Mâide Sûresi 18. Ayet Meali

Ahd-i Atıyk'te ve bilhassa Ahd-i Cedid'de Tanrıya baba, insanlara oğullar denegelmiştir. Kur’ân, anlam bakımından iltibası bulunan bu çeşit sözleri nehyeder.  

18.İbnu İshak`ın Abdullah bin Abbas (r.a.)`tan rivayet ettiğine göre bazı yahudiler Resulullah (a.s.)`a geldiler. Resulullah (a.s.) da onları İslâm`a davet etti ve Allah`ın intikamından korkmalarını istedi. Onlarsa: "Ey Muhammed! Biz korkmayız. Çünkü vallahi biz hıristiyanların dediği gibi Allah`ın oğulları ve sevgilileriyiz" dediler. Bunun üzerine Yüce Allah bu ayeti kerimeyi indirdi.  

Mü’min ya da kâfir bir kul, henüz hayatta iken, yapmış olduğu itikâdî ya da amelî günahlarına kalben, samimi bir şekilde tövbe ederse, tövbe ettiği o günahları Allah Teâlâ tarafından bağışlanır. Amelî günahlarına tövbe etmeden ölen mü’min bir kulun, âhiretteki durumu; Allah Teâlâ, âhirette o mü’min kula, ya lütfuyla muamele ederek amelî günahlarını bağışlar ya da o mü’min kula adaleti ile muamele ederek amelî günahlarının karşılığı olarak geçici bir süre cehennem azabına uğratır. Küfrü mucip olmayan itikâdî günahlarına tövbe etmeden ölen mü’min bir kulun, (Ehl-i Bidatin) âhiretteki durumu; Küfrü mucip olmayan itikâdî günahları sebebiyle âhirette affa uğramaz, itikâdî günahlarının karşılığı olarak geçici bir süre cehennem azabı gördükten sonra cennete girecektir. Kâfirlerin âhiretteki durumu; Kâfir olarak ölenler, âhirette affa uğramazlar. Yerleri ebedî cehennemdir.  

1- Sıradan, normal, insanüstü bir özelliği olmayan insan. 2- Uygun gördüğünü bağışlar, uygun gördüğünü cezalandırır. Bağışlanmayı gerektirecek şeyleri yapanı bağışlar, azabı gerektirecek şeyleri yapana da azap eder.  

(1)“(Kur’ân) Ehl-i dalâletin bütün aksâmını (kısımlarını) susturur ve şübehâtın (şübhelerin) bütün menşe’lerini (çıkış yollarını) kapatır. Ehl-i dalâlet (haktan sapanlar) için, içine girip saklanacak şeytânî bir delik bırakmıyor, kapatıyor. Altına girip gizlenecek bir perde-i dalâlet bırakmıyor, yırtıyor. Yalanlarından hiçbir yalanı bırakmıyor, başını eziyor.” (Zülfikār, 25. Söz, 19)  

(*) Hem Yahudilerin hem de Hristiyanların böyle bir iddiade bulunduklarına dair bir bilgi de metni aşağıya alınan Yuhanna incili /İshah-8/ 41.ayette bulunmaktadır.‘’yeşau’’deki zamir ise Allah’a değil,(من)’’mene’’ gider. وقد يسأل البعض: أين ومتى إدعى اليهود والنصارى أنّهم أبناء الله حتى لو كان معنى البنوة في هذه الآية هو معنى مجازي وغير حقيقي))الجواب:هو أنّ الأناجيل المتداولة قد ذكرت هذه العبارة، ويلاحظ ذلك فيها بصورة متكررة، من ذلك ما جاء في إِنجيل يوحنا في الإِصحاح 8 - الآية 41 وما بعدها، حيث نقرأ على لسان عيسى في خطابه لليهود قوله: "إِنّكم تمارسون أعمال أبيكم، فقال له اليهود: نحن لم نولد من الزنا وإِن أبانا واحد وهو الله! فقال لهم عيسى: لو كان أبوكم هو الله لكنتم احببتموني... ". وقد شهد تاريخ هؤلاء على أنّهم حتى في هذه الدنيا ابتلوا بسلسلة يمن العقوبات الإِلهية، ويعتبر هذا دلي آخر على زيف وبطلان دعواهم تلك -- ﴿فلم يعذبكم بذنوبكم﴾ أنه لو صحت دعواكم أنكم أبناء الله وأحباؤه مأمونون منالتعذيب الإلهي لا سبيل إليه فيكم لكنتم مأمونين من كل عذاب أخروي أو دنيوي فما هذا العذاب الواقع عليكم المستمر فيكم بسبب ذنوبكم؟ (الميزان في تفسير القرآن) ( (يعذب من يشاء ويغفر لمن يشاء ) يعذب من يشاءُ: و هنا يأتي السؤال ، هل يشاء تعود إلى الله أم إلى من (أي الي الإنسان) ؟ هل تعني الآية : يعذب (الله) من يشاء الله ، أم يعذب الله من يختار من البشر الضلالة والانكار ويعمل الاعمال الموجيبة للنار؟؟منطقياً ، الآية تقول : يعذب (الله) من يختارمن البشرالضلالة والانكارويعمل الاعمال الموجيبة للنار ، و هو في المقابل غير مهتم للهداية و الرغبة الحقيقية لمعرفة (الله) و لكن الله يرحم من يبحث (فعلياً) عن الهداية والايمان ويعمل الاعمال الموجيبة للرحمة ،ولم يقل الإمام الماتريدي في تفسيره “تأويلات القرآن” وهو من أقدم التفاسير أن المشيئة بمعنى الإرادة. وتفسيره للآية الرابعة من سورة إبراهيم على النحو التالي: وَمَا أَرْسَلْنَا مِن رَّسُولٍ إِلاَّ بِلِسَانِ قَوْمِهِ لِيُبَيِّنَ لَهُمْ فَيُضِلُّ اللّهُ مَن يَشَاء وَيَهْدِي مَن يَشَاء أي يضل اللَّه من آثر سبب الضلال، ويهدي من آثر سبب الذي به يهتدي؛ يهديه ذلك) وَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ (تأويلات القرآن، جـ. 7، صـ . 458.29) .  

