39 - 40. (İblis) dedi ki: "Rabbim! (Âdem’i hafife alıp secde etmediğim için) beni (bulunduğum) konumdan çıkarmana (aleyhime hüküm verip rahmetinden uzaklaştırmana) karşılık ben de yeryüzünde onlara (insanlara kötülükleri) süsleyeceğim ve onlardan samimi kulların hariç onların tümünü yoldan çıkaracağım.’’*
(*) Not: Meallerde geçen ‘’beni azdırmana veya beni saptırdığın için…’’şeklindeki çeviriler tamamen yanlıştır, zira İblis dâhil yüce Allah hiçbir kulunu saptırmaz ve azdırmaz. Bunun anlamı için aşağıdaki tefsir metinlerine bakılabilir. Ayrıca İblîs’in, emri yerine getirmediği gibi, yeniden dirilme gününe kadar yaşaması için dilekte bulunarak bu süre içinde insanları yoldan çıkarmaya ahdetmesinin, insanın sahip olduğu ayrıcalığı hazmedememesinden ve onu kıskanmasından, özellikle rahmetten kovulmasına Âdem’in yaratılışının sebep olduğu şeklindeki vehminden kaynaklandığı anlaşılmaktadır. Hâlbuki aslında böyle bir cezaya çarptırılmasının asıl sebebi, kendi kibri ve isyanı idi…
{قَالَ رَبِّ بِمَآ أَغْوَيْتَنِي}؛ أي خَيَّبْتَنِي من جنَّتك ورحمتك،( التفسير الكبير - للطبراني) (قال رب بما أغويتني ) أي: "بحالي هذه وبعدي من الخير والله لأفعلن ولأغوين (تفسير ابن عطية)"، . وقيل : خيبتني من رحمتك ( لأزينن لهم في الأرض ) حب الدنيا ومعاصيك (تفسير البغوي» » تفسير الماوردي) المراد بما خيبتني من رحمتك لأخيبنهم بالدعاء إلى معصيتك (مفاتيح الغيب ، التفسير الكبير) الثاني: بما خيبتني من رحمتك.( النكت والعيون)