İsrâ Sûresi 3. Ayet Meali

 Bazı tefsirlerde, ikinci ve üçüncü âyetler arasında şöyle bir mana alâkası kurulmuştur: Ey Nuh ile birlikte gemide taşıdığımız kimselerin nesli! Benden başkasını, dayanılıp güvenilen bir rab edinmeyin. Gerçekten Nuh, çok şükreden bir kul idi.  

(*) Musa ve İsrailoğullarının ataları Hz. Nuh’la gemiye bindikleri için “ ذرية من حملنا مع نوح ‘’ zürriyete men hamalna meâ Nuh’in’’ denilmiştir, yoksa şu anki insanların tümü o gemiye binenlerin soyundan geldiği anlamı çıkmaz. Aşağıdak tefsir metinlerine bakılabilir. وقال الماوردي : يعني موسى وقومه من بني إسرائيل ، والمعنى يا ذرية من حملنا مع نوح لا تشركوا . وذكر نوحا ليذكرهم نعمة الإنجاء من الغرق على آبائهم (تفسير القرطبي) .يقول تعالى ذكره سبحان الذي أسرى بعبده ليلا من المسجد الحرام إلى المسجد الأقصى ، وآتينا موسى الكتاب وجعلناه هدى لبني إسرائيل ذرية من حملنا مع نوح (تفسير الطبري) - (وقيل : موسى وقومه من بني إسرائيل وهذا هو المناسب لقراءة النصب على النداء . والنصب على الاختصاص. (فتح القدير)  

[5] Yani İsrail oğulları.  

[2224] İnsanlığın ikinci atası sayılan Hz. Nûh’un, örnek olarak takdim edilmesi, insanlık tarihinde sapmanın ârızî, tevhidin aslî olduğunu îmâ içindir. Zımnen: Hiç kimse kendi sapmışlığına ataları şahit gösteremez; çünkü insanlığın ataları sapmış değildi. Bu ve buna benzer âyetler ilâhî vefanın göstergesidir. Âlemlerin Rabbi, elçilerinin hatırasına sahip çıkmaktadır.  

(Onunla beraber olanlar da!.. Şükreden kullardı; selamete, Rablerine çok şükretmeleri sayesinde erdiler. Siz de selamete ermek istiyorsanız peygamberiniz Muhammed s.a.s'in kadrini bilin, atalarınız Nuh a.s.'a tabi olup gemiye binerek selamete erdikleri gibi siz de hak daveti kabul edip İslam kervanına katılarak, dünyada ve ahirette selamete erin ve İsrailoğullarının başına gelenlerden ibret alın ki)  

2172 After the Deluge of the time of Noah the only descendants of Noah were those who were saved in the Ark with him. They had special reason to celebrate the praise of Allah. But they relapsed into idolatry, sin, and abomination. They are reminded of the true and sincere devotion of Noah himself, as contrasted with the unworthiness of Noah's descendants, especially the Children of Israel.