Nahl Sûresi 100. Ayet Meali

[276] Şeytanın dostları hakkında geniş bilgi için bk. Bayraklı, KUR’ÂN TEFSÎRİ, XI, 92-95.  

1- Yaptırım gücü. 2- Yardımcı, gözeten, dost, destekleyici. Kur'an'da yer alan, “veli” ve velinin çoğulu olan “evliya” dost, dostlar olarak çeviriye konu edilmektedir. Oysaki bu sözcükler, etik anlamda dostluğu değil; siyasi bağlamda, yönetmeyi, korumayı, gözetilmeyi ifade etmektedir.  

(*) Şeytanın yaptırım gücü yoktur, onda güç zannedenler vardır. Zira yetevellevnehû: “Onu veli edinme, onun velayetine başvurma”yı ifade eder. Onun hakimiyeti, nüfuzu ve gücü, ancak yoldan çıkmış olup da, kendi irâdeleriyle onu hayatı yönlendirme ve kendileri için karar almaya yetkili bir veli olarak benimseyenleredir.  

Benzer mesajlar: A‘râf 7:12-18; Hicr 15:42; İsrâ 17:61-63; Sebe’ 34:21; Sâd 38:75-82. Bu ayetlerde şeytanın insanlarla ilişkisine değinilmektedir. Bu çerçevede iman edip Yüce Allah’a güvenenlere şeytanın hiçbir etkide bulunamayacağı, ancak şeytanı dost edinenlere etkisinin olacağı belirtilmektedir.  

1 Yani; o kimseler, zâten hâkimiyetlerini elleriyle şeytanlara teslim etmişler ve onları rab edinmişlerdir.  

123 Yahut: “onu efendi edinenler”. Bununla bağlantılı olarak karş, 14:22 ve ilgili 31. not.124 Yani, zenginlik gibi, toplumsal nüfûz ve itibar gibi azdırıcı şeylere tapınırcasına bağlılık, düşkünlük göstererek ruhlarını Şeytan’ın ayartmalarına kaptıranlar.  

[2189] Zımnen: Şeytanın yaptırım gücü yoktur, onda güç vehmedenler vardır. Yetevellevnehû: “Onu veli edinme, onun velayetine başvurma”yı ifade eder. Bu, 63. âyet ışığında anlaşılmalıdır. “Kendisine ilahlık yakıştıranlar” şeklindeki çevirinin dayanağı, Taberî’nin Rebi’den naklettiği görüştür. Buradaki üçüncü tekil şahıs zamiri (bihi) Allah’a atıfla okunduğunda, anlam şöyle olur: “Allah’a ortak koşanların…”  

(Şeytanı dost edinen o müşrikler, kıble değişikliğinde olduğu gibi, bir ayetin hükmü değiştirildiği zaman "Muhammed bir gün dediğini ertesi gün değiştiriyor" derler)