Muhammed Sûresi 36. Ayet Meali

 Sarfedilmesi istenen, sadece zekât ve sadaka gibi cüz’î bir miktardır.  

(*) Bu dünya hayatı “bir oyundan ve geçici bir eğlenceden ibaret” olmasına rağmen Allah, müminleri meşru zevklerinden yoksun bırakmayı istemez ve böylece varlıklarının yalnızca küçük bir bölümü ile kendi yolunda fedakârlık yapmalarını bekler. Bu pasaj, klasik müfessirlerin büyük kısmının yukarıdaki ayet ile ilgili olarak işaret ettikleri gibi, Müslümanların gelirlerinin ve mülklerinin yüzde 2. 5’u oranında zekât (“arındırıcı yükümlülükler”) adı altında ödemeleri gereken yıllık zorunlu vergi mükellefiyetine bir ön işarettir (parantez içi ifadenin sebebi budur). Bu verginin gelirleri, Kur’an’ın “Allah uğrunda [lafzen, “yolunda”]” diyerek tanımladığı şey için, yani, Dinin/İnancın korunması ve tebliği ve toplumun refahı için harcanmalıdır; bu yükümlülüğün ruhsal amacı ise, Müslümanın mal varlığını ihtirasın ve bencilliğin kirlerinden “arındırmak”tır. (M. Esed Meali 36. Ayet Açıklaması) Yani yüce Allah, güzel ve mutlu bir yaşam için emek verip helal yollarla kazandığınız malların tamamını, kendi yolunda harcamanızı istemez. Elbet kendi ihtiyacınız olan mallarınıza sahip çıkacak, yaşamınızı hiç kimseye ihtiyaç duymadan yaşayacaksınız. Sakın bütün varlığınızı Allah yolunda harcayarak başkalarına muhtaç duruma düşmeyin!  

[2] Hepsi O'nundur, niye cimrilik ediyorsunuz veya mallarınızın hepsini istemez, O'nun istediği, kırkta birdir, o da fukaraya verilecek.  

Benzer mesaj: Hadîd 57:20 İman ve takva sahibi olmak “sebep”, ödüllerle buluşmak ise “sonuç”tur.  

1 Konu ile ilgili olarak Bk. (En’am: 32, Hadid: 20) 2 Yani, Allah yolunda cihad etmek için lâzım gelen yerlere mallarınızın tamamını harcayıp da ortada kalakalmanızı istemez.  

41 Bu dünya hayatı “bir oyundan ve geçici bir eğlenceden ibaret” olmasına rağmen Allah, müminleri meşru zevklerinden yoksun bırakmayı istemez ve böylece varlıklarının yalnızca küçük bir bölümü ile kendi yolunda fedakarlık yapmalarını bekler. Bu pasaj, klasik müfessirlerin büyük kısmının yukarıdaki ayet ile ilgili olarak işaret ettikleri gibi, Müslümanların gelirlerinin ve mülklerinin yüzde 2.5’u oranında zekât (“arındırıcı yükümlülükler”) adı altında ödemeleri gereken yıllık zorunlu vergi mükellefiyetine bir ön işarettir (parantez içi ifadenin sebebi budur). Bu verginin gelirleri, Kur’an’ın “Allah uğrunda [lafzen, “yolunda”]” diyerek tanımladığı şey için, yani, Dinin/İnancın korunması ve tebliği ve toplumun refahı için harcanmalıdır; bu yükümlülüğün ruhsal amacı ise, Müslümanın mal varlığını ihtirasın ve bencilliğin kirlerinden “arındırmak”tır. (Unutmayalım ki zekâtın mecburî kılınması, Medine döneminin başlarında, yani bu surenin vahyedildiği zaman ile hemen hemen aynı dönemde gerçekleşmiştir.)  

[4580] Ya da: “Hayat katmanlarının bu en aşağı olanı”. [4581] Parantez içi açıklama için bkz: 14:19: “Allah, gökleri ve yeri mutlak hakikate (bir atıf olsun diye) amaçlı ve anlamlı olarak yarattı.” (Ayrıca bkz: 21:18, not 19).  

Sadece zekât ve sadaka gibi cüz'î bir miktar talebeder.  

4860 Cf. 6:32 , and n. 855; and 29:64, and n. 3497. Amusement and play are not bad things in themselves. As preparations for the more serious life, they have their value. But if we concentrate on them, and neglect the business of life, we cannot prosper. So we must use our life in this world as a preparation for our spiritual or inner life. 4861 Complete self-sacrifice, if voluntarily offered, has a meaning: it means that the person's devotion is exclusively and completely for the Cause. But no law or rule can demand it. And a mere offer to kill yourself has no meaning. You should be ready to take risks to your life in fighting for the Cause, but you should aim at life, not death. If you live, you should be ready to place your substance and your acquisitions at the disposal of the Cause. But it is not reasonable to pauperise yourself and become a hanger-on for the Cause. Moreover, the inborn tendency to self-preservation in an average man would lead to concealment and miserliness if all were asked for the Cause, by Law, and there would further be a feeling of bitterness and rebellion.