Hicr Sûresi 16. Ayet Meali

[252] Burûc kelimesi hakkında geniş bilgi için bk. Bayraklı, KUR’ÂN TEFSÎRİ, X, 307-314.  

Bkz. 25/61, 26/212, 37/8-10, 85/1 Ayette sözü edilen burçların astroloji burçlarıyla, hele o burçlara izafe edilen esrarengiz güçlerle bir alakası yoktur. Kur’an, kâhinlik, medyumluk, falcılık türünden şeyleri bütünüyle reddeder ve onları şeytan işi olarak görür. Allah’ın gökleri her türlü şer güce karşı koruma altına aldığını, yıldızlar ve galaksilerle muhteşem bir düzen kurduğunu dile getiren ifade, müneccimlik yoluyla bir takım gizli güçleri elinde tuttuğunu iddia eden kimselerin insanın algı ve tasavvur alanının dışındaki konular hakkında bilgi edinmelerinin imkânsız olduğunu vurgulamaktadır.   

 Burç, aslında yüksek köşk demektir. Gökyüzünde özel bir şekilde toplanmış olan birtakım yıldızlar kümesine de bu manada burç denilir. Bu kümelerin meşhurları oniki tane olmakla beraber, âyet-i kerimede «burûc» kelimesi, nekre ve çoğul olarak zikredildiğine göre, gökyüzünde daha keşfedilmemiş bir çok yıldız kümelerinin var olduğuna işaret edilmektedir.  

(*) Burada burûc kelimesi kısaca “yıldızlar” diye açıklanmıştır (bk. Taberî, XIV, 14; İbn Kesîr, IV,446). Begavî’nin Meâlimü’t-tenzîl’inde “büyük yıldızlar” olarak yorumlanır (III, 45). Ayrıca Kurtubi’de de, Hasan ve Katade’nin bu şekildeki tefsirlerine yer verilmektedir. Bu nedenle Astronomi biliminin ortaya koyduğu yeni veriler dikkate alınarak kelimeyi “yıldız kümeleri” veya “takımyıldızları” şeklinde karşılamak daha isabetli görünmektedir. Böylece bir yandan semanın pek çok yıldız kümeleriyle donatılması, bir yandan bunların muhteşem estetik görünüşü, gerçeği görebilen ve güzelliğin arkasındaki anlamı kavrayabilenler için Allah’ın ortaksız varlığını ve kudretinin mükemmelliğini gösteren açık seçik kanıtlardır. İnsanın, bunları bilip görürken hâlâ inkârcılıkta direnmesi akıl ve iz‘anla bağdaşabilir mi? (Kur’an Yolu Tefsiri Cilt: 3 Sayfa: 342-343) (تفسير القرطبي ) (وقال الحسن وقتادة : البروج النجوم Allah’ın gökleri her türlü şer güce karşı koruma altına aldığını, yıldızlar ve galaksilerle muhteşem bir düzen kurduğunu dile getiren ifade, müneccimlik yoluyla bir takım gizli güçleri elinde tuttuğunu iddia eden kimselerin insanın algı ve tasavvur alanının dışındaki konular hakkında bilgi edinmelerinin imkânsız olduğunu vurgulamaktadır.  

Benzer mesaj: Burûc 85:1.,Benzer mesajlar: Sâffât 37:6; Fussilet 41:12; Mülk 67:5.  

1 Burç: Bakanların gözüne çarpacak kadar yüksek köşk, şehir surlarının, kalelerin yüksek yerleri demektir. Gökyüzünde özel bir durumda bir araya gelmiş takımyıldızlara da bu dizilişleri sebebi ile de burç denilmiştir ve bunların meşhur olanları on iki tanedir. Gökyüzündeki burçlar bu on ikiden ibaret değil, pek çoktur. Batlamyus’a göre ise kırk sekiz burç vardır. Fal için kullanılan on iki burç ise tamamen itibarîdir. Bu âyette Allah, burçların fal yönünü değil, yaratılış yönünü bize örnek olarak vermektedir. Burçları fal için kullanmak ise haramdır. Bk. (Furkan: 61, Büruc: 1) 2 Bk. (Mülk: 5, Fussilet: 12)  

15 Burûc terimini “büyük takım yıldızları” olarak aktarmamız Tâcu’l-‘Arûs’a dayanmaktadır; klasik müfessirlerden Beydâvî, Beğavî ve İbni Kesîr terime aynı anlamı verirken, Taberî (Mücâhid ve Katâde’ye dayanarak) terimin genel anlamda “yıldızlar”ı ifade ettiğini söylemiştir.  

