Bunun tek istisnası, onlar arasındaki imanını saf ve temiz tutma çabasını desteklediğin kulların olacak!”[²⁰⁵³]
[2053] Muhlasîn: Lafzen “saf, temiz, arı duru kılınan”, dahası “saf ve samimi bir inançla donanmış olan”. Hâlis, bir şeyi, “saflığını bozan tüm unsurlardan arındırarak tertemiz kılmak” (inferadû hâlisîne ‘an ğayrihim) anlamına gelir (Râğıb). Muhataplarının şeytanla ilgili bâtıl ve sahte inançlarını temizleme amacı taşıyan bu pasaj içerisinde muhlasînin anlamı, tam da hemen aşağıdaki 42. âyette kullanılan ğâvîn (Âyet 42, not 6) sözcüğünün karşı kutbunda yer almaktadır. Muhlas (ya da çoğunluğun tercihiyle muhlis), “inanç ve itikadını cehalet ve bilinçsizliğe dayalı tüm bâtıl ve hurafeden arındıran ve onun bu çabasını Allah’ın desteklediği kişi” anlamındadır.