli olması konusunda Hz. İbrahim’ın duası hatırlanabilir. Dahası Kasas 28:57, ‘Ankebût 29:67, Tîn 95:3 ve Kureyş 106:4’te verilen bilgiler Mekke’nin güvenilir bir şehir kılındığını göstermektedir. Bu yoruma ilave olarak ayette şehir adı verilmeyip mesaj genel tutulduğu için maksadı herhangi özel bir şehir olarak yorumlamamak daha evrensel bir yaklaşımdır.,Nankörlük ve inkâr “sebep”, azap ise “sonuç”tur.  

1 Yedi yıl süren kıtlık.2 Efendimizin seriyyelerinin verdiği korku.3 İbnu Abbas ve Katade’ye göre bu şehir Mekke’dir.  

137 Lafzen, “giysi/elbise” (libâs) -İnsanı bir elbise gibi her yandan kuşatan felaketi ifade için klasik Arapça’da kullanılan deyimsel bir ifade (Tâcu’l-‘Arûs, yukarıdaki ayete özel bir atıfta bulunarak).138 Bu örnek ya da mesel, Allah’ın insana bahşettiği hesapsız rızık ve nimetlere karşı bilinçli ya da kasıtlı nankörlüğün, bir başka deyişle Allah’ın doğru yolu gösteren mesajına bilerek karşı çıkmanın, uzun vadede ve bir bütün olarak toplumsal hayatın karmaşık dokusu içinde dönüp dolaşıp eninde sonunda insanların başına sadece ahirette değil, bu dünyada da vahim sonuçlar, büyük felaketler açacağını gösteriyor. Bu dünyada, hiçbir toplum, köklerini, insanın (2. sure 19. notta açıklandığı üzere) “Allah’la olan bağlantısı” ya da “sözleşmesi” kavramında içkin bulunan ahlakî ve toplumsal ölçülere dayandırmadıkça, güvenlik ve refah içinde yaşamayı umamaz.  

[2204] Buradaki libasın (elbise) mecazî bir kullanım olduğu ve öznesini boydan boya sarıp kuşattığı için böyle denildiği açık (Zemahşerî). Ahlâkî çözülmenin ekonomik ve ona bağlı olarak güvenlik problemlerini davet edeceğini ifade eden bu evrensel uyarı, hükmünü ilk defa Mekke’de icra etti. Refah içinde yüzen Mekke, Hicretten önce başlayıp yıllarca süren açlık tehdidi ve buna bağlı olarak oluşan gelecek endişesine maruz kaldı.  

[2] Ehl-i Mekke Kur'ân'ı ve Muhammed 'aleyhisselâmı tekzîb ve inkâr iyledikleri üzerine yedi yıl kahtla mübtelâ oldılar. Gidüb Rasûl-ü Ekrem'den niyâz iylediklerinde Fahr-i kâinât'ın du'âsı bereketiyle her tarafdan Mekke'ye yiyecek ve içecek getirilmeğe başladı.  

2149 The reference may be to any of the cities or populations in ancient or modern times, which were favoured with security and other blessings from Allah, but which rebelled from Allah's Law and tasted the inevitable penalty, even in the midst of their iniquities. Some commentators see here a reference to the city of Makkah under Pagan control. See next note. 2150 There is a double metaphor: (1) the tasting of hunger and terror after the abundant supplies and the full security which it had enjoyed; and (2) the complete enfolding of the city as with a garment, by these two scourges, hunger and a state of subjective alarm. If the reference is to Makkah shortly before its fall to the Muslims, the "hunger" was the seven years' severe famine which afflicted it, and the alarm was the constant fear in the minds of the Pagans that their day was done. Peace and prosperity were restored after the re-entry of the Prophet.