Mâide Sûresi 111. Ayet Meali

bk. Kur’an-ı Kerim, 3/52; 16/68; 28/7.  

Bkz. 3/51-52Beyaz ve beyazlık manasına gelen “havarî”, mecazen “halis ve temiz dost” anlamında kullanılmıştır. “Havarîler” peygamberlerin davetine uyarak Allah’ın dinine temiz niyet ve samimi gayretleriyle yardımcı oldukların için kendilerine “havarî” denmiştir.  

Havariler, Hz. Peygamber’in sahabileri gibi; Hz. İsa’yı görmüş, ona iman etmiş ve sadakatle yardımda bulunmuş kimselerdir.  

1- Teslim olanlarız.  

(*) Havariyyun: Havarî’nin çoğuludur, beyaz ve beyazlık anlamına gelir. Mecâzen “halis ve temiz dost” anlamında kullanılmış ve özellikle Peygamberlerin davetine yardımcı olanlara da iyi niyet ve temizliklerinden dolayı “havarî” denilmiştir. Fakat bu kelime daha çok İsa (a.s)’ın en seçkin yardımcıları olan kimseler hakkında kullanılmıştır ve bunlar on iki kişiden ibarettir. Hz. Îsâ bu şahısları Allah’ın dinini insanlara duyurmaları için çeşitli beldelere göndermiştir. Buradaki vahy, bazılarına göre zihne yapılan ilham anlamındadır. Maturidî, Beyzavî, Elmalılı ve Suyutî gibi müfessirler ise; Allah’ın Hz. İsa’nın lisanıyla Havarilerine emrettiği, onlara vahiy gönderdiği şeklinde yorumlamıştır. (الله اعلم)  

[1] İlham etmiştim.  

37 Buradaki vahy, bazılarınca ilham olarak çevrilmiştir. Maturidî, Beyzavî, Elmalılı ve Suyutî gibi müfessirler; Allah’ın Hz. İsa’nın lisanıyla Havarilerine emrettiği, onlara vahiy gönderdiği şeklinde yorumlamıştır. Biz de bu yoruma katılıyoruz. Çünkü 3/52-53’te bu olay daha açıktır. Havariler vahyi, doğrudan değil Hz. İsa vasıtasıyla almışlardır. İlham diye tercüme etmeye gerek yoktur.  

[Havari] kelimesi, “beyaz giyenler”, “beyazlara bürünenler”, “tasdik edenler”, “samimi olanlar”, “tertemiz kişiler” gibi anlamlara gelmektedir.,Burada geçen [evhaytü] “vahyettim” fiili, bilinen anlamda “hakiki vahiy” değil, “bildirmek, ilham etmek” şeklinde bir bilgilendirme olarak anlaşılmalıdır. Çünkü burada söz konusu edilen vahiy fiilinde muhataplar peygamber değildir.  

1 Havariyyun: Havarî’nin çoğuludur, beyaz ve beyazlık anlamına gelir. Mecâzen “halis ve temiz dost” anlamında kullanılmış ve özellikle Peygamberlerin davetine yardımcı olanlara da iyi niyet ve temizliklerinden dolayı “havarî” denilmiştir. Fakat bu kelime daha çok Îsâ (a.s)’ın en seçkin yardımcıları olan kimseler hakkında kullanılmıştır ve bunlar on iki kişiden ibarettir. Hz. Îsâ bu şahısları Allah’ın dinini insanlara duyurmaları için çeşitli beldelere göndermiştir. Bunların isimleri ve haklarındaki bilgiler Hıristiyan kaynaklarına dayandığı için buraya almaya değerde görülmemiştir. Bazı âlimler de Peygamberimizin havarilerinin: Ebû Bekir, Ömer, Osman, Ali, Hamza, Ca’fer, Ebû Ubeyde b. Cerrah, Osman b. Maz’un, Abdurrahman b. Avf, Sa’d b. Ebî Vakkas, Talha b. Ubeydillah ve Zübeyr b. Avam (r.a) olduklarını ifâde etmişlerdir.  

136 Yani, Hz. İsa’nın havarilerine (bkz. sure 3, not 42).  

[1006] Havarilerin ilâhî davete muhteşem icâbetleri için bkz: 3:51-52.  

[2] Havâriyyûn içün Âl-i 'İmrân sûresinin 51inci âyetine bak.  

823 "Thou" refers to Jesus, who is being addressed by his Disciples. Cf. 3:52 . 824 Before or after Muhammad's life on this earth, all who bowed to Allah's Will were Muslims, and their religion is Islam, Cf. 3:52 and n. 392.