Meryem Sûresi 46. Ayet Meali

Müşrik liderler tarih boyunca saldırgan tutumlarıyla dikkatimizi çeker. Azer İbrahim'i, Firavun'un adamları Musa'yı, Yahudiler İsa'yı, Ebu Leheb'ler Muhammed'i öldürmek istemişlerdir. Bir çok elçinin müşrikler tarafından öldürüldüğü Kuran'da bildirilir. Gerçekler karşısında, hurafe ve yalanlarla ayakta duramayan müşrikler sürekli olarak, barışa ve kritik düşünmeye çağıran elçileri öldürmeye çalışmışlardır. Geçmiş müşriklerin azgın ve saldırgan karakterlerinin günümüz müşriklerinde de aynen ortaya çıkması rastlantı değildir.  

(*) Not: Neredeyse bütün meallerde (لارْجُمَنَّكَ)’’ le ercumenneke’’ şeklindeki ifade ‘’seni taşa tutarım veya taşlarım, recmederim’’ şeklinde tercüme edilmiştir. Hâlbuki bu şekildeki tercüme ayetin sonunda gelen (وَاهْجُرْنِي مَلِيًّا) ‘’Haydi git, uzun bir süre benden uzak dur ‘’şeklindeki ifadeyle uyumlu değildir. Bu nedenle bunun anlamı,’seni kovarım’ şeklindede olması daha uygundur. Aşağıdaki tefsir metinlerine bakılabilir. وممَّا يدلُّ على أنه أراد الطَّرْد، والإبْعَاد قوله: {وَٱهْجُرْنِي مَلِيّاً) (اللباب في علوم الكتاب ) {لأَرْجُمَنَّكَ}، قال الكلبي، ومقاتل، والضحاك: لأشتمنّك، ولأُبْعِدَنّك عني بالقول القبيح. (معالم التنزيل) وقيل: المعنى لأبعدنك عنى. (هميان الزاد إلى دار المعاد) {لأَرْجُمَنَّكَ} يقول: لأرجمنك بـالكلام، وذلك السبّ، والقول القبـيح. (جامع البيان في تفسير القرآن )  

[4] Veya söver sayarım.  

1 Aynı tür ifâdelerle Hz. Nûh, Hz. Lût ve diğer Peygamberler de karşılaşmışlardı. Kâfirlerin bu metodu hiç değişmemiştir. Düşünüp, konuşup anlaşacaklarına, hak yolda olanları ya döverler ya da kovarlar. Bk. (Şuara: 116, 167, Yasin: 18)  

2498 Note the gentle persuasive tone of Abraham in his speeches in 19:42-45 (for we may suppose those sentences to sum up a long course of arguments) and in 19:47-48, contrasted with the brusque and repellent tone of the father's reply in this verse. The one was the outcome of the true Light which had come to Abraham from Allah, as the other was the outcome of Pagan arrogance and the worship of brute force. The spiritual lesson from this episode of Abraham's life may be stated in four propositions: (l) the pious son is dutiful to his father and wishes him well in all things, material and spiritual; (2) if the father refuses Allah's Light, the son will do his utmost to bring such Light to the father; (3) having received the Light, the son will never renounce that Light, even if he has to forfeit his father's love and renounce his home; (4) even if the father repels him and turns him out, his answer will be a soft answer, full of love and forgiveness on the one hand, but firmness on behalf of Truth on the other.