Ey babacığım, ben senin başına O sınırsız rahmet Sahibi’nin katından bir azabın çökmesinden korkuyorum; (öyle bir azap ki,) başına geldiği zaman Şeytan’ın dostu ol[duğunu hemen anlar]sın.” ³⁴
34 Zemahşerî ve Râzî’ye göre, “öyle ... ki” ile başlayan bu cümlecik, kuruluşu itibariyle, insanın, “Şeytan’a dost” olduğunu ancak ahirette -yani, iş işten geçtikten sonra- anlamasının, bilerek günah yolunu seçmenin yol açabileceği en korkunç sonuç olduğunu dile getirmektedir.