Hicr Sûresi 51. Ayet Meali

[259] Hz. İbrahim’in kıssası hakkında geniş bilgi için bk. Bayraklı, KUR’ÂN TEFSÎRİ, X, 371-379.  

37 Hz. İbrahim ve o’nu ziyaret eden semavî elçilerle ilgili daha ayrıntılı bir anlatım için bkz. bu sureden kısa bir süre önce vahyedilen 11. surenin (Hûd) 69-76. ayetleri. Bu kıssa ile Allah’ın merhamet ve affına ilişkin vurgu arasındaki bağlantı Hz. İbrahim’in 56. ayette zikredilen sözlerinde kendini göstermektedir: “Büsbütün yolunu şaşırmış olanlardan başka Rabbinin rahmetinden kim umudunu kesebilir?” Benzer biçimde, 58-84. ayetlerde, peygamberlerinin uyarılarını umursamadıkları için helak edilen günahkar toplumlara ilişkin atıflar, açıkça Allah’ın rahmetinin geri tepilmesini; yani, bilerek işlenmiş ve tevbe edilip geri dönülmemiş günahlara karşılık Allah’ın kaçınılmaz ya da zorunlu cezasını işaret etmektedir (yukarıda 50. ayet).  

[2058] Hz. İbrahim’in çok özel konukları için bkz: 11:69-76; 51:24. (Krş: Eski Ahid, Yaradılış 18.)  

Hz. İbrâhim (a.s.)’ın kıssasının münasebeti şudur. Bu sûrenin başında 7. âyette müşriklerin “Eğer iddianda tutarlı isen ne diye bize melekleri getirmiyorsun?” sözleri nakledilmişti. Onlara şu denilmek isteniyor: “Melekler gelirse, kesin hükmü icra için gelirler, artık size mühlet verilmez.”  

1980 In illustration of the contrasts between Good and Evil, and the consequences that flow from them, we now have a reference to four incidents from the past, viz.,: (1) an incident from the story of Abraham; (2) from that of Lot, nephew of Abraham and the end of the Cities of the Plain, which he was sent to warn; (3) the People of the Wood; and (4) the People of the Rocky Tract (Al Hijr), after whom this Surah is called. As usual, the recital of Allah's abounding Grace comes first.