Kasas Sûresi 88. Ayet Meali

bk. Kur’ân-ı Kerim, 55/26-27.  

[404] Kasas sûresinden çıkarılacak genel ilkeler için bk. Bayraklı, KUR’ÂN TEFSÎRİ, XIV, 399-402.  

Bkz. 55/26  

[1] Bu hitâb zâhirde peygambere ise de bâtında müşrikleredir.  

 87-88. âyetlerdeki hitap esasen Hz. Peygamber’in şahsında müminleredir. Maksat, müşriklerin ümitlerini büsbütün kırmak ve Hz. Peygamber’e, müşriklere karşı, bu konularda açık kapı bırakmamasını tavsiye etmektir.  

86, 87 ve 88. âyet-i kerîmelerdeki hitap, Peygamber Efendimizin [sallallahu aleyhi vesellem] şahsında, bütün mü’minleredir. Allahu a’lem. Peygamberler, ismet (günahsızlık) sıfatına sahiptirler. Hayatlarının hiçbir döneminde (çocukluk, gençlik, peygamberlik öncesi veya peygamberlik vazifesini yaparken) küçük-büyük, gizli-açık hiçbir günaha meyletmezler, her daim ilâhî koruma altındadırlar.  

(2)“Herşey, ma‘nâ-yı ismiyle ve kendine bakan vecihte (yönde) hiçtir. Kendi zâtında müstakil ve bizâtihî (kendine âid) sâbit bir vücûdu yok. Ve yalnız kendi başıyla kāim (var olan) bir hakīkati yok. Fakat Cenâb-ı Hakk’a bakan vecihte ise, yani ma‘nâ-yı harfiyle (Allah’ı gösteren ma‘nâsıyla) olsa, hiç değil. Çünki onda cilvesi (parıltısı) görünen esmâ-i bâkīye (Allah’ın bâkī isimleri) var. Ma‘dum (yok) değil; çünki sermedî (ebedî) bir vücûdun gölgesini taşıyor. Hakīkati vardır, sâbittir, hem yüksektir. Çünki mazhar olduğu (üzerinde görünen) bâkī bir ismin sâbit bir nevi‘ gölgesidir. Hem كُلُّ شَئٍ هاَلِكٌ اِلَّا وَجْهَهُ [O’nun Zât’ından (ve rızâsına uygun olandan) başka herşey, helâk olucudur.] İnsanın elini mâsivâdan (Allah’dan gayrı herşeyden) kesmek için bir kılınçtır ki; o da Cenâb-ı Hakk’ın hesâbına olmayan fânî dünyada, fânî şeylere karşı alâkaları kesmek için, hükmü dünyadaki fâniyâta (fânî şeylere) bakar. (...) Elhâsıl: Eğer Allah için olsa, Allah’ı bulsa, gayr kalmaz ki başı kesilsin. Eğer Allah’ı bulmazsa ve hesâbıyla bakmazsa, herşey gayırdır. كُلُّ شَئٍ هاَلِكٌ اِلَّا وَجْهَهُ kılıncını isti‘mâl etmeli(kullanmalı), perdeyi yırtmalı, tâ O’nu bulmalı!” (Mektûbât, 15. Mektûb, 49-50)  

(*) Çünkü ancak Allah’a teslim olunur. Sadece O’na kulluk yapılır. O’nun dışında güç, kuvvet sahibi yoktur. Yalnızca O’nun koruyuculuğuna sığınılır. “O’ndan başka her şey yok olacaktır.” Çünkü her şey geçicidir, gidicidir. Mal-makam, güç-iktidar, hayat-nimetler, yeryüzü ve üstündekiler, gökler ve içindeki canlı-cansız tüm varlıklar, bildiğimiz ve bilmediğimiz tüm yönleriyle bu evren… Her şey yok olacaktır. Sadece yüce Allah’ın zatı baki kalacaktır. Tek başına O kalacak ve geride hiç kimse kalmayacaktır. “Hüküm O’nundur.” Dilediği gibi hükmeder ve bu hükmü istédiği gibi uygular. Hiç kimse hükmünde O’na ortak değildir. Ve kimse O’nun hükmünü geri çeviremez. Hiçbir emir O’nun emrinin önüne geçemez. Sadece O’nun dilediği olur. Başkası değil…(Fi Zilalil Kur’an Tefsiri  

[4] Suduru mümkün olmayan bir şeyi peygamberden menetmek müşriklerin peygamberden hiçbir veçhile müsaade istememelerini katı' içindir.  

100 Bkz. 55:26-27 ve ilgili 11. not.  

[3466] Ne servet, ne iktidar, ne güç, ne devlet; hepsi gün gelecek hâk ile yeksan olacak. Tarih ebedîyyen yaşayacağı iddiasındaki iktidarların mezarlığıdır. Âyetteki vechin güzel bir te’vili için bkz: İbnu’l-Cevzî, Def’u Şubehi’t-Teşbih, s. 13, Kahire-1412.  

3421 This sums up the lesson of the whole Surah. The only Eternal Reality is Allah. The whole phenomenal world is subject to flux and change and will pass away, but He will endure forever. (R).