Hûd Sûresi 14. Ayet Meali

2.Burada "siz" hitabı konusunda iki farklı açıklama bulunmaktadır. Birinci açıklamaya göre burada Resulullah (s.a.s.)`a ve beraberindeki Müslümanlara hitap edilmektedir. Buna göre ifade: "Eğer müşrikler sizin bu çağrınıza cevap veremezlerse" anlamına gelir. İkinci açıklamaya göre ise bu ifadeyle müşriklere hitap edilmekte ve: "Eğer yardıma çağırdıklarınız size cevap veremezlerse" anlamı taşımaktadır. İfadenin bir önceki ayeti kerime ile bağlantısı dolayısıyla her iki anlam da ihtimal dahilindedir.  

[Fakat onların Kur’ana inanmayışları, Kur’an güzelliklerini bilmedikleri için değildir. Onlar yalnızca dünya hayatına müptela olduklarından, dolayısıyla ahirete inanmak istemediklerinden bu Kur’ana karşı geliyorlar.]  

1- Vahye teslim.  

(*) Kur’ân’ın indiği ortam, yüzyıllardır edebiyatla yoğurulmuş bir haldeydi; bu bakımdan, insanlar sözün değerini çok iyi anlayabiliyorlardı. Kur’ân indiğinde, inanmayanlar bile onun karşısındaki hayranlıklarını gizleyemediler. İnsanların ona yönelmesini önlemek için ise “Bu bir büyüdür, kâhin sözüdür, şair sözüdür” gibi yakıştırmalar ortaya attılar. Kur’ân ise onlara karşı açık bir şekilde meydan okuyordu: “Sözünüzde doğru iseniz, hepiniz toplanın da Kur’ân’ın benzerini getirin.” Bu çağrıya muhatap olanlar sıradan insanlar değil, sözün ustalarıydı. Cevap vermemekle ve “Ebu Talib’in yetimi” diye küçümsedikleri Hz. Peygamberin elinde ortaya çıkan kitabın bir benzerini getirememekle küçük duruma düşmüşlerdi. Kur’ân, onların âcizliklerine karşılık, her seferinde çıtayı biraz daha düşürerek onlara tekrar tekrar çağrılarda bulundu: “Hepsini değilse, on sûresinin benzerini getirin. Bu on sûre, Kur’ân’ın içerdiği hakikatlere benzer şeylerden söz etmesin de tümüyle uydurma şeylerden ibaret olsun, yeter ki siz getirin. On sûre getiremiyorsanız, bari bir sûrenin benzerini getirin...” Kur’ân, inişinden asırlar sonra, onu inkâr edenlere hâlâ bu çağrısıyla meydan okumaya devam ediyor. 2: 23-24 ve 10: 38’e de bakınız. (Ü. Şimşek Meali 14. Ayet Açıklaması)  

1 Ey îman edenler; Kur’an’ın, insan aklının ve anlayışının üzerinde, Allah’ın ilmiyle indirilmiş bir mûcize ve ilâhi bir kitap olduğuna îmanınız, kuvvetlendi değil mi?  

25 Lafzen, “eğer onlar [yani, şairleriniz, bilginleriniz] çağrınıza cevap veremiyorlarsa”. Karş. “Ve eğer bunu yapamıyorsanız -ki kesinlikle yapamayacaksınız- o zaman...” sözleriyle benzer bir meydan okumanın yer aldığı 2:24.26 Lafzen, “ancak Allah’ın ilmiyle”.  

(4) Kur’ân’ın indiği ortam, yüzyıllardır edebiyatla yoğurulmuş bir haldeydi; bu bakımdan, insanlar sözün değerini çok iyi anlayabiliyorlardı. Kur’ân indiğinde, inanmayanlar bile onun karşısındaki hayranlıklarını gizleyemediler. İnsanların ona yönelmesini önlemek için ise “Bu bir büyüdür, kâhin sözüdür, şair sözüdür” gibi yakıştırmalar ortaya attılar. Kur’ân ise onlara karşı açık bir şekilde meydan okuyordu: “Sözünüzde doğru iseniz, hepiniz toplanın da Kur’ân’ın benzerini getirin.” Bu çağrıya muhatap olanlar sıradan insanlar değil, sözün ustalarıydı. Cevap vermemekle ve “Ebu Talib’in yetimi” diye küçümsedikleri Peygamberimizin elinde ortaya çıkan kitabın bir benzerini getirememekle küçük duruma düşmüşlerdi. Kur’ân, onların âcizliklerine karşılık, her seferinde çıtayı biraz daha düşürerek onlara tekrar tekrar çağrılarda bulundu: “Hepsini değilse, on sûresinin benzerini getirin. Bu on sûre, Kur’ân’ın içerdiği hakikatlere benzer şeylerden söz etmesin de tümüyle uydurmalardan ibaret olsun, yeter ki siz getirin. On sûre getiremiyorsanız, bari bir sûrenin benzerini getirin...” Kur’ân, inişinden asırlar sonra, onu inkâr edenlere hâlâ bu çağrısıyla meydan okumaya devam ediyor. 2:23-24 ve 10:38’e de bakınız.