[1] Peygamber oğullarıyız, oğlu Mesih'in etbaıyız.[2] Size de onlar gibi muamele olunur.[3] Bütün halkın işi yalnız ona varır.  

Bu cümle “Allah dilediğini (layık olanı) bağışlar, dilediğine (layık olana) ise azap eder” şeklinde de tercüme edilebilir. Benzer mesajlar: Bakara 2:284; Âl-i İmrân 3:129; Mâide 5:40; ‘Ankebût 29:21; Fetih 48:14.  

1 Yani kendilerinin başka insanlara benzemediklerini, Allah’ın katında özel bir imtiyazlarının olduğunu iddiâ ederek veya Mesih ve Üzeyr’in Allah’ın oğulları, dolayısıyla kendilerinin de Allah’ın torunları olduklarını zannederek Allah’tan korkmadılar. Buna göre Müslümanlar da; Allah’a tevekkül ve duâ ederken her ne yaparsak yapalım, Allah bizi sever zannetmemeli, böyle bir hataya düşmemeli ve Allah’ın kulları olduklarını unutmamalı. Mecâzen de olsa Allah’a “baba” tabirini kesinlikle kullanmamalı.  

30 Karş. Çıkış iv, 22-23 (“İsrail Benim oğlumdur”), Yeremya xxxi, 9 (“Ben İsrail’in babasıyım”) ve İnciller’deki birçok paralel ifade.  

[909] Lâmın istihkak mânasıyla “müstahak olanı cezalandırır”. Cümlenin ikinci yarısının lâmsız gelmesi dikkat çekicidir. Yeşa’ fiilinin çift özneyi gören konumuna dayanan çevirimiz için bkz: 10:25; 13:27; 24:21; 47:17, ilgili notlar.  

[1] 22 Sonra firavuna de ki, `RAB şöyle diyor: İsrail benim ilk oğlumdur. 23 Sana, bırak oğlum gitsin, bana tapsın, dedim. Ama sen onu salıvermeyi reddettin. Bu yüzden senin ilk oğlunu öldüreceğim.>» Çıkış 4 [2] - Bunun kuralını Allah koyar.  

(8) 2:284’ün açıklamasına bakınız.  

718 Sons of God: Cf. Job , 38:7: "When the morning stars sang together, and all the sons of God shouted for joy." In the 29th Psalm, 1st verse, the authorised Translation "O ye mighty" should apparently be "O ye sons of Elim". El being a name of God. Cf. also Genesis, 6:2: "The sons of God saw the daughters of men." Beloved: Cf. Psalms, 127:2: "He giveth his beloved sleep." If used figuratively, these and like words refer to the love of Allah. Unfortunately, "son" used in a physical sense, or "beloved" in an exclusive sense as if Allah loved only the Jews, make a mockery of religion. 719 This refrain in the last verse negatives the idea of sonship, and in this verse negatives the idea of an exclusive "Beloved". In both cases it means that Allah is independent of physical relationships or exclusive partiality.