Muhammed Sûresi 35. Ayet Meali

Müslümanlar her şeyden önce güçlü olmalıdır. Güçlü olmak için de çağın şartlarına göre inançla ve azimle çalışmalıdır. Ondan sonra inandıklarını asrın idrâkine sunmalı ve zulmün bertaraf edilmesi için mücadele vermelidir. İster zayıf durumda olsun ister güçlü durumda haklı olduğu davasından asla vazgeçmemeli ve barış için taviz vermemelidir. Ancak bu demek değildir ki; Müslümanlar barış istemeyecekler. Müslümanların her koşulda ilk istediği barış olacak ama barışa yanaşmayan taraf savaşı başlatıyorsa Müslüman savaştan geri duramaz, inandıklarından taviz vererek yeniden masaya oturamaz.  

 Buna göre müslümanlar düşman karşısında üstün durumda iken, sulh isteğinde bulunamazlar. Aslolan düşman karşısında gevşememek, eziklik hissederek paniğe kapılmamaktır.  

(*) Buradaki mesaj, şartlar ne olursa olsun barışa yanaşmamak değildir; aksine ilk uyarı “gevşememe”yle ilgilidir… Zira barış karşıtlığı, adı İslam yani “barış” demek olan bir dinle elbette bağdaşmaz. Zaten Enfâl- 8: 61 ve Bakara 2: 208’de de barış emri verilmektedir.  

16 Krş. Âl-i İmrân, 3/139; Nisâ, 4/104  

Bağlamdan bağımsız olarak ayet şöyle de tercüme edilebilir: “Barışa davet ederken ve siz üstün durumdayken gevşeklik yapmayın!” Buradaki mesaj, şartlar ne olursa olsun barışa yanaşmamak değildir; aksine ilk uyarı “gevşememe”yle ilgilidir. Müminler gevşeklik gösterirlerse bu defa barış istemek zorunda kalırlar ve düşman karşısında herhangi bir varlık gösteremezler. Barış karşıtlığı, adı İslam yani “barış” demek olan bir dinle elbette bağdaşmaz. Dahası Enfâl 8:61 ve Bakara 2:208’de de barış emri verilmektedir. Tevbe 9:25’te de ifade edildiği gibi, bazen müslümanlar sayısal çoğunluklarına bakarak gevşeklik göstermişler ve adeta bozgun yaşamışlardı. İşte Yüce Allah ayette bu noktada uyarıda bulunmakta ve savaş esnasında gevşeklik göstererek dağılma sürecine girmemelerini ve barış istemek zorunda kalmamalarını müslümanlara öğütlemektedir. Barıştan yana olmamak başka bir şeydir; barışa mecbur kalıp sığınmak bambaşka bir şeydir. Burada sözü edilen durum ikincisidir. Yoksa İslam’ın savaş ve barış konusundaki duruşu gayet açıktır.  

1 Âyetin son bölümü, “(Ey îman edenler!) Siz üstün durumda iken, sakın barış isteyerek gevşemeyin” diye de tercüme edilebilir. Sizler galip olacak ve Allah sizinle beraber iken sakın gevşeklik göstererek, alçaklık yapmayın, horluk ve meskenet ile sulha yalvarmayın. Bazı çokbilmişler sadece kâfirleri korumak amacıyla ayetin anlamını tersine çevirerek bu ayeti: “ama siz üstün durumdaysanız onları barışa davet edin” şeklinde tercüme etmişler ve (تَدْعُوا) fiilinin başına bir (لا) takdir edilemeyeceğini söylemişler. Ama aceleyle (تَدْعُوا) fiilinin ne ile “meczum” olduğunu her halde bilememişler!1 Bk. (En’am: 32, Hadid: 20) 2 Yani, Allah yolunda cihad etmek için lâzım gelen yerlere mallarınızın tamamını harcayıp da ortada kalakalmanızı istemez.  

40 Yani, savaş kendi aleyhlerine de sonuçlansa, hakikat ve adalet uğrunda savaşma bilinci, müminlerin kararlılıklarını arttıracak ve onların gelecekteki ihtişamlarının kaynağı olacaktır: karş. 3:139.  

[4578] Ve ted‘u ibaresini bir lâ takdiriyle vela ted‘u okumak âyetin mânasını tersine çevireceği için tasvip edilemez (Krş: 3:139). Barış için bkz: “eğer onlar barışa yanaşırlarsa sen de yanaş” (8:61). [4579] Zımnen: Eğer Allah’ın desteğini hak ederseniz, üstün gelen siz olursunuz (Krş: 3:139).  

Âyet Müslümanların barış istemelerini menetmiyor. Maksat: Müslümanların zayıf, düşmanlarının kuvvetli olduğu anlamına gelen bir barışa yalvarmalarının doğru olmadığı fikrini vermektir.Müslümanlar her şeyden önce kuvvetlerini ortaya koymalıdırlar. Bundan sonra barış görüşmeleri yapmalarında sakınca yoktur.  

[*] وَلَا تَهِنُوا وَلَا تَحْزَنُوا وَأَنْتُمُ الْأَعْلَوْنَ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ (139) "Gevşemeyin. Üzülmeyin de. Eğer inanıyorsanız üstün olan sizlersiniz. إِنْ يَمْسَسْكُمْ قَرْحٌ فَقَدْ مَسَّ الْقَوْمَ قَرْحٌ مِثْلُهُ وَتِلْكَ الْأَيَّامُ نُدَاوِلُهَا بَيْنَ النَّاسِ وَلِيَعْلَمَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا وَيَتَّخِذَ مِنْكُمْ شُهَدَاءَ وَاللَّهُ لَا يُحِبُّ الظَّالِمِينَ Siz bir yara aldıysanız, karşınızdaki topluluk da vaktiyle benzeri bir yara almıştı. Böyle günleri, bir ona bir öbürüne, insanlar arasında döndürüp dururuz. Bu, Allah'ın inanmış olanları bilmesi ve içinizden kimilerini şahit tutması içindir. Allah, yanlış yapanları sevmez" Al-i İmran (3/139-140) وَإِنْ جَنَحُوا لِلسَّلْمِ فَاجْنَحْ لَهَا وَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ (61)  

4859 To those who are trying to root out evil, and have authority to do so, the question is not of peace or conflict, but of whether Good or Evil is to prevail. They must remember the Good must ultimately prevail, and Allah's help is with those who, as far as men can, are trying to further the universal Plan. Cf. n. 4847 to verse 22 above.