“Ey babacığım! Gel, Şeytan’a kulluk etme; çünkü Şeytan O sınırsız rahmet Sahibi’ne baş kaldıran biridir! ³³
33 Burada, dolaylı olarak Allah’tan başka şeylere ya da kimselere tanrısal nitelikler yakıştırmaktaki akıl dışı davranışın, Allah’a karşı benimsenen tüm akıl dışı ve nankörce tutum ve davranışların bir sembolü olarak, Yaratıcı’sına baş kaldıran Şeytan’a “tapınmak”la aynı anlama geldiği belirtiliyor. Bu bakımdan, belirtmek gerekir ki, şeytân terimi, “[haktan] uzak oldu [yahut “uzaklaştı”]” anlamına gelen şetane fiilinden türemiştir (Lisânu’l-‘Arab, Tâcu’l-‘Arûs): Bunun içindir ki Kur’an, akla, hakikate, ahlaka mahiyet olarak aykırı olan her türlü saiki şeytanî olarak; ve şeytanî saiklere teslimiyet yönünde ortaya konan her bilinçli/kasıtlı eylemi de “Şeytan’a kulluk etmek” ya da “Şeytan’a tapmak” olarak tanımlamaktadır.