Hacc Sûresi 32. Ayet Meali

[Not: Şeair (şiarlar); Ezan, iki bayram (Ramazan ve Kurban), Hacc ve Umredeki bazı davranışlar, tesettür ve türban gibi İslam’ı hatırlatan alâmet ve simgeler olup, bunların ismini değiştirmek, mahiyetini dejenere etmek, örneğin bayramları tatil ve eğlenceye çevirmek; veya bunların mana ve maksadını sezip nefret ve hakarete yönelmek ise, fasıklık hatta zındıklık alâmeti sayılmıştır.]  

2.Burada işaret (şe`air) ile kastedilenler hacda kesilen kurbanlardır.  

(*) Kâbe, Arafat, Mina, kurban vs. hepsi İlahî sembollerdir.  

Burada “şe’air” ile kastedilen hâc ritüeli ile ilgili ihram, kurban ve namaz gibi hükümlerdir.  

1- Allah'ın, belirlediği dini simgelere, işaretlere, sembollere. Allah'ı tanımaya, bilmeye yarayan, göstergelere.  

(1)“Nasıl hukūk-ı şahsiye (şahsî hukuk) ve bir nevi‘ ‘hukūkullah (Allah’ın hukūku)’ sayılan hukūk-ı umûmiye (umûmun hukūku) nâmıyla iki nevi‘ hukuk var. Öyle de: Mesâil-i şer‘iyede bir kısım mesâil(şeriatın bazı mes’eleleri) eşhâsa taalluk eder (şahıslarla alâkalıdır); bir kısım umûma (herkese), umûmiyet i‘tibâriyle taalluk eder ki onlara: ‘Şeâir-i İslâmiye’ (İslâmın alâmetleri) ta‘bîr edilir. Bu şeâirin umûma taalluku cihetiyle, umum onda hissedârdır. Umûmun rızâsı olmazsa, onlara ilişmek umûmun hukūkuna tecâvüzdür. O şeâirin en cüz’îsi (en küçüğü), sünnet kabîlinden (kısmından) bir mes’elesi, en büyük bir mes’ele hükmünde nazar-ı ehemmiyettedir (ehemmiyetle bakılır).” (Mektûbât, 29. Mektûb, 246)Ayrıca şeâiri değiştirmenin mümkün olmadığı hakkında bakınız; (Mektûbât, 29. Mektûb, 283-290)  

[1] Kurban veya menasik-i hac'ca.  

Kur’an’da dört kez geçen [şe‘âirullâh] tamlaması, Mâide 5:2’de “Allah’ın sembolleştirdiği değerler”, Bakara 2:158’de “Safâ ve Merve”, Hacc 22:30’da “Allah’ın saygın kıldığı (hac) prensipleri” ve Hacc 22:36’da ise “kurbanlık develer” için kullanılmaktadır.  

1 Şiâr: nişane, sembol, arma, parola demektir ve çoğulu şeâir’dir. Allah’ın, İslâm’ın sembolü olarak belirlediği her şey, İslâm’ın şiârındandır. (Kurban, Kâbe, Safa, Merve, minare, ezan, hac, haram aylar... gibi.) Bk: (Bakara: 158)  

47 Lafzen, “Allah’ın simgeleri (şe‘âir)”. Bu anlam örgüsü içinde, hacda yerine getirilmesi ya da gözetilmesi gereken edimsel ve biçimsel yükümlülüklere işaret eden bir ifade (bkz. 5:2 hk. 4. notun ikinci yarısı). Hac’la ilgili erkan ya da yükümlülüklerin simgesel karakterine ilişkin bu atıf inanan kişinin dikkatini bu yükümlülüklerin manevî anlam ve önemine çekmek ve onu, bu tür unsurları putperestçe bir düşüncesizlik içinde birer fetiş haline sokmaması yönünde uyarmak içindir. Bazı müfessirlerin, “simgeler (şe‘âir)”den kasdın, burada, özellikle kurbanlık hayvanlar ve onların kurban edilme usulü olduğu yolundaki görüşleri metnin anlam akışına pek uymamaktadır. Taberî’nin bu ve bundan sonraki ayete ilişkin açıklamasında belirttiği gibi, şe‘âir terimi hacla ilgili bütün edimsel ve biçimsel yükümlülükleri, usul ve kaideleri ve yerleri (mekanları) içine almaktadır (ve dolayısıyla, hepsi de simgesel mahiyet taşıyan bu unsurların herhangi biriyle sınırlandırılamaz).  

[2833] Gerekçesi için bkz: âyet 30, not 46.  

Allah’ın şeairi, O’nun, kendisine ibadete vesile olmak üzere haklarında saygı göstermeye, kulluk vazifelerini onlar vesilesiyle yapmaya insanları dâvet ettiği eserlerdir. Bunlara gösterilen saygı da, onlar hakkında gösterilen kusur da, Allah’a karşı yapılmış sayılır. Onlar müminlerin varlıklarıyla öyle kaynaşmışlardır ki kalplerini kesip parçalamadıkça kendilerinden ayrılmazlar: Kur’ân, Kâbe, Peygamber, namaz, ezan gibi.  

[*] Allah'tan çekinerek korunma, kendini (fıtratını) bozmama isteği.  

(10) Şeair; yani, bir İslâm simgesi olarak konulmuş olan hükümler. 2:158, 5:2 ve 5:58’e bakınız.(11) Peygamberimiz, Ashabına öğüt verdiği bir sırada kalbini işaret ederek üç defa “Takvâ buradadır” buyurmuştur. (Müslim, Birr: 32.) Takvâ için 2:2’nin açıklamasına bakınız.  

2807 Sha'a'ir, symbols, signs, marks by which something is known to belong to some particular body of men, such as flags. In 2:158 the word was applied to Safa and Marwah: see n. 160 there. Here it seems to be applied to the rites of sacrifice. Such sacrifice is symbolic: it should betoken dedication and piety of heart. See below, 22:37.