İsrâil oğullarından kâfir olanlar, Dâvûd’un ve Meryem’in oğlu İsa’nın diliyle lânetlenmişlerdir. Bu onların (Allah’a) isyan etmeleri ve haddi aşmaları sebebiyledir.¹
1 Birçok müfessir, bu lâneti; Dâvut (a.s)’ın cumartesi yasağına uymayan Yahûdîlere, Îsâ (a.s)’ın da 112–115. âyetlerde anlatılan, “Allah tarafından indirilen sofradan” yiyenlerin, sonra nankörlük etmeleri üzerine yaptıkları lânetler olarak anlamışlardır. Ancak bu lânetlerin o Peygamberlerin “diliyle yapılması” ifâdesi, Hz. Dâvut’un dilinin mecâzen Zebûr, Hz. İsa’nın dilinin de mecâzen İncil olduğu şeklinde de anlaşılabilir. (Kurtubî) Yani, bu Yahûdîlere “hem Zebûr’da hem de İncil’de” lânet edilmiştir. Buna göre bu âyet, “İsrail oğulları’ndan kâfir olanlara, hem Zebûr’da hem de İncil’de lânet edilmiştir.” şeklinde de anlaşılabilir. Bu âyetten bir de; kâfirler üzerine lânetin câiz olduğu, anlaşılmaktadır.