[2033] Burûc: Kök anlamı “dikkat çekmek” ya da “sığınak” olan kelime burada “Yıldız kümeleri” ya da “takım yıldızları” manasında kullanılmıştır (Külliyyât).  

(O burçların birbiri ile ve melekut alemi ile ilgisini, Rablerinin hükümranlık sınırının sonsuzluğunu görüp, ilme'l yakîn mertebeden ayne'l yakîn mertebeye geçebilmelerini sağladık.)  

Burç: Kale, hisar, yüksek köşk mânalarına gelir. Gökyüzünde özel bir şekilde toplanmış olan birtakım yıldız kümelerine de burç denilmiştir. Bu kümelerin meşhur olanları on iki tane olmakla beraber, âyet-i kerimede “bürûcen” nekire şeklinde zikredildiğine göre, gökte daha keşfedilmemiş birçok yıldız kümesinin bulunduğuna işaret edilmektedir. Şihab: “parlak ışık, alev” demektir. Göktaşı veya henüz keşfedilmemiş bir ışın türü olabilir. Eğer göktaşı olarak düşünürsek, bunların dünya atmosferine son derecede fazla miktarda düştüğü bilinmektedir. Pek mümkündür ki, şeytanların uzayda yükselmeleri bu şihablarla önleniyordur. Fakat bunlar dünyada insanların hayatlarını imha etmezler. Zira göktaşları dünya küresini çevreleyen atmosfer küresine girer girmez yanıp kül olmakta, son derece nadir olarak, ibret olsun diye yere düşmektedir. Hasılı, dünyamız burçlarla korunmasaydı bu şihablar hayatımızı çoktan imha etmiş olurlardı.  

Burc: yüksek köşk, demektir. Gökte toplanan birtakım yıldızlar kümesine burc denilir. Bu âyet, gökte bulunan çeşitli yıldız kümelerine işâret etmektedir.  

[*] Birinci kat gök. Bu gök şu an için bizim bildiğimiz evrendir. Kuran, bu evrenden(gökten) hariç 6 tane daha göğün üst üste inşa edildiğini bildirmektedir.  

(1) Bir anlamıyla yüksek köşk, kule veya kale demek olan burç, diğer anlamıyla da, gökyüzündeki yıldız topluluklarını ifade etmektedir. Âyet ise, açıkça görüldüğü gibi, bu yıldız topluluklarıyla gökyüzünün süslenmiş olduğundan söz etmektedir. Eski insanların putperestlik dönemlerinden kalan efsanelerden başka bir dayanağı olmayan astroloji burçlarıyla, hele o burçlara izafe edilen esrarengiz güçlerle bunun hiçbir ilgisi yoktur. Tam tersine, arkadan gelen âyetlerden de anlaşılacağı gibi, Kur’ân, kâhinlik, medyumluk, falcılık türünden şeyleri bütünüyle bir şeytan işi olarak taşlamaktadır. İnsanların karakterleri veya geleceği üzerinde bu burçların birtakım etkilerinin olabileceği şeklindeki safsatalar ise, katıksız birer şirk nümunesi olarak, Kur’ân’ın en şiddetli hücumlarının tam hedefinde yer almaktadır.  

1949 Evil having been described, not as an external thing, hut as a taint of the soul, we have in this section a glorious account of the purity and beauty of Allah's Creation. Evil is a blot on it, not a normal feature of it. Indeed, the normal feature is the guard which Allah has put on it, to protect it from evil. 1950 In the countless millions of stars in the universe which we see, the first step in our astronomical knowledge is to find marvellous order, beauty, and harmony, on a scale of grandeur which we appreciate more and more as our knowledge increases. The first broad belt that we distinguish is the Zodiac, which marks the sun's path through the heavens year after year and the limit of the wanderings of the moon and the planets. We make twelve divisions of it and call them Signs of the Zodiac. Each marks the solar path through the heavens as we see it, month after month. We can thus mark off the seasons in our solar year, and express in definite laws the most important facts in meteorology, agriculture, seasonal winds, and tides. Then there are the mansions of the moon, the mapping out of the Constellations, and other marvellous facts of the heavens, some of which affect our physical life on this earth. But the highest lessons we can draw from them are spiritual. The author of this wonderful Order and Beauty is One, and He alone is entitled to our worship (Cf. 25:63).