İbrâhîm Sûresi 41. Ayet Meali

Bu dua, Hz. İbrâhîm’in [aleyhisselâm], babasına istiğfâr etmekten nehyedilmesinden önce idi. Hz. İbrâhîm [aleyhisselâm], babasının, kesinlikle îmân etmeyeceği haberi kendisine bildirilmeden önce onun için mağfiret talebinde bulunmuş ancak hakikati öğrendikten sonra babası hakkında mağfiret dilemeyi bırakmıştır. Konu ile ilgili olarak, Tevbe Sûresi 114. âyet-i kerîmeye bakınız.  

(*) 1) Hz İbrahim, burada, müşrik olan babasına duâ ve istiğfarda/şefaatte/ bulunacağına dâir daha önce söz verdiği için duâ etmiştir. (Bunun üzerine İbrahim de: “Selâm sana, senin için Rabbimden af dileyeceğim, çünkü O, bana karşı pek ikram sahibidir.” dedi.) (Meryem: 47) 2) Hz. İbrahim, daha sonra babasının Allah düşmanı bir müşrik olduğunu anladı ve ondan uzaklaştı. “İbrahim’in babası için mağfiret dilemesi/şefaatte bulunması/, sadece ona verdiği bir sözden dolayı idi. Fakat onun, bir Allah düşmanı olduğu, kendisine belli olunca ondan uzak durdu. Gerçekten İbrahim, çok içli ve yumuşak huylu idi.” (Tevbe: 114) (M. Türk Meali 41. Ayet Açıklaması)  

Bu dua bir müslümanın sadece kendisini değil bütün müminleri düşünmesi gerektiğini gösterir.  

1 Hz İbrahim, burada, müşrik olan babasına duâ edeceğine dâir daha önce söz verdiği için duâ etmiştir. (Bunun üzerine İbrahim de: “Selâm sana, senin için Rabbimden af dileyeceğim, çünkü O, bana karşı pek ikram sahibidir.”dedi.) (Meryem: 47)2 Hz. İbrahim, daha sonra babasının bir Allah düşmanı olduğunu anladı ve ondan uzaklaştı. “İbrahim’in babası için mağfiret dilemesi, sadece ona verdiği bir sözden dolayı idi. Fakat onun, bir Allah düşmanı olduğu, kendisine belli olunca ondan uzak durdu. Gerçekten İbrahim, çok içli ve yumuşak huylu idi.” (Tevbe: 114)  

(Ey Muhammed, işte senin hak davetini kabul etmeyen ve şirk ve küfürde direnen kavminin ileri gelenleri İbrahim a.s.'ın "Benden değildir" dediği kimselerdir. Rableri onları hemen cezalandırmadığı için onlar seninle alay etmekten de çekinmezler)  

Hz. İbrâhim (a.s.) vatanından ayrılırken babası için Allah’a dua edip af dileme sözü vermişti [19,47]. Onu yerine getirmek üzere böyle dua ediyor. Fakat daha sonra onun din düşmanı olduğunu kesin olarak anlayınca, onunla manevî ilişkilerini de kesti [9, 114]  

1919 Read again n. 1912 above. Having prayed for his progeny, Abraham now prays for Allah's Grace on himself, his parents, and the whole Brotherhood of Faith, irrespective of family or race or time, to be perfected in the ideal of Islam. 1920 For the shades of meaning in the different words for forgiveness, see n. 110 to 2:109. 1921 My parents. Abraham's father was an idolater (43:26; 6:74). Not only that, but he persecuted the Faith of Unity and threatened Abraham with stoning and exile (19:46); and he and his people cast him into the Fire to be burned (21:52, 68). Yet Abraham's heart was tender, and he prayed for forgiveness for his father because of a promise which he made (9:114), though he renounced the land of his fathers ( Chaldea ). 1922 At the final Reckoning, all that may seem inequality or injustice in this world will be redressed. But the merits of the best of us will need Allah's Grace to establish us in that lasting felicity which is promised to the righteous. And Abraham, as the father of Prophecy, prayed for all-for the Universal Faith perfected in Islam.