Kıyâme Sûresi 4. Ayet Meali

(*) Hiçbir insanın parmak izi, öbürünün aynı değildir.  

Ayette özel olarak parmakların zikredilmesi, gerek “parmak ucu izleri”, gerekse “parmak damar haritası” açısından çok büyük anlam ifade etmektedir. Parmak ucu izlerinin ve parmak damar haritasının bütün insanlarda farklı olması insanların kimliğini tespit bakımından çok önemlidir.   

Diğer canlılara göre insanın el ve parmakları daha mükemmel yapıdadır. Hele parmak ucu izlerinin tüm insanlarda birbirinden farklı oluşu göz önüne alınacak olursa, âyetin üzerinde durduğu noktanın önemi anlaşılır.  

Bu ayet, her kişinin parmak uçlarındaki parmak izlerinin, taklidi zor ve hayat boyu değişmeyen birer organik kimlik kartı olduğuna işaret ediyor olabilir mi?  

1- Deyim olarak, en küçük, en ayrıntılı parçasına varıncaya dek, yani “tepeden tırnağa kadar” demektir. Parmak uçları sözcüğüne “parmak izi” anlamını vermek, çok abartılı bir yaklaşımdır.  

(*) Her insanın parmak izinin farklı olduğu 1880’lerde anlaşılmaya başladı. Parmak izi yardımıyla bir cinayetin çözülmesi ilk kez 1892’de Arjantin’de gerçekleşti. Babilliler’den kalan bazı kil tablet, mühür, tuğla ve seramik kaplarda parmak izleri bulundu...Çin’de resmi dokümanlara parmak basmak oldukça eski bir gelenekti. İnsanın parmak izi muhteşemdir. Bugün bir şifre olarak parmak iziyle açılan bilgisayarlar ve kapılar kullanılmaktadır. Zira her insanın parmak izi farklıdır. Hattâ insanın her bir parmağının izi diğerinden farklıdır. Parmak izinin, âdeta bir seri veya tescil numarası gibi her insan için ayrı ve husûsî bir şeklinin olduğu, 19. asrın sonlarında keşfedilmiş ve bilhassa emniyet ve hukukta hüviyet tespiti için kullanılmaya başlanmıştır. Günümüzde “Daktiloskopi” denilen ve parmak izlerini inceleyen bir ilim dalı bulunmaktadır. İnsana bu husûsiyeti bahşeden Allah, 1400 sene evvel nâzil ettiği Kur’ân âyetlerinde bu ilâhî hârikaya dikkat çekmiştir. Kıyâmette insan bedenini tekrar diriltirken parmak uçlarını bile eski hâlinde düzenleyeceğini haber vermiştir. Âyette şöyle buyrulur: “İnsan, kendisinin kemiklerini bir araya toplayamayacağımızı mı sanır? Evet, bizim, onun parmak uçlarını (izlerini) bile aynen eski hâlinde düzenlemeye gücümüz yeter.” Görüldüğü gibi Kur’an önden gitmekte, beşerî ilim onu tasdik ederek ardından gelmektedir. Tıpkı parmak izi gibi, insanların gözleri de birbirinden farklıdır. Şifre yerine, sahibini gözünden tanıyarak çalıştırılan makineler, açılan bilgisayarlar veya kapılar, günlük hayatta giderek yaygınlaşmaktadır. 1 cm2 bile olmayan küçücük bir alanda sonsuz farklılıkları yaratan Allah ne yücedir! فالإعجاز العلمي في قوله تعالى: بَلَى قَادِرِينَ عَلَى أَنْ نُسَوِّيَ بَنَانَهُ [القيامة:4] هو أن البنان تحتوي على البصمات، والتي في الغاية من الدقة، حيث لا يتشابه اثنان في خريطة البصمات، فأقسم الله تعالى بالقيامة أنه قادر على أن يرد هذه البنان يوم القيامة كما كانت وبنفس الخريطة والدقة، وذلك في معرض الرد على المشركين الذين ينكرون المعاد ويستبعدون حشر الأجسام بعد كونها ترابا، وقد ذكر هذا المعنى كثير من المواقع المتخصصة بالإعجاز، وهذا الأمر أي عدم تطابق البصمات إنما اكتشف مؤخرا (الإعجاز العلمي لقوله ..أن نسوي بنانه - إسلام ويب - مركز الفتوى ) - (بَلَىٰ قَادِرِينَ عَلَىٰ أَن نُّسَوِّيَ بَنَانَهُ) يعني قادرين حتى على إعادة خطوط البنان كما كانت أوّلا ، وهي بصمات الأصابع التي يختلف فيها كلّ إنسان عن غيره كتاب: حقائق التأويل في الوحي والتنزيل - (تفسير الأمثل في كتاب الله المنزل)  

[3] Parmakların ucundaki ufak kemikleri de toplayıp düzeltmeye. Böyle ince iş yapınca bu başka işler evleviyette kalır. Parmak izi meselesi ehemmiyetini gösterir.  

2 Parmak uçları kemikleri, vücudun en narin ve küçük kemiklerindendirler. Burada ayrıca, parmak izlerine de bir gönderme var. Bütün insanlarda farklı olan bu izler; bir yaratılış, bir ilahi sanat mucizesidir. Bilim adamlarının yaptığı ihtimaliyat (probability) hesaplarına göre, parmak izlerinin yüz elli milyar insanda bir benzeme ihtimali vardır. O da ihtimal. Dolayısıyla milyarlarca insanın sadece parmak uçlarındaki bir santimetre karelik bir alandaki çizgilerin birbirinden ayrı olması ne müthiş bir sanat ve ne muazzam bir mucize!  

1 Yani sadece kemikleri değil, bedenin en ince teşkilâtına varıncaya hepsini, hatta gövdesinin en ince uçları olan parmaklarını, uçlarındaki inceliklere varıncaya kadar düzenlemek şartıyla derleyip toplamaya kadiriz.  

[5444] Terkibin en basit unsuru hatırlatılıyor. Zira terkibin en basit unsurunu inkâr eden, mürekkep unsurlarını haydi haydi inkâr eder. “Parmak uçları” ile hem insan eylemlerinin tutamak noktaları hem de parmak izi kastediliyor olabilir. Yaradan yarattıklarına imzasını atmıştır. Parmak uçları, yaratılmışların değerlisi olan insana atılan imza mahallidir. İkinci âyette Allah’ın şahitlik çağrısına icâbet eden Efendimiz, şehadet kelimesi okurken parmağını kaldırmıştır. Bu, şehadete “ben” diye başlayan insanın “ben idrakinin” sembolik ifadesidir. Parmaklar her beşerî şaheserin arkasında yatan ilâhî şaheseri gösterirler. Çünkü sanatkârlar şaheserlerini parmaklarıyla verirler.  

[1] Müşriklerin ileri gelenlerinden 'Adiy bin ebi Rebî'a birgün Rasûlullah efendimizden "Yâ Muhammed kıyâmet nasıl olur bana ta'rîf it" diye sordı. Fahr-i kâinât tavsîf buyurdukda merkûm: "Ben o güni gözümle görsem inanmam bu dağılmış kemikler nasıl toplanır" didi. Bu âyet-i kerîme ona cevâben nâzil oldı.  

(1) Her insan bireyinin ayrı bir parmak izine sahip olduğuna dair bilgi ile insanlık on dokuzuncu yüzyılda tanıştı. Kur’ân ise, bu âyetiyle parmak uçlarını işaret ederek orada çok özel birşeylerin bulunduğuna dikkat çekiyor.  

5812 An idiom for the most delicate parts of the body.