[Sana gelince, ey Muhammed,] senin için söylenenler, senden önceki [Allah’ın] elçiler[i] için söylenenlerden başka bir şey değildir. ³⁶ Bak, senin Rabbin bağışlayıcıdır, ama aynı zamanda en şiddetli şekilde cezalandırmaya da kâdirdir!
36 Bu, Hz. Peygamber’in düşmanlarının, o’nun ilahî vahiy olduğunu iddia ettiği şeyin kendisi tarafından “yazıldı”ğı şeklindeki iddialarına ve peygamberlik misyonunun gerçekliğini bir mucize göstermek suretiyle “isbat” etmesi gerektiği şeklindeki taleplerine bir işarettir: bu, bütün eski peygamberlerin şu veya bu dönemde karşı karşıya kaldıkları ve münkirlerin bu surenin 5. ayetinde zikredilen “sözler”inde ifadesini bulan tezyîf edici tavırdır.