İsrâ Sûresi 58. Ayet Meali

bk. Kur’ân-ı Kerim, 11/101; 65/8-9.  

2.Yani Levhi Mahfuz`da.  

Toplumların tabiî ömürlerini tüketip yok olmaları da “helâk” kavramı içinde değerlendirilmelidir.  

 Müfessirlerce tercih edilen yoruma göre, âyetteki «helâk»ten maksat, alelâde ölüm, «azap»tan maksat ise, katledilmek veya çeşitli musibetlere maruz kalmak suretiyle ölümdür.  

1- Halkı müşrik olan, zulmeden. 2- Bu, ilahi yasamız gereğidir.  

(*) Müfessirlerce tercih edilen yoruma göre, ayetteki “helâk”ten maksat, alelade ölüm, yani eceldir, “azap”tan maksat ise, çeşitli musibetlere maruz kalmak suretiyle ölümdür. {وَإِن مِّن قَرْيَةٍ} ما من قرية {إِلاَّ نَحْنُ مُهْلِكُوهَا} نميت أهلها (تفسير القرآن – الفيروز ابادي) قال ابن عباس يعني نميت أهلها (بحر العلوم) فقد قدر الله أن يجيء يوم القيامة ووجه هذه الأرض خال من الحياة , فالهلاك ينتظر كل حي قبل ذلك اليوم الموعود . كذلك قدر العذاب لبعض هذه القرى بما ترتكب من ذنوب . ذلك ما ركز في علم الله . والله يعلم ما سيكون علمه بما هو كائن . فالذي كان والذي سيكون كله بالقياس إلى علم الله سواء . موت المخلوقين قبل قيام الساعة وإن من قرية إلا نحن مهلكوها قبل يوم القيامة أو معذبوها عذابا شديدا . كان ذلك في الكتاب مسطورا). .( الوجيز في تفسير الكتاب العزيز للواحدي:) ﴿ (وَإِنْ مِنْ قَرْيَةٍ ﴾ الآية؛ أَيْ: وما من أهل قريةٍ إلاَّ ستهلك؛ إمَّا بموتٍ، وإمَّا بعذابٍ يَستأصلهم، أمَّا الصَّالحة فبالموت، وأمَّا الطَّالحة فبالعذاب، ﴿كَانَ ذَلِكَ فِي الْكِتَابِ مَسْطُورًا﴾: مكتوبًا في اللَّوح المحفوظ.الوجيز في تفسير الكتاب العزيز للواحدي: ﴿ وَإِنْ مِنْ قَرْيَةٍ ﴾ الآية؛ أَيْ: وما من أهل قريةٍ إلاَّ ستهلك؛ إمَّا بموتٍ، وإمَّا بعذابٍ يَستأصلهم، أمَّا الصَّالحة فبالموت، وأمَّا الطَّالحة فبالعذاب، ﴿كَانَ ذَلِكَ فِي الْكِتَابِ مَسْطُورًا﴾: مكتوبًا في اللَّوح المحفوظ.تفسير البغوي "معالم التنزيل": ﴿ قال أبو بكر الأصم: وإن من قرية إلا نحن مميتوها، وقد يستعمل الهلاك في موضع الموت؛ كقوله: { ٱمْرُؤٌ هَلَكَ } وَإِنْ مِنْ قَرْيَةٍ ﴾: وَمَا مِنْ قَرْيَةٍ، ﴿ إِلَّا نَحْنُ مُهْلِكُوها قَبْلَ يَوْمِ الْقِيامَةِ ﴾؛ أي: مُخرِّبوها ومهلكو أَهْلَهَا، ﴿ أَوْ مُعَذِّبُوها عَذابًا شَدِيدًا﴾: بِأَنْوَاعِ الْعَذَابِ إِذَا كَفَرُوا وَعَصَوْ) [النساء: 176]، أي: مات، ويقال - أيضاً -: هلك فلان، أي: مات، فعلى ذلك يكون قوله: {إِلاَّ نَحْنُ مُهْلِكُوهَا} [أي]: مميتوها {قَبْلَ يَوْمِ ٱلْقِيَامَةِ}؛ كقول} [الرحمن: 26].ا ه: { كُلُّ نَفْسٍ ذَآئِقَةُ ٱلْمَوْتِ } [آل عمران: 185]، وكقوله: { كُلُّ مَنْ عَلَيْهَا فَان (تأويلات  

[9] Katil, kıtlık ve saire gibi.[10] Levh-i Mahfuz'da.  

27 Bu ayetten bütün beldelerin (Büyük) Kıyamet gününden önce ortadan kalkacağını anlayacağımız gibi, her toplumun da kendi kıyametinin olduğunu ve onların; haksızlıklardan, adaletin uygulanmamasından yani zulümden yıkıldıklarını da anlarız. Şirk koşmak da Allah’a yapılan bir nevi zulümdür. Çünkü bir önceki ayette kula kul olmanın mahzurlarından bahsediyor. Kula kul olunan düzende, Allah’a zulüm yani adaletsizlik isnadı da vardır. O gibi toplumlara zulüm hâkim olur ve toplumlar da zulümden yıkılırlar. Bu da sosyal yapıya bahşedilmiş evrensel ilahi bir yasadır. Yani sünnetullahtır. Kur’an bu ilkeyi de “Kitap’ta yazılıdır” şeklinde ifade eder.  

(Bu ayet, kâfirlerin kendi memleketlerinin tehlike veya azaptan uzak olduğu konusundaki zanlarını ortadan kaldırmak amacındadır. Ayet her memleketin zaman eseri veya Allah’ın azabı ile helâk edileceğini bildirmektedir.)  

1 O, “ana kitap,” Levh-i Mahfuz’dur.  

69 Yani, dünya hayatında her şey geçici, her şey yok olmaya mahkum olduğuna göre, insanoğlu ahiret hayatından yana duyarlık göstermeli, kendini ona hazırlamalıdır.70 Lafzen, “kitapta” -yani, bunların hepsi, Allah’ın yarattığı âlem için koyduğu değişmez yasalara bağlı kılınmıştır.  

[2287] Zımnen: Allah’tan başkalarına tanrılık yakıştırmak, kula kul olmayı ve kulları kul etmeyi beraberinde getirir; bu da tahakküm ve zulme yol açar. Bunlar ise bir toplumun kıyametini hazırlar. İşte “ilâhî yasa” budur. Helâk ile ‘azâb arasında şöyle bir farktan söz edilebilir: Helâk doğa yasalarının kullanılarak sapmış toplumların cezalandırılması, ‘azâb ise çözülme sürecine girmiş toplumların ilâhî yasalara uygun olarak çöküşe doğru yol almasıdır. Helâk aniden tabiat kullanılarak gerçekleşirken, ‘azâb bir süreç içerisinde insanlar eliyle de gerçekleşir.  

[*] Levh-i mahfuz'da  

2244 These verses are a commentary on the last clause of the last verse. "The Wrath of thy Lord is something to take heed of." The godless thoughtlessly challenge Allah's Wrath, but do they realise its nature? Even the best of us must be moved with terror when we think of its consequences, were it not for His unbounded Mercy. Those who deny the Hereafter fail to realise its terrible Portents. They ask for Portents and Miracles now, but do they realise that their coming means destruction and misery to those who reject faith? They will come soon enough. The whole world will be convulsed before the Day of Judgment. The part of the wise is to prepare for it.