Mâide Sûresi 21. Ayet Meali

4.Yani size takdir ettiği veya girmenizi emrettiği yahut size tahsis ettiği.  

“Kutsal topraklar”, Hz. İbrahim, İshak ve Yakup peygamberlerin vatanı olan Filistin’dir. Bu âyet, Hz. Mûsâ’ya tâbi olan o dönemin İsrailoğulları’ndan bahsetmektedir. Dolayısıyla onların üstün nimetlere mazhar olmaları ve Filistin’e girmeleri o döneme aittir.  

Söz konusu toprakların İsrailoğullarına vatan olarak kalması, onların, Allah’ın Kitabı ve Peygamberi’nin gösterdiği doğrultuda dürüstçe yürümelerine bağlı idi. Zira Tevrat’tan sonra Zebur’da da, yeryüzünde ancak iyi kulların mirasçı olacağı, ifade edilmiştir. Bakınız: Enbiya sûresi, âyet, 105.  

(*) “Kutsal ülke”, İbrâhim, İshak, Yâkub (a.s.)’ın vatanı olan Filistin’dir. Mısır’dan ayrıldıklarında Allah onları oraya yöneltmişti. Bu âyetler Hz. Musa’ya tâbi olan o zamanki İsrailoğullarından bahsetmektedir…  

[7] Veya hibe ettiği, duhulünü emrettiği.[8] Dinden dönmeyin veya düşmandan korkarak kaçmayın.  

Tâhâ 20:12’de de geçen [el-mukaddes] sözcüğü “Tuvâ Vadisi” ile ilişkilendirilmekteyken, Kur’an’da sadece bu ayette geçen [el-mukaddes]eh sözcüğü ise “kutsal, [mukaddes], kutsanmış”, “tertemiz”, “mübarek” gibi anlamlar içermektedir ki müfessirlerimizin yorumuna göre bu topraklar Hz. İbrahim’e vadedilmiş olan Filistin, Eriha, Şam, Ürdün diyarı olabilir.  

1 Arz-ı Mukaddes: Temiz ve mübârek topraklar, demektir. Bu topraklar için; Sina dağı ve etrafı veya Şam, Filistin ve Ürdün’ün bir kısmı ya da Şam toprakları, denilmiştir. Yahûdîler ise bunun, “Nil nehriyle Fırat nehri arasındaki topraklar” olduğu kanaatindedirler. Aslında âyette vâdedilen topraklar o şartlar altında ve Allah’ın dinine sadık kaldıkları müddetçe geçerlidir. İslâm dininin kendisinden önceki dinleri kaldırması sebebiyle, bu hüküm artık geçersizdir. Vâdedilen topraklar, İslâm’la genişletilmiş ve bu topraklara Müslümanlar vâris kılınmıştır. Bu topraklar ise, “yeryüzünün tamamıdır.” Konu ile ilgili olarak Bk. (Enfâl: 39)2 Allah ve Peygamberi inkâr ederek kâfirliğe geri dönmeyin.  

“Kutsal ülke”, İbrâhim, İshak, Yâkub (a.s.)’ın vatanı olan Filistin’dir. Mısır’dan ayrıldıklarında Allah onları oraya yöneltmişti. Bu âyetler Hz. Mûsâ’ya tâbi olan o zamanki İsrailoğullarından bahsetmektedir. Dolayısıyla onların âlemlere üstün kılınmaları, o kutsal ülkeye girmeleri o döneme aittir ve Allah yolunda olma, O’na lâyık davranışlarda bulunma ile şartlıdır.  

724 We now come to the events detailed in the 13th and 14th chapters of the Book of Numbers in the Old Testament. Read these as a Commentary, and examine a good map of the Sinai Peninsula, showing its connections with Egypt on the west, Northwest Arabia on the east, and Palestine on the northeast. We may suppose that Israel crossed from Egypt into the Peninsula somewhere near the northern extremity of the Gulf of Suez . Moses organised and numbered the people, and instituted the Priesthood. They went south about 200 miles to Mount Sinai where the Law was received. Then, perhaps a hundred and fifty miles north, was the desert of Paran , close to the southern borders of Canaan . From the camp there, twelve men were sent to spy out the land, and they penetrated as far as Hebron , say about 150 miles north of their camp, about 20 miles south of the future Jerusalem . They saw a rich country, and brought from it pomegranates and figs and a bunch of grapes so heavy that it had to be carried by two men on a staff. They came back and reported that the land was rich, but the men there were too strong for them. The people of Israel had no courage and no faith, and Moses remonstrated with them.