(Oğlu): “Ben bir dağa sığınırım, o da beni sudan korur.” deyince; (Nûh): “Bugün (Allah’ın) merhamet ettiğinden başkasını¹ Allah’ın bu helâkinden koruyacak kimse yoktur.”² dedi. Ve ikisinin arasına dalga girdi, böylece o da hemen boğuluverdi.
1 Bu ifâdeden tûfânın genel olduğu anlaşılmaktadır. Ancak Hz. Nûh’un gönderildiği yerde tûfânın umumiyeti kesin, diğer yerler için kesin değil, muhtemeldir.2 Bu bölüm: “Bugün Allah’ın azabından, merhamet sahibi Allah’tan başka koruyacak kimse yoktur...” diye de tercüme edilebilir.