Hâkka Sûresi 34. Ayet Meali

Bkz. 107/3  

 Bu âyetle, yoksulun gözetilmemesi ve onun haline hiç alİırış edilmemesi, Allah’a iman etmemenin hemen akabinden en büyük günah olarak zikredilmektedir. Gerçekten İslâm ah-kâmı içinde yer alan mükellefiyetler iyi incelendiğinde, bunların iki noktada merkezîleştiği görülür: 1) Allah’ın emrini büyük tanımak, 2) Allah’ın yaratıklarına şefkat göstermek.  

1- Malında ve mülküne miskinin hakkı olan payı vermeyi istemiyordu.  

(*) Bu âyetle, yoksulun, fakirin, muhtacın, toplumda işsiz kalan ve iş bulamayan kimselerin gözetilmemesi, onlara infak edilmemesi, mal ve serveti onlarla paylaşılmaması ve onların hâllerine hiç aldırış edilmemesi, Allah’a iman etmemenin hemen akabinden en büyük günah olarak zikredilmektedir. Gerçekten İslâm ahkâmı içinde yer alan mükellefiyetler iyi incelendiğinde, bunların iki noktada merkezîleştiği görülür: 1) Allah’ın emrini büyük tanımak, 2) Allah’ın bütün yaratıklarına şefkat göstermek ve muhtaç olanlara yardım eli uzatmak.  

14 Krş. Kalem, 68/23-24  

19 Lafzen, “acele etmedi”.  

5663 Cf. 107:3; 89:18. The practical result of their rebellion against the God of Mercy was that their sympathies dried up. Not only did they not help or feed those in need, but they hindered others from doing so. And they have neither friend nor sympathy (food) in the Hereafter.